รูปแบบคติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน

Main Article Content

กล้า ศรีเพชร
เฉลิงศ์ ธรรมพิชิตศึก
สิทธิศักดิ์ จำปาแดง
กล้า สมตระกูล
วิศนี ศิลตระกูล
จื้อหยง หลี่
สามารถ จันทร์สูรย์
เจียนหัว หวัง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาและรูปแบบพุทธศิลป์ของพุทธปฏิมาในจังหวัดเลย จังหวัดหนองคาย และจังหวัดนครพนม 2) เพื่อศึกษาคติพระพุทธรูปในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน การศึกษาในใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การเก็บรวบรวมข้อมูลจาก เอกสาร ภาคสนาม การสัมภาษณ์เชิงลึกลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 120 คน ได้แก่ กลุ่มผู้รู้ 30 รูปหรือคน กลุ่มผู้ปฏิบัติ 50 คน กลุ่มบุคคลทั่วไป 40 โดยการเรียบเรียงข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเป็นมาและรูปแบบพุทธศิลป์ของพุทธปฏิมาในจังหวัด เลย หนองคาย และนครพนม ลักษณะพุทธศิลป์ พระพุทธรูปพื้นที่ศึกษาได้อิทธิพลจากค่านิยมทางศิลปะจากภายนอก พัฒนาผสมผสานอย่างลงตัวกับพระพุทธรูปล้านช้างแบ่งได้ 3 ยุค คือ (1) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงแรก (2) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงกลาง (3) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงปลาย 2) คติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน พระพุทธรูปปูนปั้นมีความสำคัญต่อการศึกษางานพุทธศิลป์ การศึกษาเกี่ยวกับคติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดของฝั่งโขงอีสานตอนบน ข้อมูลนี้เป็นส่วนหนึ่งที่แสดงคติความเชื่อเกี่ยวกับพระพุทธรูปของคนในท้องถิ่นสืบเนื่องกันมาแต่อดีต ประกอบด้วย การส่งเสริมพระพุทธศาสนา ด้านจิตใจ ด้านคำสอนของพุทธศาสนา ด้านสังคม และด้านประวัติศาสตร์ ถือเป็นคติความเชื่อที่สืบทอดมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเกี่ยวกับพระพุทธรูปปูนปั้นในภาคอีสานตอนบน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีเพชร ก., ธรรมพิชิตศึก เ., จำปาแดง ส. ., สมตระกูล ก., วิศนี ศิลตระกูล ว. ศ., หลี่ จ., จันทร์สูรย์ ส., & เจียนหัว หวัง เ. ห. (2025). รูปแบบคติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(3), 248–259. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/286907
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤษฎา ศรีธรรมา. (2558). ภูมิปัญญาท้องถิ่นอีสาน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏ มหาสารคาม.

กานต์ กาญจนพิมาย และคณะ. (2566) คุณค่าและความงามของพระพุทธรูปไม้อีสานในวัดอาม็อง. วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล. 12(2), 59-67).

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556.) กาลานุกรม พระพุทธศาสนาในอารยธรรมโลก. (พิมพ์ครั้งที่ 7/1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2556). พระพุทธรูปในประเทศไทย: รูปแบบ พัฒนาการและความเชื่อของคนไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สิรีรัศมิ์ สิงห์สนธิ และ พระมหามฆวินทร์ ปุริสุตฺตโม. (2563) พระพุทธรูป: การตีความเชิงสัญลักษณ์ทางพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์. 4(1), 88-98)

สันติ เล็กสุขุม. (2544). ศิลปะอยุธยา: งานช่างหลวงแห่งแผ่นดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เมือง โบราณ.

Diskul, S. (1986). Art in Thailand: a brief history. Bangkok: Amarin Press.