แนวทางการพัฒนาสมรรถนะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร ภายในเทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • ศิริพร ตาตะมิ

คำสำคัญ:

สมรรถนะ, แนวทาง, การพัฒนา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะในการปฏิบัติงานของบุคลากร และเพื่อศึกษาแนวทางเพื่อพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรภายในเทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามจัดเก็บรวบรวมข้อมูลของบุคลากรภายในเทศบาลเมืองศิลา จำนวน 145 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนจำนวน 132 คนคิดเป็นร้อยละ 91.03 ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) บุคลากรภายในเทศบาลเมืองศิลา ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 66.67  อายุอยู่ระหว่าง 41-50 ปี คิดเป็นร้อยละ 38.64 ระดับการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี คิดเป็นร้อยละ 54.55 มีสถานภาพการรับราชการ พนักงานราชการ คิดเป็นร้อยละ 54.55 มีสถานภาพการปฏิบัติงาน ผู้ปฏิบัติงาน คิดเป็นร้อยละ 78.79 รองลงมาหัวหน้ากลุ่มงาน คิดเป็นร้อยละ 18.18 ส่วนน้อยที่สุดอื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 1.52 มีลักษณะงานที่ปฏิบัติ คือ งานวิชาการ คิดเป็นร้อยละ 43.94 มีระยะเวลาในการปฏิบัติงาน 1-10 ปี คิดเป็นร้อยละ 50.76 2) สมรรถนะ 10 ด้าน ได้แก่ ด้านการควบคุมและจัดการสถานการณ์อย่างสร้างสรรค์ ด้านการให้ความรู้และการสร้างสัมพันธ์ ด้านความละเอียดรอบคอบและความถูกต้องของงาน ด้านการแก้ไขปัญหาแบบมืออาชีพ ด้านการสั่งสมความรู้และความเชี่ยวชาญในสายงาน ด้านการยึดมั่นในหลักเกณฑ์ ด้านการวางแผนและการจัดการ ด้านการวิเคราะห์และการบูรณาการ ด้านการสร้างให้เกิดการมีส่วนร่วมในทุกภาคส่วน และด้านการกำกับติดตามงานอย่างสม่ำเสมอ พบว่า บุคลากรภายในเทศบาลเมืองศิลาส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่าสมรรถนะทุกด้านอยู่ในระดับดีมากและดี 3) แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองศิลา คือ การฝึกอบรม/สัมมนา

เอกสารอ้างอิง

กัญญามน อินหว่าง. (2556). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการที่มีผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการของผู้บริหารระดับคณะวิชาในมหาวิทยาลัยเอกชน. วารสารวิชาการราชภัฏตะวันตก. 7 (2), 5-17.
กันยารัตน์ จันทร์สว่าง และสุภาวดี พรหมบุตร. (2562). ทุนมนุษย์กับการเปลี่ยนแปลง: กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิทยาการจัดการ. 6 (2), 209-222.
กิตติ มิลำเอียง. (2559). การสรรหาและคัดเลือกทรัพยากรมนุษย์ในองค์การภาครัฐยุคใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 8 (1), 131-152.
คีตะภาค วิรัตน์ และอนันต์ มณีรัตน์. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานพนักงานส่วนท้องถิ่นขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 11 (1), 151-160.
เทศบาลเมืองศิลา. (2563). แผนพัฒนาบุคลากร (ประจำปีงบประมาณ 2564-2566). ขอนแก่น: เทศบาลเมืองศิลา.
ธาริณี อภัยโรจน์. (2554). การศึกษาสมรรถนะหลักเพื่อการพัฒนา บุคลากร: กรณีศึกษา สำนักงานอธิการบดี มหาลัยมหิดล วิทยาเขตศาลายา. วารสารวิทยบริการ. 22 (1), 59-72.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 35 (6), 116-126.
สุนทรชัย ชอบยศ. (2555). เทศบาลตำบล: ผลกระทบภายหลังการเปลี่ยนแปลงฐานะ. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. 19 (1), 1-39.
Yamane, T. (1967). Taro Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-08-2021

รูปแบบการอ้างอิง

ตาตะมิ ศ. . (2021). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร ภายในเทศบาลเมืองศิลา จังหวัดขอนแก่น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 2(2), 1–8. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/251325