Infuences of Korean entertainment media and the appreciation of Korean culture on the selection of the University Korean Program among Thai Student

  • Duangtip Chareonrook College of Communication Arts. Rangsit University.
Keywords: influence, media Korean, culture

Abstract

        The purpose of this research is to study the influence of Korean entertainment media and the appreciation of Korean culture on the selection of the University Korean Program among Thai undergraduates. The qualitative data were collected through methods of in-depth interviews with lecturers and focus group interviews with Thai students.


        The results of the study indicated that Korean dramas is the most popular Korean entertainment media among Thai students and the most recognized values in Korean culture are the dress code and daily living of Korean people. Most students agree that Korean cultural values are distinguished by their conservative nature. It is the unique cultural identity which is passed on to people around the world, resulting in a flow of cultural growth. Moreover, it was found that the influence of Korean entertainment media has now played a major role among Thailand’s youth. Because of access to the mass communication system through various media channels, the image of entertainment media from South Korea has a great influence on Thailand where the media can offer freely. Students studying in Korean language courses have a liking for the Korean culture which is different from the culture they are familiar with. Therefore, it can be said that Korean entertainment media exerts influence on Thai students’ choice of Korean language programs.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤษริน รักษาแก้ว และนันทิยา ดวงภุมเมศ. (2560). อิทธิพลของรายการในสื่อใหม่ที่มีต่อมุมมองต่อโลกของเด็กและเยาวชน. วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และ ศิลปะ, 10 (3).

กานต์พิชชา วงษ์ขาว. (2550). สื่อละครโทรทัศน์เกาหลีกับการเผยแพร่วัฒนธรรมเกาหลีในสังคมไทย. วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กาญจนา เกียรติมณีรัตน์ . (2548). การสำรวจความคิดเห็นของผู้ประกอบการเกี่ยวกับความร่วมมือในการฝึกงานด้านคหกรรมศาสตร์ให้แก่นักศึกษามหกรรมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

กิติมา สุรสนธิ. (2533). ความรู้ทางการสื่อสาร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ชุติมา ชุณหกาญจน์. (2550). พฤติกรรมการเลียนแบบวัฒนธรรมของวัยรุ่นไทยจากสื่อบันเทิงเกาหลี. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชูชัย สมิทธิไกร. (2554). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ทรูปลูกปัญญา. 2560. ภาษาเกาหลี ภาษาที่กำลังมาแรง เปิดสอนที่ไหนบ้าง. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.trueplookpanya.com/tcas/article/detail/60863. (27 ธันวาคม 2562)

ธาริณีย์ ธีฆะพร. (2553). การใช้ประโยชน์และความพึงพอใจของประชาชนจังหวัดเชียงใหม่ต่อรายการ คุยเฟื่องเรื่องไอที ทางสถานีวิทยุ อสมท จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นพดล วศินสุนทร. 2552. อิทธิพลของสื่อบันเทิงเกาหลีกับการเกิดพฤติกรรมเลียนแบบการแต่งกายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://johnnopadon.blogspot.com/2011/04/2552_6962.html. [25 ธันวาคม 2562]

ปรมะ สตะเวทิน. (2546). การสื่อสารมวลชนกระบวนการและทฤษฎี. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

ปรีชา พันธุ์แน่น และคณะ. 2551. สื่อบันเทิงเกาหลีกับค่านิยมในวัฒนธรรมเกาหลีของวัยรุ่นไทย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://research.krirk.ac.th/images/researchs/2013_07/35/ [25 ธันวาคม 2562]

ปภังกร ปรีดาชัชวาล. (2556). การยอมรับและพฤติกรรมการเลียนแบบทางวัฒนธรรมจากสื่อบันเทิงเกาหลีของวัยรุ่นไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ปิติ ศรีแสงนาม. 2561. บทเรียนจากความสำเร็จของกระแสนิยมวัฒนธรรมเกาหลี. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.chula.ac.th/cuinside/6930/ (25 ธันวาคม 2562)

พัชราภา เอื้ออมรวนิช. (2560). การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม. วารสารวิชาการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 2 (3), 97-102.

ไพบูลย์ ปีตะเสน. 2560. “สื่อเกาหลี” สู่ธุรกิจบันเทิงเต็มรูปแบบในประเทศไทย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/761920. (25 ธันวาคม 2562)

ภัทรจาริน ตันติวงศ์. (2552). อิทธิพลของละครโทรทัศน์เกาหลีที่มีต่อทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคสินค้าวัฒนธรรมเกาหลีของผู้ชมในเขตกรุงเทพมหานคร.วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เมตตา วิวัฒนานุกูล. (2548). การสื่อสารต่างวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รัตนาภรณ์ เมธะพันธุ์. (2557). อิทธิพลของสื่อบันเทิงเกาหลีที่มีต่อพฤติกรรมการเลียนแบบของกลุ่มคลั่งไคล้ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุภาพร บุญรุ่ง. 2561. บทเรียนจากความสำเร็จของกระแสนิยมวัฒนธรรมเกาหลี. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.chula.ac.th/cuinside/6930/ (26 ธันวาคม 2562)

อุราเพ็ญ ยิ้มประเสริฐ และคณะ. 2557. รู้เท่าทันสื่อ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://bcp.nbtc.go.th/uploads/items/attachments/b7bb35b9c6ca2aee2df08cf09d7016c2/_651dab51d77cc9cc0b46de8a418db8e7.pdf. (27 มกราคม 2563)

เอกรัฐ วิเศษฤทธิ์. (2552). อิทธิพลจากละครโทรทัศน์เกาหลีที่ส่งผลกระทบต่อสังคมไทย: กรณีศึกษาในเขต กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Dawson, Richard E., and Prewitt, Kenneth. (1969). Political Socialization. Boston: Little Brownand Co.

Mushroom travel. ซีรี่ย์เกาหลีน่าดูตลอดกาล. 2562. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: www.mushroomtravel.com/page/6-korean-series/. (26 ธันวาคม 2562)

Schramm, Wilbur. (1973). Channels and Audiences in Handbook of Communication. Chicago: Rand Mcnelly College Publishing Company.

Published
2021-06-01