Model Plan to Increase Brand Awareness of the National Health Security Office and the 1330 Hotline, and a Regional Communication Network to Publicize Health Security

  • Supaporn Sridee School of Communication Arts,Sukhothai
Keywords: model communication plan to build awareness of NHSO and the 1330 Hotline, National Health Security Office, regional public relations communication network

Abstract

        The objectives of this research were to 1) make a communication model plan; 2) evaluate public awareness of the National Health Security Office (NHSO) and the 1330 Hotline; and 3) form recommendations based on the communications model plan to increase awareness of the NHSO and the 1330 Hotline. The research employed both quantitative and qualitative methods. A questionnaire was used to take a survey of a sample population of 466 residents of different areas of Chumporn and Surat Thani Provinces, and in-depth interviews were done with 90 local elected officials attending a training session.     

        The results were as follows:  1) the communications model plan consisted of 5 steps: 1. Awareness leading to familiarity emphasizing people’s rights to health services and benefits of the service; 2. Attraction leading to liking – benefits to citizens; 3. Questioning leading to confidence; 4. Implementation – participants use the application or hotline to seek information; 5. Leading to support – local leaders spread the behavior among their local communities and access NHSO services through every channel on a regular basis;2) Evaluating public awareness: 86.3% and 87.8% of people surveyed were aware of the NHSO brand and the 1330 Hotline respectively; 3) Recommendations: The NHSO should (1) maintain the new network that has been created on the Line application, (2) develop NHSO personnel and their network to have public relations skills, and (3) build a network like a spiderweb by setting more aggressive policies to reach every area and every target group, producing media that are eye-catching and easy to understand, and using this model to build awareness in other regions.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กมลรัตน์ หล้าสุวงษ์. (2528). จิตวิทยาการศึกษา (Educational Psychology). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

ปราณี สุรสิทธิ์. (2555). ศึกษาเรื่องรูปแบบการสื่อสารเพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ของผู้นำชุมชน ในเขตจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร. 7(1). 56-69.

ลักษณา สตะเวทิน. (2544). หลักการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: เฟื่องฟ้า พริ้นติ้ง.

เสรี วงษ์มณฑา. (2540). ครบเครื่องการสื่อสารการตลาด, กรุงเทพฯ: พัฒนภาษา.

สุภัทรา เฮงวาณิชย์. (2541). การรับรู้ภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจในช่วง พ.ศ.2540 - 2541 และพฤติกรรมประหยัดของบิดามารดาและบุตรวัยรุ่น. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒน์ ประสานมิตร).

สิทธิโชค วรานุสันติกูล. (2546). จิตวิทยาสังคม: ทฤษฎีและการประยุกต์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

อัศวิน เนตรโพธิ์แก้ว. (2555). การสื่อสารผ่านสื่อใหม่ในยุคสังคมสารสนเทศ. วารสารอิศราปริทัศน์. 1 (2). 80 -91.

สุจิตรา ลิอินทร์.(2558). การเปิดรับข่าวสาร ทัศนคติ พฤติกรรมการใช้บริการและความภักดีของผู้บริโภคที่มีต่อสถานีบริการน้ำมัน พีทีที ไลฟ์ สเตชั่น.วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการจัดการการสื่อสารองค์กร คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,กรุงเทพมหานคร.

Castells, M. (2009). Communication Power. UK: Oxford

Kotler P. (2002), Marketing Management: Analysis, planning, implementation and control, Prentice Hall: Englewood Cliffs.

Kotler,Philip, Kartajaya Hermawan&Setiawan Iwan.(2016). Marketing 4.0 . New York,United States: John Wiley Sons Inc.

Published
2021-09-01