การรู้เท่าทันสื่อเพื่อป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ของเด็กนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดนนทบุรี

ผู้แต่ง

  • ธนากร ทิพยเมธากุล นักศึกษาปริญญาโท หลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น
  • พรทิพย์ เย็นจะบก มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น
  • ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น

คำสำคัญ:

สื่อสังคมออนไลน์, พฤติกรรมการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์, การรู้เท่าทันสื่อ, การคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์, เด็กมัธยมศึกษาตอนต้น

บทคัดย่อ

ในยุคดิจิทัล เด็กและเยาวชนไทยใช้เวลากับสื่อออนไลน์เป็นจำนวนมาก แต่กลับเผชิญกับภัยคุกคามทางเพศออนไลน์ที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้การส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อจึงเป็นทักษะจำเป็นเพื่อป้องกันภัยเหล่านี้ดังนั้นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์ พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ ระดับการรู้เท่าทันสื่อ และระดับพฤติกรรมการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ (2) เพื่อเปรียบเทียบลักษณะทางประชากรศาสตร์กับระดับพฤติกรรมการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ (3) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์กับระดับพฤติกรรมการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์และ(4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับการรู้เท่าทันสื่อกับระดับพฤติกรรมการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ของเด็กนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดนนทบุรีจำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามออนไลน์ในการเก็บข้อมูลกับนักเรียนมัธยมชั้นปีที่ 1-3 ที่โรงเรียน 8 แห่งใน 6 อำเภอของจังหวัดนนทบุรี ใช้วิธีการกำหนดขนาดตัวอย่าง (Sample Size) ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) มาตราส่วนประมาณค่า(Rating Scale) ตามวิธีของลิเคิร์ท(Likert)และใช้สูตรคำนวณของทาโร ยามาเน่ (Taro Yamane) กำหนดความคลาดเคลื่อนในการสุ่มกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 0.05

            ผลวิจัยพบว่านักเรียนส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 55.5) ชั้น ม.3 (ร้อยละ 36.8) รายได้ครอบครัว 15,001-20,000 บาท (ร้อยละ 38.0) ใช้สมาร์ตโฟน (ร้อยละ 95.3) สื่อสังคมที่นิยมคือ TikTok (ร้อยละ 31.4) และ Instagram (ร้อยละ 28.3) ใช้งาน 6-7 วันต่อสัปดาห์ (ร้อยละ 64.3) มากกว่า 4 ชั่วโมงต่อครั้ง (ร้อยละ 47.5) เพื่อความบันเทิง (ร้อยละ 64.3) นักเรียนมีระดับการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ในระดับมาก (= 4.268, SD = 0.820) สื่อออนไลน์ที่ใช้ (Instagram, TikTok, Line) และความถี่ในการใช้สื่อต่อสัปดาห์รวมถึงระยะเวลาที่ใช้ในแต่ละครั้งที่แตกต่างกันมีการป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดนนทบุรีที่ต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระดับการรู้เท่าทันสื่อและระดับการป้องกันภัยทางเพศออนไลน์อยู่ระดับมาก ทักษะการใช้สื่อให้เกิดประโยชน์มีความสัมพันธ์เชิงบวกสูงสุดกับการป้องกันภัย (r = 0.743) อย่างมีนัยสำคัญที่ 0.01                                                                                        ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อโดยเฉพาะการใช้สื่ออย่างสร้างสรรค์เป็นปัจจัยสำคัญในการเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากภัยคุกคามทางเพศ ดังนั้น สถานศึกษาควรบูรณาการหลักสูตรการรู้เท่าทันสื่อเข้าในการเรียนการสอนและพัฒนาครูให้เป็นที่ปรึกษาที่นักเรียนไว้วางใจ ขณะที่ครอบครัวควรเฝ้าระวังและสื่อสารเรื่องความปลอดภัยออนไลน์อย่างสม่ำเสมอ ตลอดจนร่วมมือกับโรงเรียนในการพัฒนาทักษะการป้องกันตนเองของเด็กอย่างต่อเนื่อง การวิจัยในอนาคตควรใช้วิธีการเชิงคุณภาพเพิ่มเติมและขยายขอบเขตไปยังพื้นที่อื่นเพื่อเปรียบเทียบบริบททางสังคมที่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กรมประชาสัมพันธ์. (2565). พม. ร่วมแถลงผลสำรวจสถานการณ์เด็กกับภัยออนไลน์ และเวทีสัมมนา Child Grooming: ล่อลวงเด็กออนไลน์ ภัยร้ายที่ต้องจบ . สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://www.prd.go.th/th/content/page/index/id/126760

กรุงเทพธุรกิจ. (2566). “วันเด็ก 2566” ชวนย้อนรอยผลสำรวจ “ภัยออนไลน์” พบเด็กไทยถูกล่อลวงถึง 12% . สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/1047638

จุฑามาศ ฉัตรสุริยาวงศ์. (2564). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อออนไลน์กับการรู้เท่าทันสื่อของนักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สืบค้นจาก https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:274916

