Foreigners in Sastra Lbaengs of Cambodia

Main Article Content

Chanchai KHONGPHIANTHUM

Abstract

The characters of foreign people in Sastra Lbaengs of Combodia were those who were the Indian, the Chinese, the Javanese, the Thais, the Vietnamese, the Cham People, the Burmese, the Laos, the Filipinos, the Mon, the Japanese, the Kouy, the Pua, the Dutch, the French and the English. Even though the characters played only minor roles in the Cambodian Literature, they helped reflect the picture of Cambodian society in the past that the society made of people from various countries. Those people had an influence on the Cambodian in terms of politics, economics, culture, and society.

Article Details

How to Cite
KHONGPHIANTHUM, C. . (2018). Foreigners in Sastra Lbaengs of Cambodia . HUSO Journal of Humanities and Social Sciences, 2(1), 125–142. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husojournalpnru/article/view/245659
Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

ภาษาไทย
ใกล้รุ่ง อามระดิษ. (2552). ภาพแทนของคนไทยและเมืองไทยที่ปรากฏในวรรณกรรมเขมร. ใน ไทยในความรับรู้และ
ความเข้าใจของประเทศเพื่อนบ้าน. สุเนตร ชุตินทรานนท์ บรรณาธิการ. ม.ป.ท..
จิตร ภูมิศักดิ์. (2545). เนะ เสียมกุก. ใน เสียมกุก กองทัพสยามที่ปราสาทนครวัดเป็นใคร? ไทย ลาว หรือข่า. สุจิตต์
วงศ์เทศ บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ: มติชน.
ธีรภัท ชัยพิพัฒน์. (2551). สังคมและวัฒนธรรมของกลุ่มประเทศในภูมิภาคลุ่มน้ำโขง. กรุงเทพฯ: มิสเตอร์ก๊อปปี้.
นรเศรษฐ พิสิฐพันพร. (2550). “จามเขมร”. วารสารอินโดจีนศึกษา ฉบับเพื่อนบ้านของไทย, 8 (1), 65-72.
วิทย์ ศิวะศิริยานนท์. (2541). วรรณคดีและวรรณคดีวิจารณ์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: ธรรมชาติ.

ภาษาอังกฤษ
Chandler, P. David. (1993). A History of Cambodia. Second edition. Chiang Mai: Silkworm Books.
Osborne, E. Milton. (1969). The French Presence in Cochinchina and Cambodia: Rule and
Response (1859-1905). New York: Cornell University Press.
Pou, Saveros and Jenner N. Philip. (1973). “Some Chinese Lownwords in Khmer”. Journal of Oriental
Studies, 11 (1), 1-90.

ภาษาเขมร
เกา. (1952). พฺระโค พฺระแกว. ภฺนมเพญ: บณฺณาคารคีม-คี.
ชวน ณาต, สมฺเดจฺพฺระสงฺฆราช . (1967). วจฺนานุกฺรมแขฺมร. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบณฺฑิตฺย.
ฆีง หุก ฑี. (2008). รสฺมีกมฺมอกฺสรสิลฺปจินเลอกมฺพุชานาสตวรรสที 19 นิง 20. ภฺนมเพญ: องฺคร.
ขฺยงสังฺข. (1961). ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบัณฺฑิตฺย.
ตนฺ. มืนภกฺดีอกฺสร. สพฺวสิทฺธิ์. เบาะพุมฺมเลิกที 7. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบณฺฑิตย.
ทิพฺวสงฺวาร 1. (2006). ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบณฺฑิตย.
นง, อกฺญาพฺระฆฺลัง. (1966). โภคกุลกุมาร. เบาะพุมฺมเลิกที 2. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบณฺฑิตย.
มิเสล ตฺราเน. (1996). ปฺรวตฺติสาสฺตฺรกมฺพุชาปีบุพฺวสมัยฎล่สตวรรสที 8. n.p.
ยส งิน. (1966). เจาสฺรทบเจก. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบัณฺฑิตย.
รส่ จนฺทฺราบุตฺร. (1998). ปฺรวตฺติสาสฺตฺรแขฺมร. Paris: L’Harmattan.
สาน ผลฺลา. (2007). คมฺนูเนาตามวตฺต. ภฺนมเพญ: ไรยุม.
โสม, พฺระปทุมเถร. (2003). ทุม ทาว. ภฺนมเพญ: อบ่รม.
หริรกฺสรามาธิบฺดี, พฺระบาทสมฺเดจพระ. กากี. เบาะพุมฺมเลิกที 6. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบัณฺฑิตย.
อกฺญาโกสาธิบฺดี. (1998). กฺรุงสุภมิตฺร. เบาะพุมฺมเลิกที 9. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบัณฺฑิตย.
อุก, ธมฺมปญฺโญ. (1964) มรณมาตา. เบาะพุมฺมเลิกที 3. ภฺนมเพญ: พุทฺธสาสฺนบัณฺฑิตย.

สัมภาษณ์
ดาวเรือง วิทยารัฐ. PH.D.. (1 มิถุนายน 2557) สัมภาษณ์. อาจารย์ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
สิริวงษ์ หงษ์สวรรค์, PH.D.. (1 มิถุนายน 2557). สัมภาษณ์. อดีตอาจารย์ประจำคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย
อุบลราชธานี.