การใช้ประโยชน์โซเชียลมีเดียแบบคอนเวอร์เจนซ์ของร่างทรงและผู้ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นเกย์และหญิงข้ามเพศในช่วงแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษาการใช้ประโยชน์แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียแบบคอนเวอร์เจนซ์ของร่างทรงและผู้ประกอบพิธีกรรมที่เป็นเกย์และหญิงข้ามเพศเพื่อสื่อสารกับผู้ติดตามจำนวนมากในช่วงการระบาดของโควิด-19 โดยเฉพาะกลุ่มผู้ติดตามในชุมชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ ผู้ให้ข้อมูลมีจำนวน 9 ราย ผ่านการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการศึกษาพบว่า ผู้ให้ข้อมูลได้พัฒนาวิธีการที่หลากหลายเพื่อนำเสนอตัวตนทางเพศสภาพและความแตกต่างบนโซเชียลมีเดีย มีกระบวนการพัฒนาเนื้อหาให้เข้ากับหลายแพลตฟอร์มเพื่อเข้าถึงผู้ติดตาม รวมทั้งมีการประเมินผลและวางแผนการสื่อสารอย่างเป็นระบบ ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าร่างทรงและผู้ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นเกย์และหญิงข้ามเพศมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาการสื่อสารเพื่อเข้าถึง ให้คำปรึกษา และชี้แนะแนวทางแบบไม่เป็นทางการในบริบทของโรคระบาดที่กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องเผชิญกับปัญหาสุขภาวะต่าง ๆ การศึกษาครั้งนี้เสนอว่า การพัฒนากระบวนการสื่อสารโดยการมีส่วนร่วมของร่างทรงและผู้ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นเกย์และหญิงข้ามเพศในฐานะมีผู้ส่วนได้ส่วนเสียสำคัญจะสามารถยกระดับคุณภาพระบบให้บริการด้านสุขภาพแก่กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศต่อไปได้ในอนาคต
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กิ่งแก้ว ทิศตึง. (2559). ร่างทรงและพื้นที่ทางสังคมของคนข้ามเพศ. วารสารสังคมศาสตร์, 28(1), 87-108.
กิ่งแก้ว ทิศตึง. (2562). การสร้างพื้นที่ทางสังคมของคนข้ามเพศ: บทบาทของการเป็นผู้จัดเตรียมพิธีกรรมในพิธีกรรมฟ้อนผี. วารสารสตรีนิยมไทย: จุดยืน, 6(1), 32-46.
จารุวรรณ ขำเพชร. (2560). พื้นที่เมืองกับการดำรงอยู่ของร่างทรงเพศที่สามในสังคมไทย. วารสารวิชาการ เซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 3(1), 50-65.
ชาย โพธิสิตา. (2547). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ชาวีกรณ์ (นามสมมติ). (2564, 12 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
เดชาชัย (นามสมมติ). (2564, 11 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
เบลล่า (นามสมมติ). (2564, 9 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
ปุณณฑรีย์ เจียวิริยบุญญา. (2564). มานุษยวิทยาการพยากรณ์: ประสบการณ์ในการพยากรณ์ดวงชะตาบนพื้นที่สื่อสังคมออนไลน์ในชีวิตประจำวันของชาวดิจิทัลไทย. มนุษยศาสตร์สาร, 22(2), 137-160.
พล เนื่องจำนงค์. (2559). พฤติกรรมการบริโภคสื่อบนเครือข่ายสังคมผ่านอินเทอร์เน็ตของผู้บริโภคแบบโพรซูเมอร์ในสังคมแห่งการหลอมรวมสื่อ. [วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].
รณกร (นามสมมติ). (2564, 28 พฤศจิกายน). สัมภาษณ์.
ลพชัย (นามสมมติ). (2564, 8 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
สุกัญญา บูรณเดชาชัย. (2561). วารสารศาสตร์หลอมรวม: แนวคิด หลักการ และกรณีศึกษาในประเทศไทย. แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2535). ล้านนาในมิติทางวัฒนธรรม. คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อารยา (นามสมมติ). (2564, 10 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
โอริสา (นามสมมติ). (2564, 12 ธันวาคม). สัมภาษณ์.
Bhaesajsanguan, S. (2018). A Study of the influence of online fortune teller and ratings amongst Gen-Y female. [Master’s thesis, Thammasat University].
Campbell, A., & Tsuria, R. (2022). Digital religion: Understanding religious practice in digital media. Routledge.
De Lind van Wijngaarden, J. (2021). Male homosexuality in 21stcentury Thailand: A longitudinal study of young, rural, same-sex-attached men coming of age. Anthem Press.
Fiske, J. (2010). Understanding popular culture. Routledge.
Fongkaew, K., De Lind van Wijngaarden, J. W., Tepjan, S., Chonwanarat, N., Akkakanjanasupar P., & Newman, P. A. (2021). ‘No test, no disease’: Multilevel barriers to HIV testing among young men who have sex with men and transgender women in three semi-urban areas in Thailand. Culture, Health & Sexuality, 24(9), 1199-1214. https://doi.org/10.1080/13691058.2021.1938237
Fongkaew, W., & Fongkaew, K. (2016). My space, my body, my sexual subjectivity: Social media, sexual practice and parental control among teenage girls in urban Chiang Mai. Culture, Health & Sexuality, 18(5), 597-607.
Fongkaew, K. (2014). Beware of the giant monster and its minions: How schoolgirls negotiate sexual subjectivities in a conservative school climate in Chiang Mai, northern Thailand. Journal of Population and Social Studies, 22(2), 114-127.
Fongkaew, W., Settheekul, S., Fongkaew, K., & Surapagdee, N. (2011). Effectiveness of youth-led educational program on sexual and reproductive health for Thai early adolescents. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 15(2), 81-96.
Fongkaew, W., Fongkaew, K., & Suchaxaya, P. (2007). Early adolescent peer leader development in HIV prevention using youth-adult partnership with schools approach. Journal of the Association of Nurses in AIDS Care, 18(2), 60-71.
Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288.
Jiaviriyaboonya, P. (2022). Anthropological study of village health volunteers’ (VHVs’) socio-political network in minimizing risk and managing the crisis during COVID-19. Heliyon, 8(1), e08654.
Kang, D. B. (2018). Surfing the Korean wave: Wonder gays and the crisis of Thai masculinity, Visual Anthropology, 31(1-2), 45-65.
Rueanrudipirom, K., Fongkaew, W., Viseskul, N., & Fongkaew, K. (2021). Lifestyle of young men who have sex with men living with HIV: A qualitative descriptive study. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 25(2), 312-326.
Tanabe, S. (1991). Spirits power and the discourse of female gender. In M. Chitakasem and A. Turton (Eds.), Thai constructions of knowledge. SOAS.
