แนวทางส่งเสริมและการกำกับดูแลร่วมกันด้านการปฏิบัติงานและการนำเสนอของสื่อในประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางส่งเสริมและกำกับดูแลร่วมกันด้านการปฏิบัติงานและการนำเสนอของสื่อในประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสัมภาษณ์กลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลหลักเป็นผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมโทรทัศน์ของประเทศไทย แกนนำผู้มีความหลากหลายทางเพศ นักกฎหมาย นักสื่อสารมวลชน ผู้ผลิตรายการ นักวิชาการด้านจิตวิทยา ตัวแทนผู้ชม จำนวน 15 คน การสัมภาษณ์กลุ่มย่อย จำนวน 30 คน คัดเลือกโดยวิธีการเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและแบบสัมภาษณ์กลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการเชิงอุปนัย
ผลการวิจัยพบว่า การนำเสนอภาพและเนื้อหาเกี่ยวกับ LGBTIQ+ ควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะทางเพศเป็นพื้นฐานก่อนการนำเสนอ มีการนำเสนอในลักษณะที่เป็น “ปกติ” ตามบริบททางสังคม ปราศจากอคติ เน้นความสามารถและศักยภาพ การเป็น “ตัวแบบที่ดี” เพื่อให้เกิดการรับรู้ของความสำเร็จมากกว่าการตอกย้ำ สร้างภาพจำ ควรใช้ภาษาที่สร้าง ความเข้าอกเข้าใจ ควรเสนอภาพและเนื้อหาในเชิงสร้างสรรค์มากกว่าการคำนึงถึงการหวังผลในเชิงพาณิชย์
สำหรับแนวทางการกำกับดูแลเนื้อหารายการเกี่ยวกับ LGBTIQ+ ควรใช้หลักการกำกับดูแลรายการเช่นเดียวกับรายการโดยทั่วไป รวมถึงหลักการเคารพสิทธิมนุษยชน ความเสมอภาค ไม่ละเมิดศักดิ์ศรี ควรใช้แนวคิดของการ “ส่งเสริม” มากกว่าการ “กดทับ” โดยใช้วิธีการกำกับดูแลกันเอง หรือการกำกับดูแลร่วมกัน และควรจัดทำ “คู่มือ” การกำกับดูแลให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กังวาฬ ฟองแก้ว, อโนพร เครือแตง, สุมน อ่นสาธิต, เมธาวี คัมภีรทัศน์, นิศารัตน์ จงวิศาล, อรอนงค์ อรุณเอก, และ Byrne, J. (2560). สื่อเพื่อการเปลี่ยนแปลง: การทำงานร่วมกันกับสื่อในประเด็นเพศวิถี อัตลักษณ์ทางเพศ สถานะ การแสดงออกและลักษณะทางเพศในประเทศไทย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. https://www.undp.org/sites/g/files/zskgke326/files/migration/th/UNDP_Thailand_TH-tool-for-change-thai.pdf
กัญจิรา วิจิตรวัชรารักษ์, พระมหาอรุณ ปญฺญารุโณ, และสุพัตรา สันติรุ่งโรจน์. (2562). ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของกลุ่มผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(8), 3758-3772.
กาญจนา แก้วเทพ. (2549). ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. เอดิสันเพรสโปรดักส์.
จเร สิงหโกวินท์. (2013). สื่อตีตรา: การผลิตซ้ำมายาคติเกย์ในสังคมไทย. วารสารนิด้าภาษาและการสื่อสาร, 18(20), 64-76.
ชีรา ทองกระจาย. (2561). ความเท่าเทียมกันทางเพศสภาพ. ใน เอกสารการสอนประจำชุดวิชา 82427 (หน่วยที่ 5) การพัฒนามนุษย์ในบริบทโลก (หน้า 1-45). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2560). แนวคิดทฤษฎีเรื่อง “ความหลากหลายทางเพศ”. ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. https://www.sac.or.th/databases/sac_research/article-detail.php?articleID=56
ประกาศสำนักงาน กสทช. เรื่อง แนวทางการจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์. (2556, 29 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนพิเศษ 147 ง. หน้า 1-3. https://broadcast.nbtc.go.th
พนา ทองมีอาคม. (2561). แนวคิดเกี่ยวกับนโยบายและการกำกับดูแลกิจการสื่อสาร. ใน ประมวลสาระชุดวิชา 16720 (หน่วยที่ 1) นโยบายการสื่อสารและการกำกับดูแล (หน้า 1-66). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สถานทูตสหรัฐและสถานกงสุลในประเทศไทย. (ม.ป.ป.). รายงานด้านสิทธิมนุษยชนประจำปี พ.ศ. 2563 - ประเทศไทย. https://th.usembassy.gov/th/our-relationship-th/official-reports-th/2020-human-rights-reports-thailand-th/
Capuzza, J. C., & Spencer, L. G. (2017). Regressing, progressing, or transgressing on the small screen? Transgender characters on U.S. scripted television series. Communication Quarterly, 65(2), 214-230. https://doi.org/10.1080/01463373.2016.1221438
Lovelock, M. W. (2016). Interrogating the politics of LGBT celebrity in British reality television [Doctoral thesis, University of East Anglia]. https://ueaeprints.uea.ac.uk/id/eprint/63063/
Leuven, K. U. (2009). Independent study on indicators for media pluralism in the member states towards a risk-based approach: Prepared for the European commission directorate-general information society and media SMART 007A 2007-0002. https://ec.europa.eu/information_society/media_taskforce/doc/pluralism/pfr_report.pdf
McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The agenda-setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176-187.
Pew Research Center. (2015). U.S. public becoming less religious. [Report]. https://www. -pewresearch.org/religion/2015/11/03/u-s-public-becoming-less-religious/
The standard. (2563). SOGIESC หลักการเข้าใจเพศกำเนิด เพศสภาพ และเพศที่อยากให้คนอื่นรับรู้. https://thestandard.co/podcast/ruok195/
Tu, J.-W., & Lee, T.-T. (2014). The effects of media usage and interpersonal contacts on the stereotyping of lesbians and gay men in China. Journal of Homosexuality, 61(7), 980-1002.
Xie, Y., & Peng, M. (2018). Attitudes toward homosexuality in China: Exploring the effects of religion, modernizing factors, and traditional culture. Journal of Homosexuality, 65(13), 1758-1787.
