การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปรหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • Somjan Sareephan Mahamakut Buddhist University Isan Campus

คำสำคัญ:

ประสิทธิภาพการบริการสาธารณะ, หลักอปริหานิยธรรม 7

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 2) เปรียบเทียบการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ขอนแก่น งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ สำรวจข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างการวิจัยผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อยู่ในทะเบียนราษฎร์ ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 383 คน โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 383 ชุด และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช่ค่าสถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที (t-Test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (one-way ANOVA) และ LSD. ผลการวิจัยพบว่า :ประชาชนมีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น โดยรวม และรายด้าน อยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตาม หลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ประชาชนที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ ที่แตกต่างกัน มีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับประสิทธิภาพการบริการสาธารณะตามหลักอิทธิบาท 4 พบว่า ประชาชนควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการตรวจสอบการทำงานของการปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้เกิดความโปร่งใส ควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายในการพัฒนาท้องถิ่นของตน ควรติดตามการปกครองส่วนท้องถิ่นของตนอย่างทั่วถึงผ่านช่องทางสื่อออนไลน์และ บอร์ดประชาสัมพันธ์ควรให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการประชุมกับองค์กรปกครองท้องถิ่น เพื่อเสนอปัญหาและหาทางแก้ไขร่วมกันเพื่อนำไปสู่การพัฒนา

เอกสารอ้างอิง

กิตติ์ ขวัญนาค. (2559). การศึกษาบทบาทการทำงานเป็นเครือข่ายของพระสงฆ์นักพัฒนาในจังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระวัชรินทร์ เรกระโทก. (2559). บทบาทผู้นำในการพัฒนาชุมชนของพระสังฆาธิการ ในอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.

พระมหาธีรวัฒน์ ญาณธีโร. (2561). สังฆพัฒนา: การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของพระสงฆ์นักพัฒนาจังหวัดลำปาง. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสุภาพ สุภาโว (บัวบรรจง). (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลยางค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(3), 654 – 671.

พระบัวสอน ทองสลับ. (2563). บทบาทของพระสงฆ์ต่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชน ในเขตปกครองของคณะสงฆ์ภาค 10. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสาคาม.

Taro Yamane. (1967). Statistics, An Introductory Analysis, 2nd Ed., New York : Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

18-04-2024

รูปแบบการอ้างอิง

Sareephan, S. (2024). การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปรหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 5(1), 99–111. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/268821

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย