Marketing Mix and Product Purchasing Decisions of Tourists in Cultural Tourism in Mueang District, Lampang Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research is a quantitative study with the following objectives 1. To examine the marketing mix and purchase decisions of tourists engaging in cultural tourism in Mueang District, Lampang Province. 2. To study the purchase decisions of tourists in cultural tourism in Mueang District, Lampang Province. 3. To investigate the differences in the marketing mix and purchase decisions between tourists visiting cultural attractions in Lampang Province and those who have previously visited the province. The sample consisted of 400 tourists, selected through convenience sampling. The research instrument was a questionnaire developed by the researcher, and data were collected personally. The data were analyzed using descriptive and inferential statistics, including frequency, mean, percentage, standard deviation, and One-way ANOVA.
The study revealed that 1) Regarding purchasing decisions, tourists who participated in cultural tourism in Lampang Province placed the highest importance on activities that provide learning opportunities, with a mean 4.21. 2) Concerning the marketing mix, the promotion factor was found to have the highest mean 4.11. 3) Gender differences had no statistically significant effect on the overall importance given to the marketing mix and purchasing decisions. 4) Differences in income and occupation were found to have a statistically significant effect on certain aspects of purchasing behavior at the 0.05 level.
Article Details
References
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2568). สถานที่ท่องเที่ยวลำปาง.https://thai.tourismthailand.org/Destinations/Provinces/ลำปาง/104
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ ปี 2566. กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2568). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประจำปี พ.ศ. 2567. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ชนิกานต์ หนูแก้ว. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในธุรกิจบริการ. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 7(2), 55–70.
วนัสนันทน์ โพธิ์เพชร. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของผู้เยี่ยมเยือนชาวไทย กรณีศึกษา อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา [สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].
วราภรณ์ สุวรรณรักษ์ และประเสริฐ ปิ่นปฐมรัฐ. (2562). ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวไทย. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 5(1), 77–92.
สุจิตรา บรรณจิตร และยุทธกร ฤทธิ์ไธสง. (2566). การศึกษาส่วนประสมทางการตลาดสำหรับผู้บริโภคร้านค้าปลีกในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 1(1), 1–16.
สุวิมล ติรกานันท์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจและความตั้งใจกลับมาเยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทย, 13(2), 45–60.
สำนักงานสถิติจังหวัดลำปาง. (2566). ผลิตภัณฑ์จังหวัด (GPP) ปี 2565. สำนักงานสถิติจังหวัดลำปาง. https://www.nso.go.th
Bitner, M. J. (1992). Servicescapes: The impact of physical surroundings on customers and employees. Journal of Marketing, 56(2), 57–71. https://doi.org/10.1177/002224299205600205
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. In J. H. Donnelly & W. R. George (Eds.), Marketing of services. American Marketing Association.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). Pearson.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
Madhyamapurush, W., Saksirikhun, P., & Smerchuar, N. (2021). Marketing mix factors affecting the purchase of cultural souvenirs by Thai consumers in Phayao province, Thailand. Journal of Management Information and Decision Sciences, 24(S1), 1–8.
McKercher, B., & du Cros, H. (2002). Cultural tourism: The partnership between tourism and cultural heritage management. Haworth Press.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2010). Consumer behavior (10th ed.). Pearson.
World Tourism Organization. (2018). Tourism and culture synergies. UNWTO.