ณัฏฐพัชร คุ้มบัว. (2561). การรู้เท่าทันสื่อสังคมเรื่องเพศของนักเรียนนักศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สืบค้นจาก https://dric.nrct.go.th/Search/SearchDetail/305623

ณัฐพล บุญทอง. (2565). ประสบการณ์การคุกคามทางเพศบนเครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์และแนวทางป้องกัน การศึกษาเชิงคุณภาพแบบผสานวิธี (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. สืบค้นจาก https://ir-ithesis.swu.ac.th/items/7a0b414e-fcb1-482a-a110-774f690f15e2

ธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน. (2562). ทักษะการรู้เท่าทันสื่อ การรู้เท่าทันสื่อ และความฉลาดทางอารมณ์ของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 45(2), 127–161. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku/article/view/228468

พงศ์พิทักษ์ รัตนภักดี, และ สิทธิพล อาจอินทร์. (2566). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม ว 21201 ความฉลาดรู้ในยุคดิจิทัล เพื่อพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ โดยการจัดการเรียนรู้แบบกรณีศึกษาร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิจัย มข. สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 11(2), 98-111. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/gskkuhs/article/view/261859

พรทิพย์ เย็นจะบก. (2558). เด็กไทยรู้เท่าทันสื่อ ฉลาดรู้…ฉลาดเลือก. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.

พัณบงกช ปาณมาลา กิตติชัย รุจิมงคล และ ประสิทธิ์ ศรเดช. (2567). การศึกษาทักษะการเรียนรู้ชีวิตในยุคดิจิทัลของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นอำเภอปากเกร็ด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จังหวัดนนทบุรี. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(4), 677–685. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jbp/article/view/272391

พีรวิชญ์ คำเจริญ และ วีรพงษ์ พลนิกรกิจ. (2563). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัล และทักษะการรู้เท่าทันดิจิทัลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 8(1), 54–66. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/243134/

ภาวนีย์ เจนกิติวรพงศ์. (2560). การเปิดรับสื่อ ทัศนคติ พฤติกรรม และการรู้เท่าทันในการใช้วาจาสร้างความเกลียดชังของวัยรุ่นไทยในเขตกรุงเทพมหานคร ผ่านช่องทางเฟซบุ๊ก (Facebook) (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://tu.ac.th/thammasat-010764-fph-online-sexual-harassmenthttps://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:142336

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2564). คิดก่อนโพสต์! สิ่งนั้นอาจเป็น ‘การคุกคามทางเพศออนไลน์’. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก https://tu.ac.th/thammasat-010764-fph-online-sexual-harassment

วันฉัตร กันหา. (2564). การรู้เท่าทันสื่อของนักศึกษาในกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษา การส่งต่อสื่อวิดีโอและภาพยนตร์ในสื่อสังคมออนไลน์ (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม. https://dspace.spu.ac.th/items/7f013f0a-5880-441e-a3fc-f3548cd9fdd0

ศศิชา เตียวลักษณ์. (2565). แรงจูงใจ การเปิดรับสื่อ และพฤติกรรมการบริโภคสินค้าเครื่องประดับเสริมดวงของผู้บริโภคเพศชาย (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/6341/

สารสนเทศด้านการศึกษา ปีการศึกษา 2567 สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนนทบุรี. (2567). สารสนเทศด้านจำนวนนักเรียน/ผู้เรียน. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก https://edustatistics.moe.go.th/student12

นิสา จันทร์แสง, อารีย์ ร้องจิก, ปุรินทร์ ศรีศศลักษณ์, ศรีสุรางค์ เคหะนาค, และ ปัญจรัตน์ ไล้สุวรรณชาติ. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศจากการใช้อินเตอร์เน็ตของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในอำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 30(2), 121–135. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/tnaph/article/view/244880/

Becker, S. L. (1978). Discovering mass communication. Glenview, IL: Scott, Foresman.

Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Hoyer, W. D., & MacInnis, D. J. (2001). Consumer behavior. Boston, MA: Houghton Mifflin.

Sanook.com. (2561). วัยรุ่นควรรู้ พฤติกรรมอันตราย “ลวนลามทางเพศบนโซเชียล” ภัยเงียบที่ถูกมองข้าม. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก https://www.sanook.com/campus/1391061/

Sanook.com. (2567). เตือนภัย “เจอ แจ้ง ไม่เพิกเฉย” สกัดวิกฤตปัญหา “ละเมิดทางเพศออนไลน์เด็กไทย” ลุกลาม . สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://www.sanook.com/news/9372586/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-28

รูปแบบการอ้างอิง

ทิพยเมธากุล ธ., เย็นจะบก พ. ., & ปลื้มปิติชัยกุล ต. . (2025). การรู้เท่าทันสื่อเพื่อป้องกันภัยคุกคามทางเพศบนสื่อออนไลน์ของเด็กนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 13(2), 128–140. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/286499

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย