A COLLABORATIVE NETWORK MODEL FOR PROMOTING THE BIOECONOMY WITHIN THE FRAMEWORK OF THE NORTHEAST ECONOMIC CORRIDOR
Keywords:
Network, Collaborative, Northeast Economic CorridorAbstract
This article aimed to study 1) analyze the challenges, problems, and obstacles in developing a collaborative network, and 2) study the model of the collaborative network to promote the bioeconomy within the framework of the Northeastern Economic Corridor. The research employed a qualitative approach, utilizing collaborative management concepts and theories to study the government mechanisms that engage stakeholders from various sectors in developing the Special Economic Corridor. Fifteen key informants were selected through purposive sampling, considering their roles as stakeholders in policy-making, operational-level initiatives, and academic roles. The research instrument used was an interview guide, and data was analyzed inductively. The research findings revealed that;
- Challenges, problems, and obstacles in developing the collaborative network include: 1.1) a shortage of skilled personnel; 1.2) difficulties in information sharing; 1.3) geographical and resource limitations; and 1.4) challenges in investing in the Special Economic Zone.
- The collaborative network model was found to be a multi-level networks connecting groups of individuals, agencies, or organizations. Formal networks include government agencies, categorized at national, regional, and local levels, with roles governed by authority and relevant laws. Informal networks include private sector organizations, civil society groups, and academic institutions, with network structures where members enjoy independence and equality, fostering interdependent relationships.
References
ขจรวรรณ ภู่ขจร. (2564). รูปแบบเครือข่ายความร่วมมือระหว่างองค์กรเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในโรงเรียนเอกชน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชาย โพธิสิตา. (2559). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 7. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
ตระกูล จิตวัฒนากร, นันทนา ชวศิริกุลฑล, นพพงศ์ เกิดเงิน และจำเนียร จวงตระกูล. (2567). การตรวจสอบแบบสามเส้าด้านนักวิจัย: กลยุทธ์เพื่อสร้างความเชื่อถือได้ในงานวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 521-532.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2566). เครือข่ายนโยบายสาธารณะ: ความหมาย การวิเคราะห์เครือข่ายและกรณีศึกษา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 11(1), 115-136.
ปัทมา หมุดหละ. (2562). ความร่วมมือแบบภาคีเครือข่าย: กรณีการศึกษาโครงการอินโนสเปซไทยแลนด์. การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ) สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ สำหรับนักบริหารคณะรัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มนัสนันท์ พลซักซ้าย. (2566). แนวทางพัฒนากลยุทธ์ของธุรกิจในพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ กรณีศึกษาจังหวัดหนองคาย. สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิตวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
มยุรี อัครบาล. (2566). “10 ปี เขต ศก.พิเศษอีสาน” ไปต่อหรือพอแค่นี้?. https://www.thaipbs.or.th/news/content/330988
วลัยพร ชิณศรี. (2568). แนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งบนฐานเครือข่ายความร่วมมือในการบริหารจัดการปกครองท้องถิ่น. Local Administration Journal (LAJ), 18(1), 45-64.
วัชรินทร์ ชินวรวัฒนา. (2566). นโยบายการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียวเปรียบเทียบของไทยและต่างประเทศ. Economic Pulse, 1, 1-15.
ศศิธร ทองจันทร์ (2559). การบริหารกิจการบ้านเมืองแบบร่วมมือกันกับการขับเคลื่อนนโยบายภาครัฐไทย: กรณีศึกษาโครงการความร่วมมือเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจน จังหวัดพิษณุโลก. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารรัฐกิจ คณะรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2563). การสร้างงานและพัฒนาทักษะแรงงานในบริบทภาคอีสาน. https://www.pier.or.th/forums/2020/14/
อีสานอินไซต์. (ม.ป.ป.). บทวิเคราะห์เศรษฐกิจอีสานประจำเดือนมกราคม 2569. https://isaninsight.kku.ac.th/archives/9956
Agranoff, R. (2017). Collaborative public management: New strategies for local governments. Washington, DC: Georgetown University Press.
Ansell, C., & Gash, A. (2007). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18, 543-571.
Carlsson, L. & Sandström, A. (2008). Network governance of the commons. International Journal of the Commons, 2(1), 33-54.
Emerson, K., Nabatchi, T & Balogh, S. (2012). An Integrative Framework for Collaborative Governance. Journal of Public Administration Research and Theory, 22(1), 1-29.
Junki, K. (2006). Networks, Network Governance, and Networked Networks. International Review of Public Administration, 11(1), 19-34.
Klijn, H.E., Koppenjan, J., Spekkink, W. & Warsen, R. (2025). Governance Networks in the Public Sector. New York: Routledge.
Mbatha, J.N. & Mwova, A.M. (2025). Research Triangulation: Enhancing Reliability in Social Research. Iconic Research and Engineering Journals, 8(12), 1556-1561.
Sørensen, E. & Torfing, J. (2018). Governance on a bumpy road from enchantment to disenchantment: A narrative analysis of interactive governance. Public Administration, 96(2), 310-327.
Wang, H. & Ran, B. (2023). Network governance and collaborative governance: A thematic analysis on their similarities, differences, and entanglements. Public Management Review, 25(6), 1187-1211.
