พัฒนาการของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาในสามทศวรรษ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง พัฒนาการของ วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์ข้อมูลวารสารซึ่งจะแสดงให้เห็นพัฒนาการของวารสารในรอบ 3 ทศวรรษ ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการจัดการ ได้แก่ ชื่อวารสาร มีการเปลี่ยนชื่อ 3 ครั้งจาก วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็น วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และเปลี่ยนเป็น วารสารวิจัย บูรพาศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ต่อมาเปลี่ยนเป็น วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ถึงปัจจุบัน จำนวนเล่มวารสารเริ่มมีความสม่ำเสมอในปีที่ 21 คือ ตีพิมพ์จำนวน 3 เล่มต่อปี กองบรรณาธิการพบว่า ช่วง 10 ปีแรกมีบุคคลภายในเป็นกองบรรณาธิการทั้งหมด ปีที่ 12 เริ่มมีบุคคลภายจากนอกเป็นกองบรรณาธิการและปีที่ 22 - ปีที่ 29 พบว่า กองบรรณาธิการมีจำนวนบุคคลภายนอกมากกว่าจำนวนบุคคลภายใน 2) ด้านประเภทของบทความ พบว่า ในทศวรรษแรกส่วนใหญ่เป็นบทความวิชาการ ในปีที่ 16 ซึ่งอยู่ในทศวรรษที่ 2 เริ่มมีบทความวิจัยมากกว่าบทความวิชาการ และในปีที่ 19 - ปัจจุบัน มีบทความวิจัยมากกว่าบทความวิชาการเกินร้อยละ 50 3) ด้านประเภทผู้เขียนบทความ พบว่า ตั้งแต่ปีที่ 1 - ปีที่ 21 ผู้เขียนบทความเป็นบุคคลภายในมากกว่าบุคคลภายนอก ตั้งแต่ปีที่ 22 เป็นต้นมา พบว่า ผู้เขียนบทความที่เป็นบุคคลภายนอกมีมากกว่าหรือเท่ากับบุคคลภายใน 4) ด้านสาขาของบทความ พบว่า ในทศวรรษแรกมีสาขาของบทความจำนวน 16 สาขา ทศวรรษที่ 2 มีจำนวน 19 สาขา และทศวรรษที่ 3 มีจำนวน 24 สาขา
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กชพรรณ ยังมี, จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง, วราภรณ์ มามี, วิมล ทองดอนกลิ้ง และอุษา อินทร์ประสิทธิ์. (2559). การสังเคราะห์ผลงานวิชาการที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการศิลปะสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร ระหว่าง ปี 2553-2557. วารสารวิชาการ AJNU ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 7(2), 180-190.
ชัยณรงค์ นพศิริ. (2559). รายงานการวิจัยเรื่อง การสังเคราะห์บทความเชิงปกิณกะเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตของฝ่ายบริการเผยแพร่ทางไกล สำนักการศึกษาต่อเนื่อง. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นริสรา พึ่งโพธิ์สภ. (2560). สถานภาพ ช่องว่างความรู้ และทิศทางของบทความวิจัยด้านพฤติกรรมศาสตร์: การสังเคราะห์บทความวิจัยในวารสารพฤติกรรมศาสตร์วารสารพฤติกรรมศาสตร์. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 23(2), 1-22.
บทบรรณาธิการ. (2545). บูรพาศึกษา วารสารการวิจัย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1).
บรรณาธิการแถลง. (2547). วารสารคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(15).
ปัทวี สัตยวงศ์ทิพย์, รุ่งนิภา เหลียง และสถาพร ไปเหนือ. (2564). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับบทบาทของพระสงฆ์ในภาคตะวันออกระหว่างปี พ.ศ. 2541-2560 วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(2), 104-134.
ศูนย์ดัชนีอ้างอิงวารสารไทย. (ม.ป.ป.). ประวัติความเป็นมา. https://tci-thailand.org/?page_id=21
ศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย. (2558). เกณฑ์เชิงปริมาณในการประเมินคุณภาพวารสารในฐานข้อมูล TCI รอบที่ 3 พ.ศ. 2558: สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. https://tcithailand.org/?p= 1306&fbclid =IwAR2iWE7g6xjKunHziyeD_47anXw5L_6oCua3btzfk9vpZAmAhtfxSveb6II
ศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย. (2563). เกณฑ์เชิงปริมาณในการประเมินคุณภาพวารสารในฐานข้อมูล TCI รอบที่ 4 (2563-2567). https://tci-thailand.org/?p=1306&fbclid= IwAR2iWE7g6xjKunHziyeD_47anXw5L_6oCua3btzfk9vp ZAmAhtfxSveb6II
สัญญา เคณาภูมิ. (2562). หลักการและแนวทางการสังเคราะห์งานวิชาการ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 3(2), 89-106.
สำนักวิจัยและบริการวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2551). การสังเคราะห์แนวโน้มทิศทางและประเด็นการวิจัยของคณะครุศาสตร์/ ศึกษาศาสตร์ ในช่วงปี 2550-2554. คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนทรา โตบัว. (2555). การสังเคราะห์งานวิจัยที่ได้รับทุนวิจัยจากภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ภาควิชาการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ พ.ศ. 2564. (2565, 7 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 22-50.