แนวทางการพัฒนากระบวนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุ เพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจให้เป็นแบบดิจิทัล
คำสำคัญ:
ที่ราชพัสดุ, สวัสดิการเชิงธุรกิจ, รูปแบบดิจิทัลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุเพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจ 2) ศึกษากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงกระบวนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุเพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจให้เป็นแบบดิจิทัล 3) เสนอแนวทางการพัฒนากระบวนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุเพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจให้เป็นแบบดิจิทัล ใช้วิธีการสังเคราะห์และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ จากการวิจัยเอกสาร กฎหมายหลัก กฎหมายรอง กฎหมายที่เกี่ยวข้อง กฎ ระเบียบต่าง ๆ และเพื่อให้เกิดความน่าเชื่อถือ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจะถูกนำไปตรวจสอบแสดงความคิดเห็น ข้อเสนอแนะจากผู้เชี่ยวชาญ ด้วยการใช้วิธีการการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ (Expert interviews) เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของแนวทางและให้ความเห็น ข้อเสนอแนะ จากนั้นนำมาปรับปรุงและจัดทำเป็นสรุปผลการวิเคราะห์ข้อมูลและข้อเสนอแนะของงานวิจัย จากผลการศึกษาพบว่า 1) การจัดให้เช่าที่ราชพัสดุเพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจเป็นไปตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดสวัสดิการภายในส่วนราชการ พ.ศ. 2547 ซึ่งได้รับยกเว้นให้ไม่ต้องประมูลเพื่อเช่าที่ราชพัสดุตามกฎกระทรวงการจัดหาประโยชน์ที่ราชพัสดุ พ.ศ. 2564 2) พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ.2562 ประกอบพระราชบัญญัติการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2565 ให้อำนาจแก่ส่วนราชการรวมถึงกรมธนารักษ์ในการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติดังกล่าว ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการปฏิบัติราชการได้ จึงสามารถปรับเปลี่ยนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุ เพื่อจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจให้เป็นแบบดิจิทัลได้ 3) แนวทางการปรับเปลี่ยนกระบวนการดังกล่าว กรมธนารักษ์สามารถสำรวจความสามารถ ความพร้อมภายในหน่วยงานว่าอยู่ในระดับใดตามแนวทางวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ หากยังไม่มีความพร้อมก็สามารถใช้บริการจากแพลตฟอร์มดิจิทัลกลางที่มีอยู่ เช่น ระบบการให้บริการภาครัฐแก่นิติบุคคลแบบเบ็ดเสร็จทางอิเล็กทรอนิกส์หรือพอร์ทัลกลางเพื่อประชาชนหรือแอปพลิเคชัน “ทางรัฐ” ได้ โดยจะต้องดำเนินการตามกฎหมายด้วยการจัดทำประกาศกรมธนารักษ์เพื่อให้สอดรับกับพระราชบัญญัติดังกล่าว โดยกำหนดให้กระบวนการจัดให้เช่าที่ราชพัสดุเพื่อจัดสวัสดิการ เชิงธุรกิจให้ดำเนินการด้วยรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์หรือรูปแบบดิจิทัลได้และเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย
เอกสารอ้างอิง
กรมธนารักษ์. (2561). ประวัติความเป็นมาและข้อมูลทั่วไป. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://www.treasury.go.th/th/at-the-palace-history
ฉัตรชัย นาถ้ำพลอย. (2563). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ NEW PUBLIC SECTOR MANAGEMENT. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 2(2), 461-463.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2553). แนวทางการศึกษารัฐประศาสนศาสตร์สมัยใหม่ เอกสารการสอนชุดวิชาขอบข่ายการศึกษาและวิจัยทางรัฐประศาสนศาสตร์. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2551). จิตวิทยาอุตสาหกรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พิมพ์ดี.
ปัญญา จั่นสกุล. (2559). การก้าวไปสู่รัฐบาลดิจิทัล (Digital Government). กฤษฎีกาสาร, 11(4), 19.
ราชกิจจานุเบกษา. (2565). พระราชบัญญัติการปฏิบัติราชการทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2565. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2565, จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/A/063/T0001.PDF
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (ม.ป.ป.). แนวทางปฏิบัติที่ดีของประเทศสิงคโปร์สู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2567, จาก https://www.opdc.go.th/content/NzM0NA
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2551). สรุปการเสวนาในหัวข้อ การจัดสวัสดิการเชิงธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://www.welfarepolice.com/newweb/
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). การบูรณาการข้อมูลภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567, จาก https://www.dga.or.th/wp-content/uploads/2015/10/file_a10cdc2d80f3eef296268a64fd3222dd.pdf
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566 - 2570.
อรพินท์ สพโชคชัย. (2551). หลักสำคัญในการบริหารราชการแบบมีส่วนร่วม Participatory Governance Principle. กรุงเทพฯ: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
