Digital Media Uses and Digital Citizenship of Thai Secondary School Students

  • Phnom Kleechaya Faculty of Communication Arts, Chulalongkorn University
Keywords: Digital Media, Sutdents

Abstract

        The research aims to explore secondary school students’ digital media usages, to explain measurement model of students’ digital citizenship and to explain influence of digital media uniqueness, students’ political motivation and digital media usages on their digital citizenship. The survey research used questionnaire to collect data from 820 sample from secondary school students nationwide.

        The survey results indicate that sample mostly use Face Book, Youtube and Instagram. They frequently use such media every hours in a day. They rarely use digital media for political purpose but mostly for entertainment, following movie stars pages, chatting and information searching. However, they use the digital media more often for setting up group conversation, seeking for goods, surveillance and show their identity via social media post. They highly accepted uniqueness of digital media as platform that provides public sphere, allow diffusion of large infor- mation, serves as user connection and allow user to generate their owned content.

        Regarding to sample’s political motivation, they indicate their motivation from their interest in national political situation, expectation of Thailand to be democratic country and their learning experience on politic subject.

        The result of confirmatory factor analysis of students’ digital citizenship are as Model Chi-Square, p-value .00, CMIN/DF = 2.59, RMSEA = 0.04, GFI = 0.91 and CFI = 0.92. The measurement model of students’ digital citizenship comprised of 6 factors. These are 1) Right and responsibility (factor weight = 0.94, R2= 0.88) 2) Respect self and others (factor weight = 0.92, R2= 0.85) 3) Educating self and others on digital usage (factor weight = 0.92, R2= 0.85 4) Value and ethic (factor weight = 0.90, R2= 0.81) 5) Protecting self and others (factor weight = 0.88, R2= 0.77) 6) Democracy fundamental (factor weight = 0.78, R2= 0.60)

        The stepwise multi-regression analysis result indicate that the uniqueness of digital media (beta = .307) digital media uses on social purpose (beta = .259) political motivation (beta = .234) and digital media uses on political purpose (beta = -.117) have influent on students’ digital citizenship (R2 = 0.361).

        The ANOVA and LSD analysis as .05 statistical significant level, reveal that student who gained GPAX 3.51 – 4.00 obtain higher level of digital citizenship than others. The students who participated in social contribution activity 3-4 times a year have higher level of digital citizenship than those who participated 1-2 times a year or those who never participated.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กนกทิพย์ อินทรโชติ. (2554). ระดับจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสมาชิกรายการร่วมด้วยช่วยกัน : ศึกษากรณีกิจกรรม DFM 99.5 ร่วมด้วยช่วยกันคลื่นความดี. (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. [Kanokthip Intarachot. (2011). Citizen awareness level of Hand in Hand Program member : case study on Hand in Hand Program-- Goodness Wave, in DFM 99.5. Thesis, Thammasat University]

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. [Ministry of Information and Communication Technology (2016). Thailand Digital Economy Plan.]

คณาธิป ทองธวีวงศ์. (2558). “สิทธิในการสื่อสารข้อมูลออนไลน์โดยนิรนามของสื่อพลเมือง.” วารสารนิติสังคมศาสตร์, 8(2), 72-128. [Kanathip Thongraweewong. (2015). “Rights in Online Communication of Anonymous Citizen Journalist.” CMU Journal of Law and Social Sciences, 8(2), 72-128.]

ถวิลวดี บุรีกุล, รัชวดี แสงมหะหมัด, และเออเจนี เมริโอ. (2555). ความเป็นพลเมืองในประเทศไทย (Citizenship in Thailand). รายงานการวิจัย. สถาบันพระปกเกล้า. [Thawinburi Bureeku, Ratchawadee Saengmahamad and Erjenee Mario. (2012). Citizenship in Thailand. Research Report. King Prajadhipok’s Institute.]

ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพฯ : สถาบันนโยบายศึกษา. [Thipphaphon Tantisunthon. (2012). Civic education for Thai society.

Bangkok: Institute of Public Policy Studies]

ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2551). พลเมืองเข้มแข็ง. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ : วิภาษา. [Thanes Charoenmuang. (2008). Strong Citizen. 2nd edition. Bangkok: Vipasa]

ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2556). ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. [Thuntuch Viphatphumiprathes. (2013). Democratic Citizenship of Dhurakij Pundit University Students. Research Report. Dhurakij Pundit University]

ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์ พับลิเคชั่นส์. [Prinya Thaewanarumitkul. (2012) Civic Education. Bangkok: Nan Me Book Publications]

พนม คลี่ฉายา. (2559). การใช้งาน ความเสี่ยง การรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล และแนวทางการสอนเพื่อการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัล สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทย. โครงการวิจัย ระยะที่ 1-2. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.). [Phnom Kleechaya. (2016). Access, Risk, Digital Literacy and Conceptual Frame of Digital Media Education for Thai Secondary School Students. Research Report No. 1-2. Thailand Research Fund (TRF)]

รสสุคนธ์ มกรมณ. (2556). “พฤติกรรมความเป็นพลเมืองของเยาวชนในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวน สุนันทา.” วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5, 74-84. [Rossukhon Makaramana. (2013). “Citizenship of Youth in Suan Sunandha Rajabhat University.” Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University. 5, 74-84.]

