Film Narrative and Film Language of Palme d’Or Winning Films in 2010-2019

  • Pracharak Wongsrikaew College of Communication Arts. Rangsit University
Keywords: Film, Film Narration, Film Language


        The purpose of the research was to study film narration and film language in the Palm d’Or winning films from 2010 to 2019. The study was qualitative research, employing textual analysis. The essential concepts used in the study were composed of film narration and film language in seven Palm d’Or winning films in Cannes Film Festival, namely Uncle Boonmee Who Can Recall His Lives (2010), The Tree of Life (2011), Amour (2012), Blue Is The Warmest Colour (2013), Dheepan (2015), Shoplifters (2018), and Parasite (2019).

        The findings revealed that the film narration techniques found in in Palm d’Or winning films were as follows: 1) In terms of plot, all films began with exposition, showing the living conditions of the characters, introducing the characters, the settings. Then, it was rising action, having the characters meet the problems that need to be solved. Climax was to confuse the characters and have to decide on their own actions. Falling action was to allow the characters to experience their own impact and to accept the reality of the world. At last, there were three types of endings which were an open-ended ending, a closed ended ending, and a twist ending; 2) In terms of theme, all films had the core concept about life and human nature; 3) In terms of conflict, most films gave importance to internal conflict in order to let the characters question themselves; 4) In terms of characters, all films presented their characters being well-rounded in order to show the depth of the characters;  5) In terms of setting, most films gave importance to the characters’ life and mainly the present time; and 6) In terms of symbol, visual was used more than audio.

        The findings also showed the film language techniques were as follows: 1) In terms of image size and camera angle, they were often used with medium image size and mostly eye-level camera angles; 2) In terms of view angle and camera movement, it revealed the use of Subjective Camera Angle and especially the camera movement for handheld; 3) In terms of performance elements, both nonverbal and nonverbal performances were used; 4) In terms of lighting and shadows, natural light and low-key tones were used rather than high-key tones; 5) In terms of color, most colors were caused by the color of the clothes and the scene; 6) In terms of sound, conversations were used to let viewers understand the story, and classical music and orchestral music were employed to stimulate the audiences' mood; and 7) In terms of film editing: the  continuous editing was mostly used to emphasize the realism of time as much as possible.


Download data is not yet available.


กฤษดา เกิดดี. (2557) ภาพยนตร์ : ทฤษฎี วิจัย และวิจารณ์. : พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : บริษัท บุ๊คบุรี จำกัด

นิพนธ์ คุณารักษ์. (2552). ภาษาภาพยนตร์: องค์ประกอบของภาพยนตร์. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ สายวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา.(2533) ศิลปะแขนงที่เจ็ด เพื่อวัฒนธรรมแห่งการวิจารณ์ภาพยนตร์ : พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เม็ดทราย

ประพนธ์ ตติยวรกุลวงศ์. (2553) การเล่าเรื่องและทัศนคติของผู้ชมเกี่ยวกับความรุนแรงในภาพยนตร์ไทยและภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปิยวรรณ จิตสำราญ. (2554). การเล่าเรื่องและสื่อความหมายภาพยนตร์ เอเชียร์ ตะวันออกที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการล้างแค้น (Unpublished Master’s thesis). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

พรสิทธิ์ พัฒธนานุรักษ์ (2551) เอกสารการสอนชุดวิชาการผลิตภาพยนตร์เบื้องต้น : พิมครั้งที่ 1. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

อัญชลี ชัยวรพร (2556) ทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์เบื้องต้น : พิมพ์ครั้งที่ 4 . นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

Blacker, I. R. (1998). The Element of Screenwriting : A Guide For Film And Television Writers. New York: Collier Book.