พลวัตทางสังคมกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพลวัตทางสังคมกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยว 2) ศึกษาแนวโน้มและแนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทยในอนาคต และ 3) จัดทำแนวทางการพัฒนาและข้อเสนอแนะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยแบบอนาคต ใช้เทคนิคแบบ EDFR (Ethnographic Delphi Futures Research) เก็บข้อมูลเชิงปริมาณ 400 คน จากนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในประเทศไทย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (convenience sampling) และสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว 17 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (purposive sampling) ร่วมกับการสุ่มตัวอย่างแบบเครือข่าย (snow ball)
ผลการวิจัยพบว่า 1) พลวัตทางสังคมกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยว อยู่ในระดับมาก ( =3.79, S.D.=1.05) 2) การพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเน้นความยั่งยืน คุ้มค่า กระจายรายได้สู่ชุมชนลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสร้างความเชื่อมั่นในระดับโลก และ 3) แนวทางการพัฒนาและข้อเสนอแนะผ่าน 6 ยุทธศาสตร์ ประกอบด้วย พัฒนาท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น เพิ่มขีดความสามารถทางเทคโนโลยีและการบริการแบบดิจิทัล การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่ที่กระจายรายได้สู่ชุมชน พัฒนาบุคลากรด้านการท่องเที่ยวและบริการ และการตลาดและประชาสัมพันธ์ในระดับโลก โดย 6 ยุทธศาสตร์ดังกล่าวข้างต้น สามารถนำไปใช้ในการจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบาย สำหรับบูรณาการแผนการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทยในอนาคตได้
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566-2570). https://drive.google.com/file/d/1eWJvZe1dHLKlABXB6PDJZXKVav4f-9hQ/view
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถิติด้านการท่องเที่ยว ปี 2567 (Tourism Statistics 2024). https://www.mots.go.th/news/category/758?utm_source=chatgpt.com
ฉลาดเลือก รักษ์โลก และปลอดภัยขึ้น แนวโน้มสำคัญเกี่ยวกับอนาคตการเดินทาง. (2020). https://news.booking.com/ฉลาดเล-ือก-ร-ักษ-์โลก-และปลอดภ-ัยข-ึ-้น-%253A-BOOKING-.COM-เผยแนวโน-้มสำค-ัญเก-ี-่ยวก-ับอนาคตการเด-ินทาง/
ณัฏฐกฤติ นิธิประภา. (2564). บทวิเคราะห์สถานการณ์ MSME สาขาธุรกิจท่องเที่ยว ปี 2564 และแนวโน้มปี 2565. https://en.sme.go.th/upload/mod_download/download-20211012232619.pdf
ธนภณ นิธิเชาวกุล. (2565). การวิเคราะห์ SWOT analysis กับสถิติ SWOT analysis with statistics.วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 18(1), 108-120. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/QLLJ/article/view/260534
บุญชู ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
พัชรียา แก้วชู. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการท่องเที่ยวแบบ New Normal หลังการแพร่ระบาดโควิด-19. [วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
Carvão, S. (2022). The impact of COVID-19 on tourism: what was and what will be. UNWTO. https://www.unwto.org/event/the-impact-of-covid-19-on-tourism-what-was-and-what-will-be
Cádima, F. R. (2019). Anthony Giddens (2017). O mundo na era da globalização (9ª ed.). lisboa: editorial presença. Anthony Giddens (2013). Sociologia. lisboa: fundação calouste gulbenkian. Media & Jornalismo, 19(35), 265-267. https://doi.org/10.14195/2183-5462_35_18
Giddens, A., Duneier, M., Appelbaum, R. P., & Carr, D. (2021). Introduction to sociology (11th ed.). W. W. Norton & Company.
Weaver, D. B., & Lawton, L. (2014). Sustainable tourism and sociocultural change. In Tourism Management (5th ed.). John Wiley & Sons.
World Tourism Organization. (2022). The impact of COVID-19 on tourism: what was and what will be. https://www.unwto.org/event/2022-global-insto-meeting
Yamane, T. (1970). Statistics: an introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.
