แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตสามง่าม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร
คำสำคัญ:
การบริหารงานวิชาการ, โรงเรียนมัธยมศึกษา, ยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล 2) เปรียบเทียบสภาพการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน 3) หาแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตสามง่าม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร การวิจัยนี้ดำเนินการวิจัย 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 123 คน ขั้นตอนที่ 2 ผู้ให้ข้อมูลคือ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามประมาณค่า แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ (f) ค่าเฉลี่ย () ค่าร้อยละ (%) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (F-test: One-Way ANOVA) และการวิเคราะห์เนื้อหา (content) ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล พิจารณาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนปัญหาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลที่พบมากที่สุดคือ ภาระงานอื่นนอกเหนือจากงานสอนมีมากเกินไป และสัญญาณอินเตอร์เน็ตช้า ไม่เสถียร 2) ผลการเปรียบเทียบสภาพการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน โดยภาพรวมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัล สรุปได้ดังนี้ สถานศึกษาควรวางแผนอัตรากำลังให้เพียงพอและมอบหมายงานให้เท่าๆ กัน ควรนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาช่วยในการปฏิบัติงานพัฒนาครูให้มีความสามารถในการใช้เทคโนโลยี ควรสร้างเครือข่ายกับหน่วยงานอื่น และควรเน้นการบริหารแบบมีส่วนร่วม
เอกสารอ้างอิง
ฉัตรสุดา อมรชาติ. (2558). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา อำเภอสุคิริน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2.
วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(2), 1-13.
ณัฐกฤตา กันทาใจ. (2565). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
มหาวิทยาลัยพะเยา.
ธนัชชนม์ มาตระออ. (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัด
เชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิตินัยน์ วัฒนพรหม. (2565).แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพของงานวิชาการของสถานศึกษาเอกชน สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดกำแพงเพชร.
การศึกษาค้นคว้าอิสระ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารงานวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพ: สุวีริยาสาส์น.
วีรภัทร ภักดีพงษ์. (2564). แนวทางการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา
กำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2567,
