ส่วนประสมทางการตลาดและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ของนักท่องเที่ยว ในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยมีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง 2)เพื่อศึกษาการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง 3)เพื่อศึกษาความแตกต่างของส่วนประสมทางการตลาดและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดลำปาง และนักท่องเที่ยวที่เคยท่องเที่ยวในจังหวัดลำปาง จำนวน 400 คนใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม จำนวน 400 ชุด ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นทำการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเอง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานโดยใช้ความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ One-way Anova
ผลการศึกษาวิจัยพบว่า 1) การตัดสินใจซื้อ พบว่ามาท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดลำปางเพราะมีกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้( 4.21)เป็นปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด 2) ส่วนประสมทางการตลาดในการซื้อผลิตภัณฑ์ของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม พบว่าปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาด( 4.11)เป็นปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด 3) เพศที่แตกต่างกันไม่มีผลต่อการให้ความสำคัญส่วนประสมทางการตลาดและการตัดสินใจซื้อในภาพรวมอย่างมีนัยสำคัญ4)รายได้และอาชีพที่แตกต่างกันบางกลุ่มมีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อเฉพาะบางด้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0.5
Article Details
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2568). สถานที่ท่องเที่ยวลำปาง.https://thai.tourismthailand.org/Destinations/Provinces/ลำปาง/104
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ ปี 2566. กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2568). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประจำปี พ.ศ. 2567. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ชนิกานต์ หนูแก้ว. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในธุรกิจบริการ. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 7(2), 55–70.
วนัสนันทน์ โพธิ์เพชร. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของผู้เยี่ยมเยือนชาวไทย กรณีศึกษา อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา [สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].
วราภรณ์ สุวรรณรักษ์ และประเสริฐ ปิ่นปฐมรัฐ. (2562). ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวไทย. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 5(1), 77–92.
สุจิตรา บรรณจิตร และยุทธกร ฤทธิ์ไธสง. (2566). การศึกษาส่วนประสมทางการตลาดสำหรับผู้บริโภคร้านค้าปลีกในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 1(1), 1–16.
สุวิมล ติรกานันท์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจและความตั้งใจกลับมาเยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทย, 13(2), 45–60.
สำนักงานสถิติจังหวัดลำปาง. (2566). ผลิตภัณฑ์จังหวัด (GPP) ปี 2565. สำนักงานสถิติจังหวัดลำปาง. https://www.nso.go.th
Bitner, M. J. (1992). Servicescapes: The impact of physical surroundings on customers and employees. Journal of Marketing, 56(2), 57–71. https://doi.org/10.1177/002224299205600205
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. In J. H. Donnelly & W. R. George (Eds.), Marketing of services. American Marketing Association.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). Pearson.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
Madhyamapurush, W., Saksirikhun, P., & Smerchuar, N. (2021). Marketing mix factors affecting the purchase of cultural souvenirs by Thai consumers in Phayao province, Thailand. Journal of Management Information and Decision Sciences, 24(S1), 1–8.
McKercher, B., & du Cros, H. (2002). Cultural tourism: The partnership between tourism and cultural heritage management. Haworth Press.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2010). Consumer behavior (10th ed.). Pearson.
World Tourism Organization. (2018). Tourism and culture synergies. UNWTO.