อเนก เหล่าธรรมทัศน์. (2542). “ส่วนร่วมที่มิใช่รัฐบาล: ความหมายของประชาคม.” ใน อนุชาติ พวงสำลีและ กฤตยา อาชวนิจกุล (บรรณาธิการ). ขบวนการประชาสังคมไทย: ความ เคลื่อนไหวภาคพลเมือง. (น. 35-61). กรุงเทพฯ: โครงการวิจัยและพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. [Anek Laothamatas. (1999). “Non-government

Participation: The Meaning of Thai Civic Society.” In Anuchat Puangsumlee And Kittiya Achawanichkul. Editors. Thai Civic Society Group: Public Sector Movement. Pp. 35-61. Bangkok: Social Research and Development Project]

เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2554). การเมืองภาคพลเมือง. (พิมพ์ครั้งที่ 3) กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. [Anek Laothamatas. (2011). Direct Democracy. 3rd edition. Bangkok: King Prajadhipok’s Institute]

Abramson, J. (2012). Networks and Citizenship : Using Technology for Civic Innovation. The Aspen Institute Forum on Communications and Society.

de Vreese, C. H. (2007). “Digital Renaissance: Young Consumer and Citizen?” Annuals of the American Academy of Political and Social Science, 611,207-216.

de Zúñiga, H. G., Jung, N., & Valenzuela, S. (2012). “Social Media Use for News and Individuals’ Social Capital, Civic Engagement and Political Participation.” Journal of Computer-Mediated Communication, 17, 319-336.

Holland, L. M. (2017). The Perceptions Of Digital Citizenship In Middle School Learning. (Doctoral Dissertation). Carson-Newman University, The Faculty of the Education Department.

Hoskins, B. L., & Mascherini, M. (2009). “Measuring Active Citizenship through the Development of a Composite Indicator.” Social Indicators Research, 90(3), 459-488.

Jones, L. M., & Mitchell, K. J. (2015). “Defining and measuring youth digital citizenship.” New Media & Society, 17(6), 1-17.

Jorba, J., & Bimber, B. (2012). “The Impact of Digital Media on Citizenship from a Global Perspective.” In E. Anduiza, M. J. Jensen, & L. Jorba (Eds.), Digital media and political engagement worldwide : a comparative study. (pp. 16-38). New York : Cambridge University Press.

Lee, N.-J., Shah, D. V., & McLeod, J. M. (2013). “Processes of Political Socialization: A Communication Mediation Approach to Youth Civic Engagement.” Communication Research, 40(5) 669–697.

Mossberger, K., Tolbert, C. J., & Anderson, C. (2014). Digital Citizenship: Broadband, Mobile Use, And Activities Online. Prepared for presentation at the International Political Science Association conference, Montreal.

Nordin, M. S et al. (2016). “Psychometric Properties of a Digital Citizenship Questionnaire.” International Education Studies, 9(3), 71-80.

Quintelier, E., & Vissers, S. (2008). “The Effect of Internet Use on Political Participation An Analysis of Survey Results for 16-Year-Olds in Belgium.” Social Science Computer Review, 26(4), 411-427.

Rojas, H., & Puig-i-Abril, E. (2009). “Mobilizers Mobilized: Information, Expression, Mobilization and Participation in the Digital Age.” Journal of Computer- Mediated Communication, 14, 902–927.

Ribble, M. (2011). Digital Citizenship in Schools. The Nine Elements of Digital Citizenship- Digital Etiquette. Washington, DC: International Society for Technology in Education.

Searson, M., Hancock, M., Soheil, N., & Shepherd, G (2015). “Digital citizenship within global contexts.” Educ Inf Technol, 20, 729–741 DOI 10.1007/s10639-015-9426-0

Skoric, M. M., Pan, J., & Poor, N. D. (2012). Social media and citizen engagement in a city-state: A study of Singapore. Paper presented at the When the City Meets the Citizen Workshop, held in conjunction with the Sixth International AAAI Conference on Weblogs and Social Media (ICWSM), Dublin.

Xu, S et al (2018). “Social media competence and among college students.” Journal of Research into New Media Technologies, 1–18.DOI: 10.1177/1354856517751390

เว็บไซต์

รายงาน “คนไทย” มอนิเตอร์ 2557: เสียงเยาวชนไทย (Youth Today). สืบค้นจาก http://www.khonthaifoundation.org/project-detail.php?id=12# [Thai People Monitoring Report (2017) Youth Today. Retrieved form http://www.khonthaifoundation.org/project-detail.php?id=12#]

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) (สพธอ.) (2561). ETDA เผยผลสำรวจพฤติกรรมใช้อินเทอร์เน็ตและมูลค่าอีคอมเมิรซ์โชว์ความพร้อมไทยก้าวขึ้นเป็นเจ้าอีคอมเมิรซ์ อาเซียน. สืบค้นจาก https://www.etda.or.th/content/thailand-internet-user-profile-2017-and- value-of-e-commerce-survey-in-thailand-2017l-press-conference.html [Electronic Transactions Development Agency. (ETDA). (2018). The Survey of Thai Internet Uses and E-commerce Retrieved form https://www.etda.or.th/content/thailand-internet-user-profile-2017-and-value- of-e-commerce-survey-in-thailand-2017l-press-conference.html]

Ribble, M. (2016). Digital citizenship is more important than ever. Retrieved from https://www.iste.org/explore/articleDetail?articleid=535

Tamayo, P. D. (2016). Digital Citizenship Recommendations. Retrieved from http://app.leg.wa.gov/rcw/default.aspx?cite=28A.650.045

Published
2020-01-01