การเปลี่ยนผ่านสู่สังคมไซเบอร์ในเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
นโยบายเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกเป็นโครงการขนาดใหญ่ที่ต่อยอดจากแผนพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลภาคตะวันออก เพื่อใช้ระบบไซเบอร์-กายภาพพัฒนาอุตสาหกรรมเป็นกลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจแห่งอนาคตและเป็นพื้นที่เศรษฐกิจชั้นนำของเอเชีย
ผลกระทบของการดำเนินตามนโยบายทำให้ภาคตะวันออกของประเทศไทยเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมไปสู่สังคมอุตสาหกรรม และกำลังก้าวเข้าสู่สังคมไซเบอร์ภายใต้แนวคิดไซเบอร์เนติกส์ที่นำเอาเทคโนโลยีไซเบอร์ 3C คือ computing (การประมวลผล) communication (การสื่อสาร) และ control (การควบคุม) มาบูรณาการกับระบบการบริหารและจัดการอุตสาหกรรมและเมือง (สังคม) ให้สามารถจัดการด้วยตนเองอย่างอัจฉริยะ
อย่างไรก็ตาม ผลของการพัฒนาทำให้เกิดความเจริญกระจุกตัวอยู่ใน 3 จังหวัด คือ ชลบุรี ระยอง และฉะเชิงเทรา และกำลังขยายตัวออกไปทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือและชายแดนของภาคตะวันออก
Downloads
Article Details
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2563). จำนวนประชากร (ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563). เข้าถึงได้จาก https://stat.bora.dopa.go.th/new_stat/webPage/statByYear.php
กรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. (2563). แนวโน้มการจดทะเบียนโรงงานอุตสาหกรรม. เข้าถึงได้จาก https://api.diw.go.th/public/tableauPublic.jsp?name=A1&ms=1621269178866
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2563). ข้อมูลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. เข้าถึงได้จาก http://www.dla.go.th/work/abt/
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2561). แผนปฏิบัติการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัลเพื่อรองรับเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. เข้าถึงได้จากhttps://www.eeco.or.th/web-upload/filecenteruntitled%20folder/EEC012.pdf
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2561). Society 5.0 เข้าถึงได้จาก https://plan.cdd.go.th/wp-content/uploads/sites/97/2018/10/รายงานเรื่องนโยบาย-Socaity-5.0full.pdf
ราชบัณฑิตยสถาน. (2524). พจนานุกรมศัพท์สังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.
ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ. (2562). ระบบไซเบอร์-กายภาพ (Cyber-Physical Systems: CPS). เข้าถึงได้จาก https://www.nectec.or.th/research/research-unit/nccpi-cps.html
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2526). พื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก: ภาพส่วนรวม. วารสารเศรษฐกิจและสังคม. 20(3), 5-10.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2533). การพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก. ม.ป.ท.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). รายงานความก้าวหน้าการพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก. เข้าถึงได้จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6293&filename=esdps
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). รายงานการศึกษาความเหมาะสม (Feasibility Study) การจัดตั้งเขตส่งเสริมเศรษฐกิจพิเศษ เขตนวัตกรรมระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. เข้าถึงได้จาก https://eeco.or.th/web-upload/filecenter/html/establishment/Feasibility/003.pdf
สำนักงานเมืองอัจฉริยะประเทศไทย (สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล). (ม.ป.ป.). นิยาม นโยบาย เป้าหมาย. เข้าถึงได้จาก https://smartcitythailand.or.th/web?definition
สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. (2560). 10 อุตสาหกรรมเป้าหมาย กลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจเพื่ออนาคต (New Engine of Growth). เข้าถึงได้จาก https://smart-visa.boi.go.th/smart/document/related/10_อุตสาหกรรมเป้าหมาย_สศอ.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562ก). สถิติเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. เข้าถึงได้จาก http://statbbi.nso.go.th/staticreport/Page/sector/TH/report/sector_16_201032_TH_.xlsx
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562ข). สำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2562. เข้าถึงได้จาก http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านICT/เทคโนโลยีในครัวเรือน/2562/full_report62.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (ม.ป.ป.). รายงานการศึกษาแนวทางการพัฒนาคำนิยามเมืองและชนบทของประเทศไทย. เข้าถึงได้จาก http://statstd.nso.go.th/downloadcffile.aspx?id=114
