การขับเคลื่อนงานสุขภาวะวิถีพุทธในการดูแลผู้สูงวัย ในจังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • จารุกิตติ์ พิริยสุวัฒน์ Loei Monastic College Maha Chulalongkorn University

คำสำคัญ:

การขับเคลื่อน, งานสุขภาวะวิถีพุทธ, ผู้สูงวัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัย มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อขับเคลื่อนระบบงานสุขภาวะผู้สูงอายุ ในจังหวัดเลย  2) เพื่อพัฒนารูปแบบและบทบาทการเยียวยาผู้สูงวัยจากสถานการณ์ โรคภัยพิบัติติดต่อร้ายแรง ในจังหวัดเลย การวิจัยเรื่องนี้ กลุ่มประชากรศึกษา ดังนี้ 1) โรงเรียนผู้สูงอายุ อำเภอเมือง 2) โรงเรียนผู้สูงอายุ อำเภอวังสะพุง จำนวน 2 แห่ง กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 112 ราย การวิจัยที่ผสมผสานการวิจัยแบบมีส่วนร่วม กับการวิจัยเชิงปฏิบัติการ รวมทั้งวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้สูงอายุ สังขารทรุดโทรม กิจกรรมคนหนุ่มคนสาว ไม่ควรใช้กับคนแก่หรือผู้สูงวัย ผู้สูงอายุ จะมีความสุขมาก เมื่อมีโอกาสได้เข้าวัด ได้ฟังเทศน์ ได้กราบพระ ได้สวดมนต์ ผู้สูงอายุไม่ว้าเหว่ ไม่เดียวดาย ไม่ถูกทอดทิ้ง เพราะมีโรงเรียนผู้สูงอายุ มีครูลูกครูหลานช่วยเหลือดูแล ทำให้เกิดกฎกติกาขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรมที่ช่วยยึดโยงสังคมให้มีความเข้มแข็งมั่นคง นอกจากนั้นยังมีกลไกของการส่งเสริมให้คนทำความดี อันจะส่งผลให้คนในชุมชนอยู่อย่างมีความสุขทั้งกายและใจ ส่งผลดีต่อสุขภาพในที่สุด(2) การสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธของคณะสงฆ์เป็นการดำเนินกิจกรรมเพื่อให้เป็นสาธารณประโยชน์ในด้านสังคมสงเคราะห์ทั้งการสงเคราะห์บุคคลและสาธารณสงเคราะห์ โดยมีพระสงฆ์เป็นผู้นำชุมชนในการช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัยพิบัติในด้านต่างๆ เช่น ด้านการพัฒนาจิตใจ ด้านการพัฒนาชุมชนและท้องถิ่น การส่งเสริมอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม โดยเน้นการพัฒนาด้านจิตใจเป็นหลักสำคัญ เพื่อเพิ่มศักยภาพของมนุษย์ให้มีคุณภาพเจริญยิ่งขึ้นเพื่อไปขับเคลื่อนงานต่างๆ ให้เจริญตามขึ้นมา หลักพุทธธรรมที่ประยุกต์ในการสร้างเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุที่มาปฏิบัติธรรม คือ ได้แก่ หลักไตรสิกขา ได้แก่ ศีล สมาธิ และปัญญา, และหลักภาวนา 4 ได้แก่ กายภาวนา ศีลภาวนา จิตตภาวนา และปัญญาภาวนา

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). กรมกิจการผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2566, จาก https://gdcatalog.m-society.go.th

ณัฐวุฒิ เทพทวี. (2560). สิ่งที่เรียกว่าจิตสำนึก. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2566, จาก http://www.learners.in.th/blogs/posts/508839

พจนานุกรมพุทธศาสตร์. (2546). ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: อมรินทร์การพิมพ์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2566). หลักแม่บทของการพัฒนาตน (พิมพ์ครั้งที่ 30, e-book). มงคลวาร อายุครบ 44 ปี. ผศ.ดร.วัชรพจน์ ทรัพย์สงวนบุญ.

พระมหาอำคา วรปัญโญ (สุขแดง). (2564). การศึกษาสุขภาวะแบบองค์รวมตามแนววิถีพุทธในความปกติใหม่ของชุมชนในจังหวัดชัยภูมิ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(2), 457-470.

พระโสภณพัฒนบัณฑิต และคณะ. (2562). การขับเคลื่อนระบบสุขภาพ โดยใช้ธรรมนูญสุขภาพชุมชนวิถีพุทธตำบลหนองตาไก้ อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(2), 1-2.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฎกํ 2500 เล่ม 12. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยมหิดล. (2565). สภาพจิตใจของผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2566, จาก https://www.rama.mahidol.ac.th/ramamental/generalknowledge/general/07172014-1131

วิจิตร ภัทรพรไพโรจน์ และคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพวิถีพุทธของผู้สูงอายุ จังหวัดระนอง. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(1), 157-166.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตโต). (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 53). กรุงเทพฯ: ม.เอเชียอาคเนย์.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2566). "พัฒนาตน" เป็น "หลักแม่บทของการพัฒนาตน". สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2566, จาก https://www.watnyanaves.net/th/book_detail

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

23-08-2024

รูปแบบการอ้างอิง

พิริยสุวัฒน์ จ. . (2024). การขับเคลื่อนงานสุขภาวะวิถีพุทธในการดูแลผู้สูงวัย ในจังหวัดเลย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 5(2), 51–62. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jhsmbuisc/article/view/271857

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย