คุณค่าในวรรณกรรมบันเทิงคดีสำหรับเด็กที่ได้รับรางวัลหนังสือดีเด่นจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณค่าในวรรณกรรมบันเทิงคดีสำหรับเด็กที่ได้รับรางวัลหนังสือดีเด่นจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ พ.ศ. 2555-2566 จำนวน 10 เรื่อง ผลการวิจัยพบคุณค่าที่ปรากฏในวรรณกรรมบันเทิงคดีสำหรับเด็ก 4 ด้าน ได้แก่ 1) คุณค่าด้านอารมณ์และจิตใจ เป็นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมให้เด็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความมั่นคงทางอารมณ์และจิตใจ ประกอบด้วย จริยธรรม และความรักความผูกพันในครอบครัว 2) คุณค่าด้านสังคม เป็นสิ่งที่ทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ สามารถแสดงพฤติกรรมอย่างเหมาะสม เพื่อให้สังคมยอมรับและเข้ากับคนในสังคมได้ ประกอบด้วย การดำรงชีวิตในสังคม การพัฒนาสังคม การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ และความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ในสังคม 3) คุณค่าด้านสติปัญญา เป็นสิ่งที่ช่วยให้เด็กเกิดการพัฒนาทางสติปัญญา ประกอบด้วย การใช้สติปัญญาและไหวพริบ การแสวงหาความรู้ และการเสริมสร้างสติปัญญาด้วยอาหารเสริม และ 4) คุณค่าด้านร่างกาย เป็นสิ่งที่ทำให้เด็กมีทักษะความรู้ในการป้องกันตนเองอย่างถูกต้อง คือ การให้ความรู้ทางด้านสุขภาพ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ กาญจนาภา และวชิราวรรณ ทับเสือ. (2561). สี่สหายกับต้นไม้ 100 ต้น (พิมพ์ครั้งที่ 4). อมรินทร์คิดส์.
กฤษณะ กาญจนาภา และวชิราวรรณ ทับเสือ. (2565). บ้านตอไม้กับสหายนักซ่อม. แปลน พริ้นท์ติ้ง.
งามพรรณ เวชชาชีวะ. (2561). โลกของมดแดงกับแตงกวา (เอยด้วย !) (พิมพ์ครั้งที่ 2). นานมีบุ๊ค.
จุฑามาศ สุขขำจรูญ. (2549). การวิเคราะห์วรรณกรรมสำหรับเด็กของ ส. พุ่มสุวรรณ. [สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ชำนาญ รอดเหตุภัย. (2552). การวิจัยทางภาษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชีวัน วิสาสะ. (2562). ก ไก่ไดโนเสาร์. แพรวเพื่อนเด็ก.
ซายูริ ซากาโมโตะ. (2558). บันทึกส่วนตัวซายูริ. ผีเสื้อเด็ก ๆ.
ณิชา พีชวณิชย์. (2556). ตุ๊กตาแห่งความทรงจำ (พิมพ์ครั้งที่ 4). แปลน พริ้นท์ติ้ง.
ติณณา ตริยานนท์. (2564). อยากให้ทุกสิ่งในโลกนี้มีชีวิต. ผีเสื้อเด็ก ๆ.
ปิมปภา วิเศษศิริ. (2562). ตัวละครวัยรุ่นในวรรณกรรมเยาวชน. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
ยูโตะ ฟูคะยะ. (2563). แมววัด. ผีเสื้อเด็ก ๆ.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2526). ความรู้ทั่วไปทางภาษาไทย ภาควรรณคดีไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ลลิดา ศุภธนสินเขษม. (2551). การวิเคราะห์วรรณกรรมสำหรับเยาวชนที่ได้รับรางวัลแว่นแก้วปี พ.ศ. 2544-2547. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
วิจิตรา รุ่งแสง. (2564). แนวคิดเกี่ยวกับเด็กและคุณค่าในวรรณกรรมเยาวชนของสุมาลี บำรุงสุข. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี].
วิทย์ ศิวะศริยานนท์. (2544). วรรณคดีและวรรณคดีวิจารณ์. ไทยวัฒนาพานิช.
วิภา กงคะนันท์. (2522). วรรณคดีศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). ไทยวัฒนาพานิช.
ส. พุ่มสุวรรณ. (2540). บ้านเขาบ้านเรา. สถาบันพระปกเกล้า กระทรวงศึกษาธิการ.
สองขา. (2554). เศษกระดาษ. มติชน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การกำหนดมาตรฐานการศึกษา. เอ็น.เอ รัตนะเทรดดิ้ง.
สุนีย์ เลิศแสวงกิจ และพิศิษฐ์ กาญจนพิมาย. (2546). ห้องสมุดกับการรู้สารสนเทศ. วังอักษร.
สุมาลี บำรุงสุข. (2551). อยู่วังสระปทุม. นานมีบุ๊คส์.
Li Ningmin. (2560). การวิเคราะห์หนังสือบันเทิงคดีสำหรับเด็กที่ได้รับรางวัลระหว่างปี พ.ศ. 2552 ถึง พ.ศ. 2558. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].