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2559, 28 มิถุนายน). มติคณะรัฐมนตรี ที่ นร 0505/23755 เรื่อง โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก (Eastern Economic Corridor Development). เข้าถึงได้จาก https://resolution.soc.go.th/?prep_id=99320088
Al-Ali, A. R., Gupta, R., & Nabulsi, A. A. (2018). Cyber physical systems role in manufacturing technologies. AIP Conference Proceedings 1957(1), 050007-1 - 050007-7. https://doi.org/10.1063/1.5034337
Buhr, D. (2017). Social innovation policy for industry 4.0. Retrieved from https://library.fes.de/pdf-files/wiso/11479.pdf
Cambridge University Press. (n.d.). Cyberspace. In Cambridge dictionary. Retrieved from https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/cyberspace
Dameri, R., & Cocchia, A. (2011). Smart city and digital city: Twenty years of terminology evolution. Retrieved from https://api.semanticscholar.org/CorpusID:203588587
Hajduk, S. (2016). The concept of a smart city in urban management. Business, Management and Education, 14(1), 34-49. https://doi.org/10.3846/bme.2016.319
Harrison, C., & Donnelly, A. (2011). A theory of smart cities. Proceedings of the 55th Annual Meeting of the ISSS-2011, Hull, UK, 1-15. Retrieved from https://journals.isss.org/index.php/proceedings55th/article/view/1703/572
Jamaludin, J., & Rohani, J. M. (2018). Cyber-physical system (CPS): State of the art. International Conference on Computing, Electronic and Electrical Engineering (ICE Cube), Quetta, Pakistan. https://doi.org/10.1109/ICECUBE.2018.8610996
Kolesnichenko, O., Mazelis, L., Sotnik, A., Yakovleva, D., Amelkin, S., Grigorevsky, I., & Kolesnichenko, Y. (2021).
Sociological modeling of smart city with the implementation of UN sustainable development goals. Sustainability Science 16, 581-599. https://doi.org/10.1007/s11625-020-00889-5
Krivý, M. (2018). Towards a critique of cybernetic urbanism: The smart city and the society of control. Planning Theory, 17(1), 8-30. https://doi.org/10.1177/1473095216645631
Meijer, A., & Bolívar, M. P. R. (2016). Governing the smart city: A review of the literature on smart urban governance. International Review of Administrative Sciences, 82(2), 392-408. https://doi.org/10.1177/0020852314564308
Merriam-Webster. (n.d.). Cyberspace. In Merriam-Webster.com dictionary. Retrieved from https://www.merriam-webster.com/dictionary/cyberspace
Monzon, A. (2015). Smart cities concept and challenges: Bases for the assessment of smart city projects. 2015 International Conference on Smart Cities and Green ICT Systems (SMARTGREENS), Rome, Italy, 1-11. Retrieved from https://ieeexplore.ieee.org/document/7297938
Oxford University Press. (n.d.). Cybersociety. In A Dictionary of Sociology. Retrieved from https://www.encyclopedia.com/social-sciences/dictionaries-thesauruses-pictures-and-press-releases/cybersociety
Patrão, C., Moura P., & Almeida, AT. d. (2020). Review of smart city assessment tools. Smart Cities, 3(4), 1117-1132. https://doi.org/10.3390/smartcities3040055
Sieniutycz, S. (2020). Systems science vs cybernetics. In Stanisław Sieniutycz (Ed.), Complexity and Complex Thermo-Economic Systems. (2020, 1-8). ELSEVIER. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-818594-0.00001-5
Stübinger, J., & Schneider, L. (2020). Understanding Smart City - A Data-Driven Literature Review. Sustainability, 12(20), 1-23. https://doi.org/10.3390/su12208460
United Nation. (2016). Smart cities and infrastructure Report of the Secretary-General Economic and Social Council, 26 February 2016. Retrieved from https://unctad.org/system/files/official-document/ecn162016d2_en.pdf
UNDP China. (2017). Smart cities and social governance: Guide for participatory indicator development. United Nations Development Programme in China, Beijing, China. Retrieved from https://www.cn.undp.org/content/china/en/home/library/democratic_governance/smart-cities-and-social-governance--guide-for-participatory-indi.html
Wiener, N. (1950). Human use of human beings: Cybernetics and society. Boston: Houghton Mifflin.
Wiener, N. (1961). Cybernetics, or control and communication in the animal and the machine. (2nd ed.). MIT Press: John Wiley & Sons.
