สถานภาพงานวิจัยการเชื่อมโยงความในภาษาไทยในภาษาไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ภาพรวมสถานภาพงานวิจัยและวิเคราะห์แนวโน้มงานวิจัยการเชื่อมโยงความในภาษาไทย โดยรวบรวมข้อมูลจากฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย ฐานข้อมูลวารสารอิเล็กทรอนิกส์กลางของไทย และฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ระดับอุดมศึกษา รวม 40 เรื่อง ผลการศึกษาพบว่า ภาพรวมของสถานภาพงานวิจัย จำแนกได้ 7 ประเภท ได้แก่ วรรณคดีวรรณกรรม กฎหมาย เรื่องเล่า ภาษาถิ่น ข่าว เรียงความ บทคัดย่อ และเบ็ดเตล็ด ส่วนแนวโน้มงานวิจัยการเชื่อมโยงความในภาษาไทย มี 3 ประเด็น ได้แก่ 1) แนวโน้มจำนวนงานวิจัย ในแต่ละปีพบว่างานวิจัยในช่วงแรกพบในสัดส่วน 1 เรื่องต่อปี และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561-2568 พบงานวิจัยเพิ่มขึ้นในสัดส่วน 3 เรื่องต่อปี แสดงว่านักวิชาการให้ความสนใจมากขึ้น และคาดว่าในอนาคตจะมีงานวิจัยด้านนี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง 2) แนวโน้มของแหล่งข้อมูลที่ใช้วิจัย ในแต่ละปีพบว่า ในช่วงแรกแหล่งข้อมูลมีความหลากหลาย ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2543-2552 ข้อมูลด้านวรรณคดีวรรณกรรมไทยได้รับความนิยมสูงสุด อย่างไรก็ตาม ความนิยมการใช้ข้อมูลประเภทนี้มีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่องในระยะหลังอันเป็นผลมาจากมีแหล่งข้อมูลประเภทอื่นเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังคงปรากฏอยู่ในทุกช่วงเวลา และคาดว่ายังคงมีการใช้อย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกัน ข้อมูลวรรณคดีวรรณกรรมต่างประเทศมีแนวโน้มได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น และ 3) แนวโน้มของแนวคิดการเชื่อมโยงความที่ได้รับความนิยมและมีการนำไปใช้ในทุกช่วงเวลา ได้แก่ แนวคิดของ Halliday and Hasan, ชลธิชา บำรุงรักษ์ และ Chanawangsa
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรันศุภมาส เอ่งฉ้วน. (2554). ไวยากรณ์ไทยฉบับครอบคลุมภาษาย่อย: ไวยากรณ์ภาษาไทยถิ่นใต้เล่มที่ 5. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
จันทิมา อังคพณิชกิจ. (2561). การวิเคราะห์ภาษาระดับข้อความ. พิมพ์ดีการพิมพ์.
ชลธิชา บำรุงรักษ์. (2539). การวิเคราะห์ภาษาระดับข้อความประเภทต่าง ๆ ในภาษาไทย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ตุลยา นครจินดา, ธนภรณ์ อนันต์สิริภิญโญ, ดิเรก มุลทุลี และจาตุรงค์ ตันติบัณฑิต. (2563). รูปแบบการเชื่อมโยงความในภาษาไทยของผู้สูงอายุโรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์. วารสารภาษาและวัฒนธรรม. 39(1), 59-68. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLC/article/download/241585/163965/
ธนชาติ เกิดเกรียงไกร และอรทัย ชินอัครพงศ์. (2566). การเชื่อมโยงความด้วยคำเชื่อมในนิทานเมียนมา. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 20(3), 99-112. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhnu/article/view/267589
ปรีดา เมธีภาคยางกูร และชลธิชา บำรุงรักษ์. (2564). หน้าที่เชิงสัมพันธสารของ ‘jibun’ ในภาษาญี่ปุ่น. วารสารภาษาและภาษาศาสตร์. 39(1), 1-24. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/joling/article/view/245347/171208
ปิยนารถ แสวงศักดิ์. (2536). การใช้กลไกในการเชื่อมโยงความในภาษาพูดและภาษาเขียนของเด็กวัย 7-9 ปี. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
พูนสุข นาวิก. (2533). ลักษณะการเชื่อมโยงความในภาษาระดับข้อความในภาษาไทยถิ่นเหนือ จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์. (2531). การศึกษาปริจเฉท: แนวใหม่ในการศึกษาวากยสัมพันธ์ไทย. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย. 4, 29-41.
รุ่งโรจน์ ต้นประดิษฐ์, วิเชษฐชาย กมลสัจจะ และวรวรรธน์ ศรียาภัย. (2565). การเชื่อมโยงความในบทปาฐกถาทางภาษาและวรรณกรรมไทยของนายกรัฐมนตรีไทย. วารสารช่อพะยอม. 32(1), 131-153. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejChophayom/article/view/246624
วรวรรธน์ ศรียาภัย. (2544). การเชื่อมโยงความในภาษาถิ่นสุราษฎร์ธานี. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
วรวรรธน์ ศรียาภัย. (2563). การเชื่อมโยงความ: เอกสารการสอนชุดวิชาลักษณะภาษาไทยหน่วยที่ 1-7.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศิขรินทร์ แสงเพชร. (2561). ลักษณะการเชื่อมโยงความในกฎหมายตราสามดวงว่าด้วยกฎพระสงฆ์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 11(2), 86-96.
สมทรง บุรุษพัฒน์. (2537). วจนะวิเคราะห์: การวิเคราะห์ภาษาระดับข้อความ. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุนีย์ ลีลาพรพินิจ. (2547). ลักษณะการเชื่อมโยงความในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]
สุรีย์รัตน์ บำรุงสุข และสิริวรรณ นันทจันทูล. (2566). บทคัดย่อบทความวิจัย: เนื้อหาและการเชื่อมโยงความ. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 11(1), 134-152. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hssj/article/view/259340
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2552). บรรทัดฐานภาษาไทย เล่ม 3: ชนิดของคำ วลี ประโยค และสัมพันธสาร.สถาบันภาษาไทยกระทรวงศึกษาธิการ.
อัจฉรากร กัลยาจิตร์โกศล. (2543). ลักษณะการเชื่อมโยงความในกลอนนิราศของสุนทรภู่. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
อาทิตยา ทองแสน, ขนิษฐา ใจมโน และพุทธชาติ โปธิบาล. (2557). การศึกษาการเรียบเรียงความคิดและการเชื่อมโยงความจากการเขียนเรียงความของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยทักษิณ. 3, 65-78. https://so14.tci-thaijo.org/index.php/TSULJ/article/view/383
Chanawangsa, W. (1986). Cohesion in Thai. [Doctor of Philosophy in Linguistics, Georgetown University].
De Beaugrande, R. & Dressler, W. (1981). Introduction to text linguistics. Longman.
Halliday, M. A. K., & Hasan, R. . (1976). Cohesion in English. Longman.
