โครงสร้างภาษาไทยที่ใช้ในการแปลกริยาวลี Participle ที่ปรากฏในบทพระราชนิพนธ์เรื่อง พระมหาชนก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาชนิดและหน้าที่ของกลุ่มคำภาษาไทยที่ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษด้วยกริยาวลี participle และเพื่อเปรียบเทียบหน้าที่ของกริยาวลี participle ที่ปรากฏในบทแปลภาษาอังกฤษของบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลดุลยเดชเรื่อง พระมหาชนก โดยอาศัยเกณฑ์ในการจำแนกประเภทและหน้าที่ของกลุ่มคำภาษาไทยของพระยาอุปกิตศิลปสาร (2541) และการจำแนกหน้าที่ของกริยาวลี participle ของ Michael Swan (2020) และ John Eastwood (1994) โดยพบว่า จากกริยาวลี participle ทั้งสิ้น 53 วลี กลุ่มคำภาษาไทยที่ถูกแปลออกมาเป็นกริยาวลี participle มากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ กริยาวลี (25 วลี) วิเศษณานุประโยค (8 อนุประโยค) และวิเศษณ์วลี (8 วลี) สำหรับหน้าที่ของกริยาวลี participle ภาษาอังกฤษในฉบับแปลนั้นมิได้ตรงกับหน้าที่ของโครงสร้างต้นฉบับภาษาไทย แสดงให้เห็นว่าโครงสร้างภาษาไทยที่สามารถแปลออกมาโดยใช้กริยาวลี participle นั้นมีหลายชนิด ทั้งนี้ น่าจะเป็นเพราะระบบวากยสัมพันธ์ของไทยที่เน้นความหมายและหน้าที่มากกว่าตำแหน่ง จึงทำให้การแบ่งเนื้อความสามารถทำได้หลากหลายโดยที่ใจความสำคัญไม่ขาดหายไป
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กำชัย ทองหล่อ. (2540). หลักภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 10). รวมสาส์น.
ชุติมา สัจจานันท์. (2543). การพัฒนาเกณฑ์ประเมินค่าวรรณกรรมไทย. กรมวิชาการกระทรวงศึกษาธิการ.
ณัฐภัทร พัฒนา. (2546). บทวิเคราะห์การแปลกริยาวลี Participle ภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยที่ปรากฏในสารคดี. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
ทิพา เทพอัครพงศ์. (2540). การแปลเบื้องต้น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพา เทพอัครพงศ์. (2551). การแปลเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีมา มัลลิกะมาส. (2559). ปัญหาการแปลที่เกิดจากหน่วยสร้างกริยาเรียงในภาษาไทย. วารสารการแปลและการล่าม, 1(1), 50-77.
ปัญญา บริสุทธิ์. (2542). ทฤษฎีและวิธีการปฏิบัติในการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 3). ราชบัณฑิตยสถาน.
ภูมิพลอดุลยเดชมหาราช, พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหา. (2542). พระมหาชนก The story of Mahajanaka. อมรินทร์พริ้นติ้งพับลิชชิ่ง.
วรรณา แสงอร่ามเรือง. (2545). ทฤษฎีและหลักการแปล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชุตา เกิดมณี. (2550). แนวคิดเกี่ยวกับภาวะผู้นำจากบทพระราชนิพนธ์ ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ เรื่องพระมหาชนก. [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].
วิมลตรี แก้วประชุม. (2559). บทวิเคราะห์การแปลกริยาวลีภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยที่ปรากฏในพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ถึงนายเมย์นาร์ด วิลโลบี คอลเชสเตอร์-วีมซ คหบดี. [สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
สมบูรณ์ เจตน์จำลอง. (2556). การแปลบันเทิงคดี. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
สัญฉวี สายบัว. (2528). หลักการแปล. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สิทธา พินิจภูวดล. (2544). คู่มือนักแปลอาชีพ. นานมีบุ๊กส์.
อมรา ประสิทธ์รัฐสินธุ์, ยุพาพรรณ หุ่นจำลอง และสรัญญา เศวตมาลย์. (2544). ทฤษฎีไวยากรณ์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุปกิตศิลปสาร, พระยา. (2541). หลักภาษาไทย: อักขรวิธี วจีวิภาค วากยสัมพันธ์ ฉันทลักษณ์. ไทยวัฒนาพานิช.
British Council Learn English. (2022). Participle clauses. https://learnenglish.britishcouncil.org/grammar/b1-b2-grammar/participle-clauses
Eastwood, J. (1994). Oxford guide of English grammar. Oxford University Press.
Newmark, P. (1988). A textbook of translation. Prentice Hall.
Swan, M. (2020). Practical English usage (4th ed.). Oxford University Press.
