Traditional culture and Community Strengthening of Bangmuang Municipality in Nonthaburi Province
Main Article Content
Abstract
การวิจัยเรื่อง วัฒนธรรมประเพณีกับการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเทศบาลบางม่วง จังหวัดนนทบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทของชุมชน การร่วมทำกิจกรรมวัฒนธรรมประเพณีก่อให้เกิดความเข้มแข็งของชุมชน และศึกษาปัญหา อุปสรรค และแนวทางแก้ไขต่อการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเทศบาลบางม่วง จังหวัดนนทบุรี ทำการศึกษาด้วยระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพและวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วมเก็บข้อมูลจาก 3 องค์กรในชุมชน ประกอบด้วย องค์กรชุมชน 27 คน องค์กรโรงเรียน 12 คน และองค์กรภาครัฐ 10 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต และการปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลจากการศึกษาพบว่า ชุมชนเทศบาลบางม่วงเป็นชุมชนที่เก่าแก่ มีประวัติความเป็นมา เคยเป็นที่ตั้งทัพของพระเจ้าอู่ทอง มีความเจริญโดยมีเส้นทางคมนาคมทั้ง 2 ทาง คือทางบกและทางน้ำ อาชีพส่วนใหญ่ประกอบการเกษตร สภาพสังคมเป็นสังคมที่เอื้ออาทร เคารพระบบอาวุโส คนส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนาและยังยึดมั่นในวัฒนธรรมประเพณีที่สมาชิกในชุมชนถือปฏิบัติมาเป็นประจำ ประกอบด้วย วันลอยกระทง สงกรานต์ พิธีบวช ทอดกฐิน ศาลเจ้า เข้าพรรษา ศาลพระภูมิและตักบาตรทางน้ำ ซึ่งก่อให้เกิดผลดีต่อชุมชนด้านเศรษฐกิจ เกิดรายได้จากการขายของกินของใช้ ด้านสังคมเกิดความสามัคคี การทำงานร่วมกัน และเกิดความรักชุมชนท้องถิ่น ด้านวัฒนธรรมเป็นการเรียนรู้การอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีอันดีงามไว้ให้เด็กและเยาวชน ส่วนปัญหาอุปสรรคของการจัดกิจกรรม เป็นเรื่องเกี่ยวกับการใช้งบประมาณไม่เพียงพอ การประชาสัมพันธ์ไม่ทั่วถึง และความรู้เกี่ยวกับประเพณีดังกล่าว สำหรับข้อเสนอแนะและแนวทางในการแก้ไขปัญหา คือ การมีแผนจัดกิจกรรมและระบุรายละเอียดของขั้นตอนการทำกิจกรรม ตลอดจนการกำหนดผู้รับผิดชอบในแต่ละกิจกรรมอย่างชัดเจน
Article Details
References
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร :บริษัทบพิธการพิมพ์.
ขนิษฐา พิมพันธ์. (2538). การวิจัยทางมานุษยวิทยา. กรุงเทพมหานคร : เจ้าพระยาการพิมพ์.
งามพิศ สัตย์สงวน. (2535). พื้นฐานวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์กรมศาสนา.
ฉัตรทิพย์ มะโนชมพู. (2549). ความสำคัญและความเชื่อประเพณีท้องถิ่นต่อการบริหาร และการพัฒนาของเทศบาล
เชียงใหม่.
ชไมพร สมบัติยานชิต. (2545). บทบาทการดำเนินงานวัฒนธรรมของบุคลากรศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดภายใต้.
เอกสารโรเนียว.
ดนัย ไชยโยธา. (2546). ประเพณีวัฒนธรรม (เอกสารประกอบการสอน)
บัญญัติ ยงย่วน และชัยวัฒน์ ผดุงพงษ์. (2551). การใช้กิจกรรมศิลป์ในสามจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย.
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. เอกสารสำเนา
ประเวศ วะสี. (2526). แนวคิดและยุทธศาสตร์ สังคมมานุภาพและวิชชา. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิภูมิปัญญา และ
มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พวกผกา ประเสริฐศิลป์. (2542). ความหมายประเพณี. กรุงเทพฯ.
วิทยา ทรงคำ. (2540) แนวทางการพัฒนางานส่งเสริมวัฒนธรรม. สำนักงานศึกษาธิการอำเภอจังหวัดเชียงใหม่.
สุรเชษฐ์ เวชชพิทักษ์. (2533). รากฐานแห่งชีวิต วัฒนธรรมชนบทกับงานพัฒนา. กรุงเทพมหานคร :
สำนักพิมพ์หมู่บ้าน.
อุดม เชยกีวงศ์. (2545). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
อดุลย์ วังศรีคูณ. (2543). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการเรียนรู้ของชุมชนที่ทำให้ชุมชนเข้มแข็ง : การ
วิจัยเชิงชาติพันธุ์อภิมาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาศึกษา ภาควิชาสารัตถศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมรรัตน์ สอนคง (2543). บทบาทในการปฏิบัติงานวัฒนธรรมของศึกษาธิการอำเภอและศึกษาธิการจังหวัดภาคใต้.
อุทัย ดุลยเกษม และอเนก นาคะบุตร. (2541). เสริมความแข็งแรงให้ตำบล จากวิถีคิดสู่วิถีปฏิบัติ.
กรุงเทพมหานคร : สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2537). การวิจัยเพื่อการพัฒนาสังคมไทย : แนวทางเศรษฐศาสตร์การเมือง. บรรณาธิการ
โครงการส่งเสริมองค์กรพัฒนาเอกชนไทย : เอดิสัน เพรสโปรดักส์.
อารีย์ ตามธรรม. (2539). วัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ (เอกสารอัดสำเนา).