รูปแบบคติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาและรูปแบบพุทธศิลป์ของพุทธปฏิมาในจังหวัดเลย จังหวัดหนองคาย และจังหวัดนครพนม 2) เพื่อศึกษาคติพระพุทธรูปในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน การศึกษาในใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การเก็บรวบรวมข้อมูลจาก เอกสาร ภาคสนาม การสัมภาษณ์เชิงลึกลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 120 คน ได้แก่ กลุ่มผู้รู้ 30 รูปหรือคน กลุ่มผู้ปฏิบัติ 50 คน กลุ่มบุคคลทั่วไป 40 โดยการเรียบเรียงข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเป็นมาและรูปแบบพุทธศิลป์ของพุทธปฏิมาในจังหวัด เลย หนองคาย และนครพนม ลักษณะพุทธศิลป์ พระพุทธรูปพื้นที่ศึกษาได้อิทธิพลจากค่านิยมทางศิลปะจากภายนอก พัฒนาผสมผสานอย่างลงตัวกับพระพุทธรูปล้านช้างแบ่งได้ 3 ยุค คือ (1) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงแรก (2) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงกลาง (3) พระพุทธรูปล้านช้างตอนต้นช่วงปลาย 2) คติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดชายฝั่งโขงของอีสานตอนบน พระพุทธรูปปูนปั้นมีความสำคัญต่อการศึกษางานพุทธศิลป์ การศึกษาเกี่ยวกับคติพระพุทธรูปปูนปั้นในจังหวัดของฝั่งโขงอีสานตอนบน ข้อมูลนี้เป็นส่วนหนึ่งที่แสดงคติความเชื่อเกี่ยวกับพระพุทธรูปของคนในท้องถิ่นสืบเนื่องกันมาแต่อดีต ประกอบด้วย การส่งเสริมพระพุทธศาสนา ด้านจิตใจ ด้านคำสอนของพุทธศาสนา ด้านสังคม และด้านประวัติศาสตร์ ถือเป็นคติความเชื่อที่สืบทอดมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเกี่ยวกับพระพุทธรูปปูนปั้นในภาคอีสานตอนบน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา ศรีธรรมา. (2558). ภูมิปัญญาท้องถิ่นอีสาน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏ มหาสารคาม.
กานต์ กาญจนพิมาย และคณะ. (2566) คุณค่าและความงามของพระพุทธรูปไม้อีสานในวัดอาม็อง. วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล. 12(2), 59-67).
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556.) กาลานุกรม พระพุทธศาสนาในอารยธรรมโลก. (พิมพ์ครั้งที่ 7/1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2556). พระพุทธรูปในประเทศไทย: รูปแบบ พัฒนาการและความเชื่อของคนไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สิรีรัศมิ์ สิงห์สนธิ และ พระมหามฆวินทร์ ปุริสุตฺตโม. (2563) พระพุทธรูป: การตีความเชิงสัญลักษณ์ทางพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์. 4(1), 88-98)
สันติ เล็กสุขุม. (2544). ศิลปะอยุธยา: งานช่างหลวงแห่งแผ่นดิน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เมือง โบราณ.
Diskul, S. (1986). Art in Thailand: a brief history. Bangkok: Amarin Press.