การประยุกต์หลักการวางแผนอนาคตภาพเชิงเปลี่ยนแปลงและแฮกกาธอนมาใช้ในการก่อตัวของนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพของเมืองพัทยา
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์กระบวนการวางแผนอนาคตภาพเชิงเปลี่ยนแปลงและหลักการแฮกกาธอนมาใช้ในการกำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพอย่างมีส่วนร่วมของเมืองพัทยา ครอบคลุมกิจกรรมทั้ง 3 ระยะ ได้แก่ ระยะการวางแผนอย่างมีส่วนร่วม ระยะการดำเนินการ และระยะการสรุปผล เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสนทนากลุ่มและการสังเกตอย่างมีส่วนร่วมกับกลุ่มเป้าหมายที่ประกอบด้วยคณะอนุกรรมการวิชาการจำนวน 9 คน และภาคีเครือข่ายทั้ง 9 กลุ่ม ในเมืองพัทยารวม 138 คน ระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการศึกษาพบว่า ประเด็นที่จะนำมากำหนดอนาคตภาพของเมืองพัทยา ประกอบด้วย 6 ภาพ ได้แก่ 1) เมืองที่มีความเจริญเติบโตโดยคำนึงถึงพื้นที่ใช้สอยที่ไม่แออัด 2) เมืองที่มีความปลอดภัยในชีวิตประจำวัน 3) เมืองที่มีการรักษาความสมดุลของมรดกทางธรรมชาติ 4) เมืองที่มีระบบบริการสาธารณะครอบคลุมทุกพื้นที่ 5) เมืองแห่งการศึกษาที่มุ่งจัดการศึกษาโดยคนพัทยาเพื่อคนพัทยา และ 6) เมืองที่ส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ โดยอนาคตภาพแต่ละด้านมีแนวทางการดำเนินงานที่ชัดเจน ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญในการก่อตัวของนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพอย่างมีส่วนร่วมและพัฒนาแนวทางการขับเคลื่อนนโยบายอย่างเป็นรูปธรรมในพื้นที่เมืองพัทยาต่อไป
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กุลวดี อภิชาตบุตร. (2563). นโยบายสุขภาพ: กระบวนการและการวิเคราะห์. สมาร์ทโคตรติ้งแอนด์เซอร์วิส.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2565). BOT policy hackathon กิจกรรม Insight Talk with Gurus ติวเข้มผู้เข้าแข่งขัน. https://www.bot.or.th/Thai/BOTMagazine/Pages/25650275SpecialScoop_Hackathon1.aspx
นวรัตน์ สุวรรณผ่อง, มธุรส ทิพยมงคล, ทองหล่อ เดชไทย และนพพร โหวธีระกุล. (2557). นโยบายสุขภาพ: การจัดทำวิเคราะห์และประเมินผล. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปิยะพงษ์ บุษบงก์ และพบสุข ช่ำชอง. (2563). การออกแบบนโยบายที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง (Inclusive policy design). เรือนแก้วการพิมพ์.
พัชนา เฮ้งบริบูรณ์พงศ์ ใจดี, ปุณิกา ศรีติมงคล, วนัสรา เชาวน์นิยม และเพียงพร กันหารี. (2560). สมัชชาสุขภาพแห่งชาติครั้งที่ 9: การเรียนรู้สู่ข้อท้าทายต่อไป. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 26(ฉบับเพิ่มเติม 2), S255-S261.
พัชนา เฮ้งบริบูรณ์พงศ์ ใจดี. (2565). การจัดการสุขภาพชุมชน: หลักการและแนวปฏิบัติ. โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. 2542. (2542, 29 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 21-48.
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา. หน้า 1-16.
วรรณนภา วามานนท์. (2561). กระบวนการนโยบายสาธารณะในประเทศไทย. วารสารเกษมบัณฑิต, 19(ฉบับพิเศษเดือนมีนาคม), 197-207.
วิชัย เทียนถาวร. (2559). อนาคตแห่งการสร้างเสริมสุขภาพและสังคมวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 3). พิมพ์ดี สมาร์ท เซ็นเตอร์.
วิลาสิณี ฉายรัตน์ตระกูล. (2563). การจัดแฮกกาธอน (Hackathon) เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และสร้างนวัตกรรมแบบเร่งด่วนในประเทศไทย. ใน สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สำนักวิชาการ (บรรณาธิการ), บทความร้อยเรื่องเมืองไทย. https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2563-dec3
ศุภวัลย์ พลายน้อย. (2554). การประเมินสมัชชา: เครื่องมือในการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ. พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
สถาพร เริงธรรม. (2562). แนวคิดว่าด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการนโยบายสาธารณะแนวใหม่. ในสถาพร เริงธรรมและคณะ (บรรณาธิการ), นโยบายสาธารณะและการมีส่วนร่วมของประชาชน. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2552). พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 (พิมพ์ครั้งที่ 6). สหพัฒนไพศาล.
สำนักยุทธศาสตร์และงบประมาณ เมืองพัทยา. (2562). แผนพัฒนาเมืองพัทยา (พ.ศ. 2561-2565). https://www.pattaya.go.th/document/แผน2561-2565.pdf
Baum, F. E. (2016). Power and glory: Applying participatory action research in public health. Gaceta Sanitaria, 30(6), 405-407.
Benoit, F. (2013). Public policy models and their usefulness in public health: The stages model. National Collaborating Centre for Healthy Public Policy.
Chowdhury J. (2012). Hacking health: Bottom-up innovation for healthcare. Technology Innovation Management Review, 2(7), 31-35.
Huber, D. L. (2010). Leadership and nursing care management. Saunders Elsevier.
Kahane, A. M. (2012). Transformative scenario planning: Working together to change the future. Berrett-Koehler Publishers.
Longest, B. B. (2002). Health policy making in the United States (3rd ed.). Health Administration Press.
Lyndon M. P. et al. (2018). Hacking hackathons: Preparing the next generation for the multidisciplinary world of healthcare technology. International Journal of Medical Informatics, 112 (April 2018), 1-5.
Teddlie, C., & Tashakkori, A. (2007). Foundations of mixed methods research: Integrating quantitative and qualitative approaches in the social and behavioral sciences. Sage.
Wasi, P. (2000). Triangle that moves the mountain and health systems reform movement in Thailand. Health systems research Institute.