พื้นที่กับการเมืองวัฒนธรรมของอัตลักษณ์ไทย-จีนในนวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์ เรื่อง ทานตะวัน ของ ว.วินิจฉัยกุล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษานวนิยายโรมานซ์ชาติพันธุ์เรื่อง ทานตะวัน ของ ว.วินิจฉัยกุลในประเด็นการเมืองวัฒนธรรมของอัตลักษณ์ไทย-จีน โดยอาศัยมโนทัศน์เรื่องพื้นที่ผสานกับขนบนวนิยายโรมานซ์ ผลการศึกษาพบว่านวนิยายให้ความสำคัญแก่ความหมายของบ้านที่มิใช่เพียงฉากท้องเรื่องที่เป็นสถานที่ในฐานะองค์ประกอบบันเทิงคดี บ้านในนวนิยายเรื่องนี้มีความหมายที่ทับซ้อนกันระหว่างสถานที่กับพื้นที่ บ้านเชื่อมโยงกับสถานะทางสังคม ชนชั้น และทุน บ้านจึงเป็นพื้นที่ในการปะทะกันระหว่างอัตลักษณ์ไทยอัตลักษณ์จีนโพ้นทะเล และอัตลักษณ์ไทย-จีนผ่านพัฒนาการของโครงเรื่องและการสร้างตัวละคร อำนาจในการนิยามอัตลักษณ์ยังปรากฏผ่านความขัดแย้งระหว่างพื้นที่สาธารณะกับพื้นที่ส่วนตัวที่หนุนอำนาจของตัวละครเอกในฐานะนายทุนหญิงชาวจีน แม้ตัวละครเอกหญิงชาวจีนจัดเป็นผู้หญิงก้าวหน้าที่ได้ออกไปใช้อำนาจผ่านการทำงานในพื้นที่สาธารณะเพื่อยืนยันอัตลักษณ์ของตนเอง แต่ก็สามารถกลับมาครอบครองพื้นที่ส่วนตัวได้เช่นกัน ลักษณะนี้ถือเป็นการหลอมสร้างอัตลักษณ์ไทย-จีนใหม่ผ่านความเป็นปัจเจกบุคคลและอำนาจเหนือพื้นที่ ความสำคัญของการวิจัยในครั้งนี้คือการนำเสนอแนวทางใหม่ในการศึกษาคนจีนในวรรณกรรมไทย โดยเน้นความซับซ้อนของอัตลักษณ์ไทย-จีนที่อยู่นอกเหนือเรื่องเล่าหลักว่าด้วยเสื่อผืนหมอนใบของผู้ชายจีนแต้จิ๋ว
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2557). ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. ภาพพิมพ์.
กิติยา วิทยาประพัฒน์. (2555). สถานภาพและบทบาทสตรีในครอบครัวไทยเชื้อสายจีนในนวนิยายไทยแนวชีวิตครอบครัว ปี พ.ศ. 2538-2546. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
คริส เบเคอร์ และผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2559). ประวัติศาสตร์ไทยร่วมสมัย (พิมพ์ครั้งที่ 5). มติชน.
ธานีวัฒน์ บุญโต. (2542). ภาพสะท้อนวิถีชีวิตชาวจีนในวรรณกรรมของหยก บูรพา. [ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
นัทธนัย ประสานนาม. (2553). รอยวสันต์ ของยุวดี ต้นสกุลรุ่งเรือง: การเขียนอัตลักษณ์และประวัติศาสตร์ของผู้หญิงกวางตุ้งพลัดถิ่น. วารสารภาษาและหนังสือ, 41, 127-170.
นัทธนัย ประสานนาม. (2559). ศัตรูที่รัก: คุณค่าสงครามกับสงครามคุณค่าในคู่กรรมของทมยันตี. ในสุรเดช โชติอุดมพันธ์ (บรรณาธิการ), ถกเถียงเรื่องคุณค่า (หน้า 445-508). วิภาษา.
พัชรี วราศรัย. (2537). นวนิยายที่เสนอภาพสังคมชาวจีนในเมืองไทย. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
เพ็ญนภา หมอนสอาด. (2550). ภาพลักษณ์ของชาวจีนในเมืองไทยที่ปรากฏในนวนิยายไทย พ.ศ. 2512-2533. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ว.วินิจฉัยกุล. (2539). ทานตะวัน. ดอกหญ้า.
ศุภมณฑา สุภานันท์. (2554). พื้นที่ เวลา อัตลักษณ์ และการสร้างความหมายทางสังคม. วารสารนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 29(3), 186-204.
เสนาะ เจริญพร. (2548). ผู้หญิงกับสังคมในวรรณกรรมไทยยุคฟองสบู่. มติชน.
สุชาวดี เกษมณี. (2555). วรรณกรรมไทยที่สะท้อนอัตลักษณ์จีนในสังคมไทย. [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์].
Barker, C., & Jane, E. A. (2016). Cultural studies: Theory and practice (5thed.). Sage.
Jordan, G., & Weedon, C. (1995). Cultural politics: Class, gender, race and the postmodern world. Blackwell.
Ramsdell, K. (2012). Romance fiction: A guide to the genre (2nd ed.). Libraries Unlimited.
Zarchi, M. A. (2011). Ethnic Chinese women in Thai novels: The negotiation of identity, gender and generational transitions. [Doctoral dissertation of Thai Studies, Chulalongkorn University].
