การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวชุมชนตามนโยบายโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน (BCG Model) ถนนมิตรสัมพันธ์ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) สำรวจเส้นทางและทุนวัฒนธรรม ถนนมิตรสัมพันธ์ เทศบาลเมืองอ่างศิลา จังหวัดชลบุรี และ 2) นำเสนอการออกแบบเส้นทางการท่องเที่ยวชุมชนตามนโยบายโมเดลเศรษฐกิจ สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน (BCG Model) โดยมีการดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ ดังนี้ 1) สำรวจเส้นทางและศึกษา ทุนทางวัฒนธรรม ถนนมิตรสัมพันธ์ที่ตัดผ่านชุมชนอ่างศิลา บ้านปึก และเชื่อมโยงพื้นที่กับชุมชนเสม็ด และ ชุมชนแสนสุข 2) รวบรวมหลักฐานชั้นต้นและชั้นรอง และ 3) เรียบเรียงข้อมูลและนำเสนอรูปแบบเส้นทางท่องเที่ยว โดยใช้ข้อมูลระยะทาง (google maps) และออกแบบเส้นทางในรูปของอินโฟกราฟิก (infographic)
ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวของชุมชนอ่างศิลา และชุมชนแสนสุข ตามแนวถนนมิตรสัมพันธ์ ตามนโยบาย BCG Model สามารถออกแบบได้ 3 กลุ่ม 3 เส้นทางท่องเที่ยว ดังนี้ 1) เส้นทางท่องเที่ยว “เพิ่มพลังบุญ หนุนพลังใจ” กลุ่มศาสนสถาน จำนวน 10 แหล่ง (ชุมชนแสนสุข บ้านปึก อ่างศิลา และเสม็ด) 2) เส้นทางท่องเที่ยว “สร้างเสริมประสบการณ์การเรียนรู้” กลุ่มโบราณสถาน จำนวน 2 แหล่ง (ชุมชนอ่างศิลา) และ 3) เส้นทางท่องเที่ยวกลุ่ม “เรียนรู้มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิต” จำนวน 6 แหล่ง (ชุมชนบางแสน บ้านปึก อ่างศิลา และเสม็ด)
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (ม.ป.ป). เลขที่ประกาศ 63. https://ipthailand.go.th/images/781/s_56100057_2.pdf
กองจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (ม.ป.ป). แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ วัดโกมุทรัตนาราม. https://culturalenvi.onep.go.th/site/detail/5268
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.). (ม.ป.ป.). วิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม (ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ). https://thai.tourismthailand.org/Attraction/วิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม-ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ
เจษฎา นกน้อย. (2565). ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ในมุมมองของคนพื้นที่: กรณีศึกษาอุทยานประวัติศาสตร์ถังแดง. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(1), 141-166.
ชยาภรณ์ บำรุงเขต. (2560). การศึกษาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ณรงค์ พลีรักษ์. (2556). ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์เพื่อจัดการการท่องเที่ยวชุมชนในจังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 36(2), 235-248.
