รูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำ; ความสร้างสรรค์; ศตวรรษที่ 21บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอรูปแบบและองค์ประกอบของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 โดยพบว่า รูปแบบของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ ประกอบด้วย การสร้างสภาพแวดล้อมและบรรยากาศในการใช้ความคิดสร้างสรรค์ การโน้มน้าวและสร้างแรงจูงใจ การกำหนดทิศทางการทำงานอย่างชัดเจน และการมีจินตนาการในการทำงาน ในส่วนขององค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ พบว่า มี 3 องค์ประกอบ คือ 1) การมีวิสัยทัศน์ 2) การมีจินตนาการ 3) การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล โดยผู้นำนั้นต้องมีการพัฒนาศักยภาพของตนเอง วางแผนอนาคตขององค์กรเพื่อที่จะให้องค์กรเป็นองค์กรที่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น รู้จักการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีหรือนวัตกรรมให้มีความสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21
เอกสารอ้างอิง
กรองทิพย์ นาควิเชตร. (2552). ภาวะผู้นำสร้างสรรค์เพื่อการศึกษา. สมุทรปราการ: ธีรสาส์น พับลิชเชอร์.
กฤษพล อัมระนันท. (2559). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอแม่วงก์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ชาญชัย ศรีภิญโญ. (2563). ภาวะผู้นำสร้างสรรค์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2550). ภาวะผู้นำในองค์กร. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ณัฐปาลิน นิลเป็ง. (2560). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35 (1), 16-19.
ดุจเดือน ไชยพิชิต. (2561). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนตำรวจตะเวนชายแดนระดับประถมศึกษา จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 8 (1), 157-164.
นัยน์ปพร แก้วจีราสิน. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญเลิศ อ่อนกูล. (2545). พฤติกรรมผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บูรชัย ศิริมหาสาคร. (2549). ผู้นำพันธ์แท้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แสงดาว.
ปุญญิสา พันธุภักดี. (2546). ความคิดเห็นของครูอาจารย์สังกัดกรมอาชีวศึกษาที่มีต่อพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหาร: กรณีศึกษาจังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตร มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
พระพิศาล วิสาโล และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำเชิงปฏิสัมพันธ์ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 1 (2), 81-84.
พิชาภพ พันธุ์แพ.(2556). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิเชษฐ์ วงศ์เกีรติ์ขจร. (2553). ผู้นำการบริหารยุคใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
มูลนิธิยุวพัฒน์. (ม.ป.ป.) เปลี่ยนตัวเองสู่วัยรุ่นในศตวรรษที่ 21. [ออนไลน์] สืบค้นจากhttps://www.yuvabadhanafoundation.org/th. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2563.
สมชาย รุ่งเรือง และธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิงสร้างสรรค์. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10 (1), 29-46.
สมชาย เทพแสง. (2559). ภาวะผู้นำสมดุล: รูปแบบของผู้นำในคริสต์ศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 13 (24), 131-140.
สาคร ชิตงฺกโร และสัมฤทธิ กางเผ็ง. (2557). ภาวะผู้นำ เชิงจริยธรรม แนวคิด ทฤษฎีและการวิจัย. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.
อาคม วัดไธสง. (2547). หน้าที่ผู้นำในการบริหารการศึกษา. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Ash, R. C. & Persall, J. M. (2007). The Principal as Chief Learning Officer. National Association of Secondary School Principal, 7 (84), 15-22.
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Hemphill, J. K. & Coons, A. E. (1957). “Development of the Leader Behavior Description Questionnaire,” Stodgill, R. M., and Coons, A. E. (Eds.), Leader Behavior: Its Description and Measurement, Bureau of Business Research, Ohio State University, Columbus.
Magnusen, C. L. (2001). Spiritual Leadership in Educational Administration. Educational Administration Quarterly, 40 (2), 176-191.
Marquardt, M. J. (2000). Action Learning and Leadership. Learning Organization, 7 (5), 233 – 241.
Vétillart, G. (2014). Creativity & Leadership, The introduction of creative internal communication practices in organizations. Master Program, Leadership and Management in International Con, Sweden.
Yukl, G. (1994). Leadership in Organization. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall Inc.
กฤษพล อัมระนันท. (2559). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอแม่วงก์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ชาญชัย ศรีภิญโญ. (2563). ภาวะผู้นำสร้างสรรค์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2550). ภาวะผู้นำในองค์กร. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ณัฐปาลิน นิลเป็ง. (2560). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 35 (1), 16-19.
ดุจเดือน ไชยพิชิต. (2561). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนตำรวจตะเวนชายแดนระดับประถมศึกษา จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 8 (1), 157-164.
นัยน์ปพร แก้วจีราสิน. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญเลิศ อ่อนกูล. (2545). พฤติกรรมผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บูรชัย ศิริมหาสาคร. (2549). ผู้นำพันธ์แท้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แสงดาว.
ปุญญิสา พันธุภักดี. (2546). ความคิดเห็นของครูอาจารย์สังกัดกรมอาชีวศึกษาที่มีต่อพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหาร: กรณีศึกษาจังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตร มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
พระพิศาล วิสาโล และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำเชิงปฏิสัมพันธ์ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 1 (2), 81-84.
พิชาภพ พันธุ์แพ.(2556). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิเชษฐ์ วงศ์เกีรติ์ขจร. (2553). ผู้นำการบริหารยุคใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
มูลนิธิยุวพัฒน์. (ม.ป.ป.) เปลี่ยนตัวเองสู่วัยรุ่นในศตวรรษที่ 21. [ออนไลน์] สืบค้นจากhttps://www.yuvabadhanafoundation.org/th. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2563.
สมชาย รุ่งเรือง และธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิงสร้างสรรค์. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10 (1), 29-46.
สมชาย เทพแสง. (2559). ภาวะผู้นำสมดุล: รูปแบบของผู้นำในคริสต์ศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 13 (24), 131-140.
สาคร ชิตงฺกโร และสัมฤทธิ กางเผ็ง. (2557). ภาวะผู้นำ เชิงจริยธรรม แนวคิด ทฤษฎีและการวิจัย. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.
อาคม วัดไธสง. (2547). หน้าที่ผู้นำในการบริหารการศึกษา. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
Ash, R. C. & Persall, J. M. (2007). The Principal as Chief Learning Officer. National Association of Secondary School Principal, 7 (84), 15-22.
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper and Row.
Hemphill, J. K. & Coons, A. E. (1957). “Development of the Leader Behavior Description Questionnaire,” Stodgill, R. M., and Coons, A. E. (Eds.), Leader Behavior: Its Description and Measurement, Bureau of Business Research, Ohio State University, Columbus.
Magnusen, C. L. (2001). Spiritual Leadership in Educational Administration. Educational Administration Quarterly, 40 (2), 176-191.
Marquardt, M. J. (2000). Action Learning and Leadership. Learning Organization, 7 (5), 233 – 241.
Vétillart, G. (2014). Creativity & Leadership, The introduction of creative internal communication practices in organizations. Master Program, Leadership and Management in International Con, Sweden.
Yukl, G. (1994). Leadership in Organization. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall Inc.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
30-04-2021
รูปแบบการอ้างอิง
แนวเงินดี อ. . . (2021). รูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 . วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 2(1), 13–21. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/251363
ฉบับ
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
