การแผลงเสียงสระภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย
คำสำคัญ:
การแผลงเสียงสระ, ภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤต, ภาษาไทยบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแผลงเสียงสระภาษาบาลีและการแผลงเสียงสระภาษาสันสกฤตที่นำมาใช้ในภาษาไทย ซึ่งผู้เขียนได้ดำเนินการศึกษารวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้องและสุ่มเลือกภาษาบาลีและสันสกฤตที่ใช้ในภาษาไทยจำนวน 200 คำศัพท์และวิเคราะห์การแผลงเสียงสระภาษาบาลีและสันสกฤต
ผลการศึกษาการแผลงเสียงสระในภาษาบาลีมี 5 หน่วยเสียง ได้แก่ หน่วยเสียงสระ อะ, อา, อิ, อุ, โอ และการแผลงเสียงสระในภาษาสันสกฤตมี 11 หน่วยเสียง ได้แก่ หน่วยเสียงสระ อะ, อิ, อี, อึ, อู, โอ, เอ, ไอ, เอย, ร หัน, ฤ และการแผลงเสียงสระในภาษาบาลีและสันสกฤตมี 16 หน่วยเสียง มีความเหมือนและแตกต่างกันดังนี้ 1) หน่วยเสียงสระในภาษาบาลีและสันสกฤตมีการแผลงเสียงสระเหมือนกัน เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทยคือหน่วยเสียงสระอะ, อิ, โอ 2) การแผลงหน่วยเสียงสระอาและอุมีเฉพาะในภาษาบาลี เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย 3) การแผลงหน่วยเสียงสระอี, อึ, อู, เอ, ไอ, ร หัน, และ ฤ มีเฉพาะในภาษาสันสกฤต เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย
เอกสารอ้างอิง
พัฒน์ เพ็งผลา. (2551). บาลีสันสกฤตในภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พระยาอุปกิตศิลปสาร. (2545). หลักภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556).พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
วิสันติ์ กฎแก้ว. (2545). ภาษาบาลีสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับภาษาไทย. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
วิไลศักดิ์ กิ่งคำ. (2556). ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.