Communication for 21st century learning of the visually impaired in carpenter training program : case study of Foundation for the Employment Promotion of the Blind 
in Pak Kret, Nonthaburi Province

  • Narangsan Damsri Graduate School of Communication Arts and Innovation Management, National Institute of Development Administration (NIDA)
Keywords: People with visual impairment, Carpenter career training, Interactions, 21st century skills

Abstract

        This research aimed to study the factors stimulating carpentry learning in people with visual impairment, the communication for 21st century knowledge transmission, and the interactions between instructors and their visually impaired students. The data was collected from 4 carpentry teachers and 5 visually impaired people at Foundation for the Employment Promotion of the Blind in Pak Kret, Nonthaburi Province, using qualitative methodology: observation and in-depth interviews. The findings revealed that 7 factors stimulating carpentry learning in people with visual impairment were: 1) surroundings or conditions 2) prior knowledge 3) beliefs and attitudes 4) values and aims 5) teaching strategies 6) suitable learning contents, and 7) student-friendly teaching methods, whereas,
the interactions which stimulating learning were engagement, content comprehension, and responsive care. It also revealed carpentry teachers’ communication for 21st century knowledge transmission was centered around developing visually impaired students’life and work skills, while information, media,
and technology skills were not implemented because of the students’ individuality and sight limitation.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2562). รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในประเทศไทย. วันที่เข้าถึงข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2563, แหล่งที่มา http://dep.go.th/Content/View/5805/1 [Department of Empowerment of Persons with Disabilities. (2019). Report on the situation of persons with disabilities in Thailand. Retrieved: 28 February 2020, Source http://dep.go.th/ Content/View/5805/1]

กรมสามัญศึกษา. (2528). เครื่องมือประเมินมาตรฐานโรงเรียน พ.ศ. 2528. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา. [Department of General Education. (1985). School standard assessment tool 1985. Bangkok: Kurusapa Printing.]

กันตภณ พุ่มประดับ. (2558). บทบาทและศักยภาพของผู้พิการทางสายตาที่ถูกนําเสนอผ่านรายการโทรทัศน์ "Blind Date". วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [Kantapon Pumpradab. (2015). Role and potential of visually-impaired people in TV program "Blind Date". Master of Communication Arts’s Thsis Faculty of Communication Arts, Chulalongkorn University.]

จันทิรา เลิศจรัสอร่ามดี. (2545). การศึกษาการจัดโปรแกรมการเรียนร่วมสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเห็นในโรงเรียนประถมสาธิต สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต สาขางานบริการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ มหาวิทยาลัยมหิดล. [Chantira Loescharataramdee. (1985). Study of itegrated classroom management for visually Impaired students Inprimary demonstration Rajahbat Institute Suansunandha. Master of Arts’s Thsis, Rehabilitation Service for Persons with Disabilities, Mahidol University.]

แฉล้ม แย้มเอี่ยม. (2527). ความเข้าใจในสภาพแวดล้อมและการเคลื่อนไหวจะช่วยเด็กก่อนวัยเรียนที่มีความพิการทางสายตาได้อย่างไร. กรุงเทพฯ: โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ. [Chalaem Yaemeiam. (1984). How an understanding of the environment and movement can help preschoolers with visual disabilities. Bangkok: The Bangkok School for The Blind.]

ชลอ บุญก่อ และคณะ. (2548). การออกแบบและเทคโนโลยีเพื่อการดำรงชีวิตและครอบครัว. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา. [Chalao Boonkor et al. (2005). Design and technology for living and family. Bangkok: Kurusapa Printing.]

ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2553). การเรียนรู้ในยุคสมัยหน้า: ตอนรูปแบบและทฤษฎี การเรียนรู้อนาคต. วันที่เข้าถึงข้อมูล 22 มกราคม 2563, แหล่งที่มา http://sornorinno.blogspot.com/2010/09/c-c-teacher.html [Thanomporn Laohajarassaeng. (1990). Learning in the next generation : learning the future model and theory. Retrieved: 22 January 2020, Source http://sornorinno.blogspot.com/2010/09/c-c-teacher.html]

ทิศนา แขมมณี. (2550). รูปแบบการเรียนการสอน : ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [Tisana Khammani. (2007). Teaching model : wide choice. Bangkok: Chulalongkorn University.]

