ราชาปราชญ์ตามปรัชญาของเพลโต

ผู้แต่ง

  • อาทิตย์ ผ่านพูล Mahamakut buddhist university Isan Campus
  • อภิชิต เหมือยไธสง
  • ณฐอร เจือจันทร์
  • มนต์เทียน มนตราภิบูลย์
  • พระณัฐวุฒิ อภิปุญโญ

คำสำคัญ:

ราชาปราชญ์, ปรัชญาของเพลโต

บทคัดย่อ

ในหนังสืออุตมรัฐ เพลโตแบ่งประชาชนออกเป็น 3 ชนชั้น ได้แก่ 1) คณะราชาปราชญ์ ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองรัฐ มีคุณธรรมประจำตนคือเหตุผลและปัญญา 2) ชนชั้นพิทักษ์ ทำหน้าที่ปกป้อง คุ้มครองรัฐ ช่วยคณะราชาปราชญ์ในการปกครองรัฐ มีคุณธรรมประจำตนคือความกล้าหาญ 3) ประชาชนหรือชนชั้นทั่วไป มีหน้าที่ทั่วไปในฐานะสร้างความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจให้แก่ส่วนรวม มีคุณธรรมประจำตนคือความอยากและความต้องการ ตามระบบของการศึกษาผู้ที่สอบผ่านจะได้เลื่อนขึ้นเป็นชนชั้นที่สูงขึ้น ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านจะอยู่ในชนชั้นเดิม ดังนั้น ราชาปราชญ์จึงเป็นผู้ที่สอบผ่านจากชนชั้นผู้พิทักษ์ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองสูงสุด ภาคทฤษฎีคือการผ่านการศึกษามาตามลำดับ เหตุผลได้มาจากภาคปฏิบัติที่ได้ทดลองงานด้านการปกครองอย่างครบถ้วนสมบูรณ์และสามารถที่จะทำการปกครองได้อย่างแท้จริง ส่วนปัญญาเป็นลักษณะของการเข้าถึงแบบของความดีสูงสุด (Idea of the Good) ได้และแสดงออกมาในลักษณะที่สามารถจัดการปกครองในรัฐได้อย่างประสานสัมพันธ์ ทำให้เกิดความสามัคคีขึ้นภายในรัฐ ทุกคนภายในรัฐจะหลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ไม่มีความขัดแย้ง และดำเนินไปตามวิถีของธรรมชาติ นอกจากจะต้องผ่านการศึกษาและคัดเลือกตามขั้นตอนแล้วจะมีครอบครัวและกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินไม่ได้

เอกสารอ้างอิง

ชุมพร สังขปรีชา. 2531. ปรัชญาและทฤษฎีการเมืองว่าด้วยธรรมชาติมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เดชชาติ วงศ์โกมลเชษฐ์. 2524. ทฤษฎีการเมืองและสังคม, พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.

ถาวร สุขากันยา. 2529. ปรัชญาการเมืองเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (อัดสำเนา)

ปรีชา ช้างขวัญยืน. 2523. อุตมรัฐ (แปล). กรุงเทพมหานคร: โรพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระสรสิช รักพรม. 2537. การศึกษาเปรียบเทียบแนวคิดทางการเมืองของเพลโตกับแนวความคิดทางการเมืองของพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

พลศักดิ์ จิรไกรศิริ. 2529. ความคิดทางการเมืองเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

พิศาล มุกดารัศมี. 2551. บทสำรวจปรัชญาการเมืองคลาสสิก. กรุงเทพมหานคร: วิภาษา.

วรเจตน์ ภาคีรัตน์. 2561. ประวัติศาสตร์ความคิดนิติปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

สมบัติ จันทรวงศ์. 2520. ทฤษฎีการเมืองตะวันตกเล่มที่หนึ่ง สมัยโบราณและสมัยกลาง (แปล). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.

เสน่ห์ จามริก. 2522. ความคิดทางการเมืองจากเปลโต้ถึงปัจจุบัน (แปล). กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

George H. Sabine. 1961. A History of Political Philosophy, third edition. New York: Holt, Rinehart, and Winston. Ian Adams and R. W. Dyson. Fifty Major Political Thinkers. Second Edition. New York:Routledge, 2007

Simon Blackburn. 1996. The Oxford Dictionary of Philosophy. Great Britain by Mackays Ltd:Oxford University Press.

William Ebenstein. 1960. Great Political Thinker, Plato to the Present, third edition. New York: Holt, Rinehart, and Winston.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

13-12-2023

รูปแบบการอ้างอิง

ผ่านพูล อ., เหมือยไธสง อ. ., เจือจันทร์ ณ. ., มนตราภิบูลย์ ม. ., & อภิปุญโญ พ. . (2023). ราชาปราชญ์ตามปรัชญาของเพลโต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 4(3), 128–139. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/267681

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