เส้นทางท่องเที่ยวมรดกวัฒนธรรมล้านนาในอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
Main Article Content
บทคัดย่อ
อำเภอแม่สะเรียง เป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ด้วยอำเภอนี้มีมรดกทางวัฒนธรรม ที่หลากหลายและมีคุณค่าในการพัฒนาท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อค้นหาอัตลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ โบราณคดี และประวัติศาสตร์ศิลปะของอำเภอแม่สะเรียง 2) เพื่อประเมินศักยภาพแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมใน อำเภอแม่สะเรียง สู่การยกระดับแหล่งท่องเที่ยวมรดกวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ และ 3) เพื่อสร้างเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่บูรณาการทั้งสามมิติ การศึกษาครั้งนี้เริ่มจากการทบทวนวรรณกรรรม และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับปราชญ์ท้องถิ่นที่มีความรู้ เพื่อระบุอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของแหล่งท่องเที่ยว จากนั้นได้ดำเนินการสำรวจภาคสนาม และนำแนวคิดการประเมินแหล่งท่องเที่ยว 6A’s ของ Dimitrios Buhalis มาประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยว 13 แห่ง สุดท้ายได้มีการสร้างเส้นทางท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรม โดยเส้นทางการท่องเที่ยวดังกล่าวได้รับการประเมินจากผู้เข้าร่วมโปรแกรมการท่องเที่ยว ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าแม่สะเรียงเป็นพื้นที่ทางทิศตะวันตกสุดที่วัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมล้านนาได้แสดงออกอย่างเด่นชัด ซึ่งเห็นได้จากแหล่งประวัติศาสตร์และหลักฐานทางโบราณคดีในช่วงสมัยล้านนา นอกจากนี้ 7 แห่งจาก 13 แหล่งท่องเที่ยวได้รับการประเมิน และได้รับการบูรณาการเข้ากับโปรแกรมการท่องเที่ยว ซึ่งได้รับการประเมินอย่างดีจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ ผลการศึกษานี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในอำเภอแม่สะเรียง และสามารถใช้เป็นแบบอย่างในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอื่น ๆ อีกด้วย
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ธวัชชัย ทำทอง. (2563). การจัดการแหล่งท่องเที่ยวและพัฒนาเส้นทางการเรียนรู้ด้านการท่องเที่ยวศิลปวัฒนธรรมในเขตอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม (สกสว.).
บุษบา กนกศิลปธรรม, ปวินนา เพ็ชรล้วน, จิรัสสา คชชาชีวะ, นุชนภางค์ ชุมดี และศุภพร สุวรรณภักดี. (2565). การยกระดับมรดกวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ.
ปวินนา เพ็ชรล้วน. (2567). แนวคิดและรูปแบบการสร้างเจดีย์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน พุทธศตวรรษที่ 19-25. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 32(2), 17-30.
พระมหาพรชัย สิริวโร, พระมหาพรชัย สิริวโร, พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี, ไข่มุก เหล่าพิพัฒนา และเพ็ญพรรณ เฟื่องฟูลอย. (2563). การศึกษาวิเคราะห์อัตลักษณ์การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน จังหวัดแม่ฮ่องสอน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. สถาบันวิจัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระยาประชากิจกรจักร. (2469). พงศาวดารโยนก. คลังวิทยา.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2545). ล้านนาประเทศ. มติชน.
สราวุธ รูปิน. (2563). รูปแบบและแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์งานหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านของกลุ่มชาติพันธุ์ ในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์] สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).
สรัสวดี อ๋องสกุล. (2561). ประวัติศาสตร์ล้านนา ฉบับสมบูรณ์. (พิมพ์ครั้งที่12). อมรินทร์.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2549). ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน. เจริญวัฒน์การพิมพ์
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการ พัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุพัตรา ราษฎร์ศิริ. (2562). การพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษา บ้านรักไทย จังหวัดแม่ฮ่องสอน. ในงานประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยรังสิตประจําปี 2562 (หน้า 534-547). สถาบันวิจัย มหาวิทยาลัยรังสิต.
Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21(1), 97-116.
Hallett, H. (1980). A thousand miles on an elephant in the Shan States. William Blackwood and Sons.