ปัญญา ศรีแก้ว. (2551). ความพึงพอใจและความต้องการของผู้ปกครองในการส่งบุตรหลานเข้าเรียนในโรงเรียนเทศบาลวัดแก่งคอย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 3(1), 59-67. [Panya Srikaew. (2008). Satisfaction and Needs of Parents for Enrolling their Children in Tessaban Watkaengkhoi School. Journal of Yala Rajabhat university, 3(1), 59-67.]

พรเพ็ญ สุวรรณเดชา. (2533). ปฏิสัมพันธ์ทางวาจากับการเรียนการสอน. วารสารศึกษาศาสตร์, 6(15-16), 13-16. [Pornpen Suwandecha. (1990). Verbal interaction with instruction. Journal of education, 6(15-16).]

พูนศรี ยิ้มสาระ. (2544). การเรียนร่วมระหว่างเด็กที่มีความบกพร่องทางสายตากับเด็กปกติ ในโรงเรียนประถมศึกษาอำเภอเมืองเชียงใหม่. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. [Poonsri Yimsara. (2001). Mainstreaming of visually impaired students in primary schools in Muang Chiang Mai district, Master of Education’s Independent Study, Faculty of Education, Chiang Mai University.]

เพชรรัตน์ กิตติวัฒนากูล. (2530). สภาพการจัดการศึกษาสำหรับนักเรียนตาบอดเรียนร่วม ในโรงเรียนประถมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต คณะครุศาสตรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [Petcharatana Kittiwattanakul. (1987). State of educational management of mainstreaming blind students in elementary schools, the northeastern region. Master of Education’s Thesis, Faculty of Education, Chulalongkorn University.]

ภาณุพงศ์ อนันต์ชัยพัทธนา. (2552). การวิเคราะห์เส้นทางแห่งความสำเร็จของครูพิการ : พหุกรณีศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [Panupong Ananchaiputtana. (2009). Analysis of the success path of teachers with disabilities : a multiple case study. Master of Education’s Thesis, Faculty of Education, Chulalongkorn University.]

มูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย. (2561). ศูนย์พัฒนาอาชีพคนตาบอด. วันที่เข้าถึงข้อมูล 13 มกราคม 2563, แหล่งที่มา http://www.blind.or.th/centre/about_show/5 [Foundation for the Blind in Thailand. (2018). Lighthouse for the blind. Retrieved: 13 January 2020, Source http://www.blind.or.th/centre/about_show/5]

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์. [Vicharn Panich. (2012). 21st century skills : learning for life in our times. Bangkok: Sodsri-Saridwongso Foundation.]

สามารถ รัตนสาคร. (2545). ศึกษาทักษะการมีวิถีชีวิตอิสระในกลุ่มผู้ใหญ่ที่พิการทางการมองเห็นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขางานบริการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ มหาวิทยาลัยมหิดล. [Samart Ratanasakorn. (2002). Study of independent living skills of visually impaired persons in Bangkok and vicinities. Master of Arts’s Thsis, Rehabilitation Service for Persons with Disabilities, Mahidol University.]

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2559. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. [Office of The Basic Education Commission. (2015). Annual action plan for the fiscal year 2016. Bangkok: Office of the basic education commission.]

สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดสตูล. (2558). ความหมายคนพิการ. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มกราคม 2563, แหล่งที่มา http://www.satun.m-society.go.th/tag/ความหมายคนพิการ [Satun Provincial Social Development And Human Security Office. (2017). Meaning of disabled. Retrieved: 20 January 2020, Source http://www.satun.m-society.go.th/tag/ความหมายคนพิการ]

สุบิน ไชยยะ. (2562). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตของนักศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 20(1), 168-180. [Subin Chaiya. (2019). The developing lifelong learning skills of students in the 21st century. Journal of Education, 20(1), 168-180]

สุริยันต์ ปัญหาราช. (2558). ประสิทธิผลการฝึกทักษะการทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม

และการเคลื่อนไหวสำหรับคนพิการทางการเห็นในจังหวัดหนองบัวลำภู. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร, 25(2), 60-64. [Suriyan Panharach. (2015). Effectiveness of Orientation and Mobility Training for Visually Disabled Persons in Nongbualamphu Province. Journal of Thai rehabilitation medicine, 25(2), 60-64.]

Burns, D. D. (2008). Feeling good: the new mood therapy (Reprint ed.). New York: Harper.

Knudson, D. M., Cable, T. T., & Beck, L. (1995). Interpretation of cultural and natural resources. State College: Venture Publishing Inc.

Pajares, F., & Valiante, G. (1997). Influence of Self-Efficacy on Elementary Students' Writing. The journal of educational research, 90(6), 353-360.

Published
2020-12-29