ณัฐพัชร์ ทองคำ. (2552). พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา มหาราช จังหวัดชลบุรี. ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). https://db.sac.or.th/museum/museum-detail/833
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (2023). เทศบาลอ่างศิลาร่วมส่งเสริมธนาคารปู กลุ่มประมงพื้นบ้าน พัฒนาเศรษฐกิจแหล่งอาหารทะเล. https://www.angsilacity.go.th/node/19628
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (ม.ป.ป). ตลาดเก่าอ่างศิลา 133 ปี. https://www.angsilacity.go.th/node/408
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (ม.ป.ป). ประวัติเทศบาล. https://www.angsilacity.go.th/ประวัติเทศบาล
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (ม.ป.ป). แผนที่. https://www.angsilacity.go.th/แผนที่
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (ม.ป.ป). ศาลเจ้าแม่หินเขา. https://www.angsilacity.go.th/node/402
เทศบาลเมืองอ่างศิลา. (ม.ป.ป). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2561-2565). https://www.angsilacity.go.th/wp-content/uploads/2022/02/.แผนพัฒนาท้องถิ่น-พ.ศ.2561-25652561-2565.pdf
บางแสนแทบแตก นักท่องเที่ยวทั่วสารทิศ แห่ชมน้ำใส ทะเลสวย ทำถนนลงหาดรถติดยาวหลาย กม. (2567). https://mgronline.com/local/detail/9670000098266
ปิ่นปินัทธ์ สัทธรรมนุวงศ์. (2552). การสื่อสารเพื่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยวโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน กรณีศึกษา: โครงการตลาดเก่าอ่างศิลา 133 ปี. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม ชลบุรี, 2(2),1-13. https://www.chonburi.spu.ac.th/interdiscip/filepdf/2559-2-2_content1.pdf
ภาคภูมิ มาตรทอง. (ม.ป.ป). ข้อมูลท้องถิ่นภาคตะวันออก. พระอุโบสถ (หลังเก่า) วัดบางเป้ง. https://www.lib.buu.ac.th/webeast/?p=11522
ภารดี มหาขันธ์ และนันท์ชญา มหาขันธ์. (2558). ประวัติศาสตร์สังคมภูมิปัญญาท้องถิ่นอ่างศิลา. วารสารศิลปกรรมบูรพา มหาวิทยาลัยบูรพา, 18(1), 51-72.
มูลนิธิโลกุตรธรรมประทีป. (ม.ป.ป). เจ้าแม่กวนอิมพันเนตรพันกร อ่างศิลา ชลบุรี. https://www.guanyinthailand.com/elementor-612/
วัดเตาปูน ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. (ม.ป.ป.). วัดเตาปูน ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. https://easternartandcultureth.wordpress.com/
ศรัญญา ประสพชิงชนะ, ปาจรีย์ สุขาภิรมย์ และอมรฉัฐ เสริมชีพ. (2565). การสำรวจองค์ความรู้ทรัพยากรวัฒนธรรม ชุมชนบ้านมาบหม้อ ตำบลบ้านปึก อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(2), 155-178.
สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา. (ม.ป.ป). สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา. https://sites.google.com/go.buu.ac.th/bims/
สำนักงานจังหวัดชลบุรี กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดชลบุรี พ.ศ. 2566-2570 ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ 2567. https://www.chonburi.go.th/files/com_content/2025-03_2eab8c3331cb994.pdf
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ฝ่ายสื่อสารและภาพลักษณ์องค์กร (CBC). (2563). โมเดลเศรษฐกิจใหม่ BCG. https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/bcg-by-nstda/
สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยบูรพา. (2563). วัดแสนสุขสุทธิวราราม. http://dspace.lib.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/5271
สิขรินทร์ ศรีสุวิทธานนท์. (ม.ป.ป). วัดอ่างศิลา 1: วัดอ่างศิลานอก. https://www.finearts.go.th/traditionalart/view/26339
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (ม.ป.ป). ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่าชายเลนเพื่อการท่อง. https://cbtthailand.dasta.or.th/webapp/relattraction/content/1073/
Dinu, M. & Cioaca, A. (2008). Thematic Routes-Tourist Destinations in Romania. Journal of Tourism Challenges and Trends, 1(2), 11-32.
Kai, W. (2013). Infographics & data visualizations. Design Media.
Klindeeplee, J. (2008). An assessment of tourist attraction for ecotourism: case study of Sai Yok National Park, Kanchanaburi. [Unpublished Master Independent Study, National Institute of Development Administration].
Smiciklas, M. (2012). The Power of infographics: using pictures to communicate and connect with your audiences (Que Biz-Tech). Que Publishing.
Weaver, D., & Lawton, L. (2000). Tourism management. John Wiley & Sons Australia.
