Advertising literacy in children at primary school

  • Chinoros Thinwilaisakul College of Communication Arts, Suan Sunandha Rajabhat University
Keywords: Media literacy, Advertising literacy, Children at primary school

Abstract

        This article presents educational guidelines on advertising literacy in children at primary school, which has adopted the concept of media literacy and advertising literacy were considered in conjunction with interviews children at primary school. based on two advertisements to provide an example for explaining media literacy from 4 factors:  knowledge structures, the motivation for the media exposure,  ability and personal skills including processing tasks and searching for advertising literacy base on 4 dimensions: informational literacy, visual/aesthetic literacy, rhetorical literacy  and promotional literacy. The objective is to suggest guidelines for the development of advertising literacy in children at primary school because primary school children have limited knowledge of advertising literacy due to having little structure of knowledge. They also have not enough to ability for filtering information as well as linking and new meaning construction because children have little experience in life. Therefore, children should receive proper support from their families, teachers or adults, such as knowledge-raising training, organize activities to promote learning and building a school networking.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ไกรฤกธิ์ บุณยเกียรติ. (2561). เส้นทางโฆษณาไทย. ใน ธนเดช กุลปิติวัน (บ.ก.), advertising value 50 Years forward. กรุงเทพฯ: ไทยคูน แบรนด์เอจ โฮลดิ้ง. (น. 49 - 50)

ชัยประนิน วิสุทธิผล. (2561). โฆษณากับการเปลี่ยนแปลงของสังคม. ใน ธนเดช กุลปิติวัน (บ.ก.), advertising value 50 Years forward. กรุงเทพฯ: ไทยคูน แบรนด์เอจ โฮลดิ้ง. (น. 12)

ชิโนรส ถิ่นวิไลสกุล. (2561). การรู้เท่าทันสื่อโฆษณาในรายการการ์ตูนสำหรับเด็ก (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

นิษฐา หรุ่นเกษม. (2554). รู้เท่าทันสื่อ: แนวคิดและทฤษฎี. ใน ธาม เชื้อสถาปนศิริ (บ.ก.), รู้ทันสื่อ. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท ครีเอชั่น จำกัด. (น.24)

พรรณพิมล วิปุลากร. (2554). ทำไมเด็กจึงจำเป็นต้องรู้ทันสื่อ. ใน ธาม เชื้อสถาปนศิริ (บ.ก.), รู้ทันสื่อ. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท ครีเอชั่น จำกัด. (น.47)

พรรณี อมรวิพุธพนิช. (2553). ใครต้องรับผิดชอบ เมื่อเด็กไทยเป็นเหยื่อโฆษณา. ใน พรรณพิมล หล่อตระกูล (บ.ก.), รายงานพิเศษเรื่องการเฝ้าระวังสื่อ จากโครงการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วม เพื่อส่งเสริมการรายงานข่าวการเฝ้าระวังสื่อ. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท ครีเอชั่น จำกัด. (น.3)

แพรวพรรณ สุริวงศ์. (2558). เด็ก“โดน” โฆษณาอาหารลวง“วอน” กสทช. เร่งแก้ไข. เข้าถึงได้จาก https://www.thaihealth.or.th/Content/28387- สืบค้น 26 มิถุนายน 2562

ภาณุ อิงคะวัต. (2561). เส้นทางโฆษณาไทย. ใน ธนเดช กุลปิติวัน (บ.ก.), advertising value 50 Years forward. กรุงเทพฯ: ไทยคูน แบรนด์เอจ โฮลดิ้ง. (น. 64)

สุชาดา จักรพิสุทธิ์. (2554). หน้าที่พลเมืองกับการรู้เท่าทันสื่อ. ใน ธาม เชื้อสถาปนศิริ (บ.ก.), รู้ทันสื่อ. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท ครีเอชั่น จำกัด. (น.61)

Malmelin, N. (2010). What is Advertising Literacy? Exploring the Dimensions of Advertising Literacy. Journal of Visual Literacy 29(2),129–140.

Potter, W. J. (2011). Media Literacy. Thousand Oaks, CA: Sage Publication, Inc.

Published
2021-09-01