พฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในเขตตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา และกลุ่มอาชีพ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะแนวทางในการพัฒนาพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในเขตตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 361 คน สถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที (t-Test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (one-way ANOVA) และ LSD ผลการวิจัยพบว่า :(1) ประชาชนในเขตตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น มีคิดเห็นต่อพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โดยรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาในแต่ละด้านพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ อยู่ในระดับมาก คือ ด้านการรู้จักเหตุใจ รองลงมาคือ ด้านการรู้จักผล รองลงมาคือ ด้านการรู้จักชุมชน รองลงมาคือ ด้านการรู้จักตน รองลงมาคือ ด้านการรู้จักประมาณ รองลงมาคือ ด้านการรู้จักบุคคล และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านการรู้จักเวลา (2) ผลการเปรียบเทียบระดับพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในเขตตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น พบว่า ประชาชนที่มี เพศและอายุ แตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ไม่แตกต่างกัน ส่วนประชาขนที่มีระดับการศึกษา และอาชีพ ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อพฤติกรรมของผู้นำท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) ข้อเสนอแนะ ประชาชนและองค์กรทางพระพุทธศาสนาควรมีการเสริมสร้าง และพัฒนาการบริหารท้องถิ่นตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในเขตตำบลหัวหนอง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น โดยมีการแจ้งข้อมูลข่าวสาร และแต่งตั้งผู้ตรวจสอบโครงการต่าง ๆ ให้ประชาชนทราบอยู่เสมอ รวมทั้งส่งเสริม และปลูกฝังให้ประชาชน นำหลักสัปปุริสธรรม 7 มาปฏิบัติ รวมทั้งขอความร่วมมือจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในแต่ละพื้นที่มาให้การสนับสนุนและให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในโครงการต่างๆ