การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปรหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
ประสิทธิภาพการบริการสาธารณะ, หลักอปริหานิยธรรม 7บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 2) เปรียบเทียบการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ขอนแก่น งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ สำรวจข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างการวิจัยผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อยู่ในทะเบียนราษฎร์ ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 383 คน โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 383 ชุด และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช่ค่าสถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที (t-Test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (one-way ANOVA) และ LSD. ผลการวิจัยพบว่า :ประชาชนมีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น โดยรวม และรายด้าน อยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตาม หลักอปริหานิยธรรม 7 ในเขตเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น ประชาชนที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ ที่แตกต่างกัน มีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม 7 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับประสิทธิภาพการบริการสาธารณะตามหลักอิทธิบาท 4 พบว่า ประชาชนควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการตรวจสอบการทำงานของการปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้เกิดความโปร่งใส ควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายในการพัฒนาท้องถิ่นของตน ควรติดตามการปกครองส่วนท้องถิ่นของตนอย่างทั่วถึงผ่านช่องทางสื่อออนไลน์และ บอร์ดประชาสัมพันธ์ควรให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการประชุมกับองค์กรปกครองท้องถิ่น เพื่อเสนอปัญหาและหาทางแก้ไขร่วมกันเพื่อนำไปสู่การพัฒนา
เอกสารอ้างอิง
กิตติ์ ขวัญนาค. (2559). การศึกษาบทบาทการทำงานเป็นเครือข่ายของพระสงฆ์นักพัฒนาในจังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระวัชรินทร์ เรกระโทก. (2559). บทบาทผู้นำในการพัฒนาชุมชนของพระสังฆาธิการ ในอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
พระมหาธีรวัฒน์ ญาณธีโร. (2561). สังฆพัฒนา: การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของพระสงฆ์นักพัฒนาจังหวัดลำปาง. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุภาพ สุภาโว (บัวบรรจง). (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลยางค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(3), 654 – 671.
พระบัวสอน ทองสลับ. (2563). บทบาทของพระสงฆ์ต่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชน ในเขตปกครองของคณะสงฆ์ภาค 10. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสาคาม.
Taro Yamane. (1967). Statistics, An Introductory Analysis, 2nd Ed., New York : Harper and Row.