การบริหารกิจการคณะสงฆ์ไทย

ผู้แต่ง

  • พระอธิการแพร สุมงฺคโล บุตรสองคอน

บทคัดย่อ

บทความนี้กล่าวถึงการบริหารกิจการคณะสงฆ์ที่มีความเป็นเอกภาพของความเป็นพุทธวิถี บริหารจัดการสู่ความทันสมัยแห่งยุค เพื่อเข้าถึงการเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยและสังคมโลก เพื่อปรับเปลี่ยนวิธีการที่เหมาะสมในการพัฒนากิจการคณะสงฆ์ของไทย โดยการเริ่มจากพระภิกษุ สามเณร แม่ชี และพุทธศาสนิกชนให้เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถในหลักการบริหารกิจการคณะสงฆ์ไทยที่เป็นไปตามหลักพระธรรมวินัยแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมพล โสมอินทร์. (2546). ประวัติศาสตร์พุทธศาสนาและการปกครองคณะสงฆ์ไทย, กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สูตรไพศาล.
ปราชญา กล้าผจญ และสมศักดิ์ คงเที่ยง. (2545). หลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จักรี ศรีจารุเมธีญาณ และคณะ. (2559). บทบาทพระสงฆ์ไทยในสังคมยุคโลกาภิวัฒน์. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร ปีที่ 4 ฉบับที่ 1.
พระมหานพดล นวคุโณ (ถ่อนสันเทียะ) และคณะ. (2560). รูปแบบการบริหารกิจการคณะสงฆ์สู่ความเป็นเลิศของพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาส. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, ปีที่ 13 ฉบับพิเศษ เล่ม 3 มิถุนายน.
พระศรีปริยัติโมลี. (2546). พระสงฆ์กับการเมือง. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเทพปริยัติสุธี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ). (2545). การคณะสงฆ์และการศาสนา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีการบริหาร. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปริยัติโสภณ. (2545). การคณะสงฆ์และการพระศาสนา. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). การปกครองคณะสงฆ์ไทย. กรุงเทพฯ : สหธรรมิก.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ : นามมีบุ๊คส์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-08-2020

รูปแบบการอ้างอิง

บุตรสองคอน พ. . ส. . (2020). การบริหารกิจการคณะสงฆ์ไทย . วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 1(2), 75–81. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/251354