ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานที่บ้านของบุคลากร สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • นเรนทร์ฤทธิ์ ไตรภูมิพิทักษ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

คำสำคัญ: ประสิทธิภาพ; การปฏิบัติงานที่บ้าน; สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานที่บ้าน และศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการปฏิบัติงานที่บ้านของบุคลากรสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดเลย รวบรวมข้อมูลบุคลากรจำนวน  30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย พบว่า 1) บุคลากรจำนวน 30 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 60.00) มีช่วงอายุระหว่าง 31 – 40 ปี (ร้อยละ 40.00) จบการศึกษาในระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 93.33) และมีช่วงระยะเวลาในการปฏิบัติงาน 1 – 4 ปี (ร้อยละ 40.00) 2) บุคลากรส่วนใหญ่มีความเห็นว่าการปฏิบัติที่บ้านเป็นวิธีการปฏิบัติงานที่ดี ลดการแพร่เชื้อและยืดหยุ่น โดยประสิทธิภาพในการทำงานที่บ้านของบุคลากรสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดเลย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 3.42) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านปริมาณงาน (ค่าเฉลี่ย 3.60) รองลงมา ด้านคุณภาพของงาน (ค่าเฉลี่ย 3.52) และน้อยที่สุด ด้านเวลาที่ใช้ในการทำงาน (ค่าเฉลี่ย 3.23) 3) ปัญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานที่บ้าน พบว่า บุคลากรมีปัญหาด้านอุปกรณ์การสื่อสารและด้านความแตกต่างของวัยบุคลากรและความสามารถในการใช้เทคโนโลยีในการสื่อสาร ทำให้การสื่อสารเกี่ยวกับงานที่รับมอบหมายมีความคลาดเคลื่อน เข้าใจไม่ตรงกัน และสำหรับบุคลากรที่มีอายุมากจะไม่สะดวกในการใช้เครื่องมือการสื่อสารสมัยใหม่

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจออนไลน์. (2563). Work from home คืออะไร ช่วยให้รอดจาก โควิด-19 ได้อย่างไร. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2564. จาก https://www.bangkokbiznews.com.
เสาวรัจ รัตนคำฟู และเมธาวี รัชตวิจิน. (2563). ผลกระทบของการทำงานที่บ้าน (Work from home) ในช่วงโควิด-19: กรณีศึกษาของทีดีอาร์ไอ. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2564. จาก https://tdri.or.th/2020/05/impact-of-working-from-home-covid-19/.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดเลย. (2562). ประวัติความเป็นมา. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2564. จาก http://loei.m-society.go.th/?page_id=725.
อภิชล ทองมั่ง กำเนิดวา และสุรสิทธิ์ ระวังวงศ์. (2563). การทำงานที่บ้าน: แนวทางการจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 19 (3), 119-130.
Church, N. F. (2015). Gauging Perceived Benefits from ‘Working from Home’ as a Job Benefit. International Journal of Business and Economic Development, 3 (3), 81-89.
Dockery, A. M. & Bawa, S. (2014). Is Working from Home Good Work or Bad Work? Evidence from Australian Employees. Australian Journal of Labour Economics, 17 (2), 163-190.
Flores, M.F. (2019). Understanding The Challenges of Remote Working and It’s Impact to Workers. International Journal of Business Marketing and Management, 4 (1), 40-44.
Ford, R.C & Butts, M.A. (1991). Is Your Organization Ready for Telecommuting?. SAM
Advanced Management Journal, 56 (4), 19-23.
Lupu, V.L. (2017). Teleworking and Its Benefits on Work-Life Balance. International
Multidisciplinary Scientific Conference on Social Sciences & Arts SGEM, 693-700.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-12-2021

รูปแบบการอ้างอิง

ไตรภูมิพิทักษ์ น. . . . . (2021). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานที่บ้านของบุคลากร สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดเลย . วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 2(3), 23–29. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/253636

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย