โครงสร้างสังคมและวิถีของหญิงโสเภณีที่อยู่ในวรรณกรรมไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2480-2509

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างสังคมและวิถีของหญิงโสเภณีที่อยู่ในวรรณกรรมไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2480-2509 จำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ หญิงคนชั่ว สนิมสร้อย และรอยมลทิน ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างสังคมเกิดขึ้นจากโครงสร้างจารีตสังคม โครงสร้างเศรษฐกิจทุนนิยม และโครงสร้างสังคมชายเป็นใหญ่ โดยโครงสร้างจารีตสังคมได้สร้างวาทกรรมหญิงเข้าถึงง่าย วาทกรรมหญิงเสนียด และวาทกรรมหญิงซื้อได้ด้วยเงิน ส่วนโครงสร้างเศรษฐกิจทุนนิยมได้สร้างวาทกรรมต้องการเงินมากขึ้นและวาทกรรมเงินแก้ปัญหาได้ โครงสร้างสังคมชายเป็นใหญ่ได้สร้างวาทกรรมผู้คุ้มภัย วาทกรรมวัตถุทางเพศ และวาทกรรมผู้ออกคำสั่ง ในประเด็นวิถีของหญิงโสเภณีพบว่า โสเภณีเกิดขึ้นเพราะถูกล่อลวงและฐานะยากจน อาชีพโสเภณีถูกผลักดันให้คงอยู่เพื่อแก้ปัญหาภายในครอบครัวที่ภรรยาไม่อาจตอบสนองต่อความต้องการทางเพศของสามีได้ และบำบัดช่วยเหลือผู้ชายที่มีรสนิยมทางเพศผิดปกติ ซ่องโสเภณีได้คิดวิธีการดึงดูดลูกค้าโดยการสร้างจินตนาการ ทำให้โสเภณีต้องใช้เสน่ห์ของตนในด้านรูปร่าง จริต และเครื่องแต่งกายเพื่อเร้าอารมณ์ทางเพศ แต่แม้ว่าโสเภณีจะถูกปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียม แต่โสเภณีก็ไม่อาจเลิกอาชีพนี้ได้เพราะต้องการค่าจ้างและต้องการที่จะเป็นเสาหลักของครอบครัว