การฝึกอบรมลำเดินสามช่าแบบขอนแก่นเพื่อพัฒนาเยาวชนสายอาชีพศิลปะพื้นบ้าน ยกระดับเป็น Soft Power สู่การขึ้นทะเบียนมรดกโลกในอนาคต

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีจุดประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแนวทางการฝึกอบรมลำเดินสามช่าแบบขอนแก่นสำหรับเยาวชนในสายอาชีพด้านศิลปะพื้นบ้านตามวัฒนธรรมหมอลำอีสาน 2) เพื่อส่งเสริมศักยภาพของลำเดินสามช่าแบบขอนแก่นให้เป็น Soft Power ในระดับชาติ 3) เพื่อวางแนวทางในการผลักดันลำเดินสามช่าแบบขอนแก่นสู่การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของโลกในอนาคต และการฝึกอบรมลำเดินสามช่าแบบขอนแก่นหมายถึง (1) ลำเดินสามช่าแบบขอนแก่น หมายถึง ศิลปะการแสดงพื้นบ้านอีสานรูปแบบหนึ่งที่ใช้จังหวะสามช่าในการขับลำผสมการเดินเวที โดยมีการแสดงสด การร้องลำ การเต้นประกอบจังหวะ และการใช้ภาษาถิ่นแบบขอนแก่นเป็นเอกลักษณ์ (2) การฝึกอบรม หมายถึง กระบวนการจัดการเรียนรู้ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ เพื่อถ่ายทอดทักษะ ความรู้ และคุณค่าทางวัฒนธรรมให้แก่กลุ่มเยาวชนหรือผู้สนใจ โดยมุ่งพัฒนาศักยภาพในเชิงวิชาชีพ (3) เยาวชนสายอาชีพศิลปะพื้นบ้าน หมายถึง เยาวชนที่มีความสนใจหรือศึกษาอยู่ในสาขาที่เกี่ยวข้องกับศิลปะพื้นบ้าน เช่น ดนตรี การแสดง นาฏศิลป์ หรืองานฝีมือ และมีเป้าหมายในการพัฒนาเป็นอาชีพในอนาคต (4) Soft Power หมายถึง พลังทางวัฒนธรรมที่สามารถโน้มน้าว สร้างความนิยม หรือความประทับใจต่อประเทศหรือชุมชน โดยไม่ใช้กำลังหรืออำนาจบังคับ เช่น ดนตรี อาหาร การแสดง และศิลปะพื้นบ้าน (5) มรดกทางวัฒนธรรมของโลก หมายถึง มรดกที่มีคุณค่าโดดเด่นทางวัฒนธรรม เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น และมีความสำคัญต่อมวลมนุษยชาติ ซึ่งผ่านการขึ้นทะเบียนโดยองค์การยูเนสโก (UNESCO) (6) การพัฒนาอาชีพ หมายถึง การส่งเสริมและสนับสนุนให้บุคคลมีทักษะ ความรู้ และช่องทางในการประกอบอาชีพอย่างมั่นคงและยั่งยืนในระยะยาว (7) เศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative Economy) หมายถึง ระบบเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยความคิดสร้างสรรค์ นวัตกรรม และทุนทางวัฒนธรรม เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและสังคม (8) การอนุรักษ์วัฒนธรรม หมายถึง กระบวนการรักษา ฟื้นฟู และส่งต่อคุณค่า ความเชื่อ ภูมิปัญญา และศิลปะวัฒนธรรมให้คงอยู่และเหมาะสมกับยุคสมัย