พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์: การกลับกลายเป็นความศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรีในชุมชนลุ่มน้ำเจ้าพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Main Article Content

พระมหาพรชัย สิริวโร (ศรีภักดี)
พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ)
เพ็ญพรรณ เฟื่องฟูลอย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเชื่อพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรีในชุมชนลุ่มน้ำเจ้าพระยา 2) เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ความศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรีในชุมชนลุ่มน้ำ 3) เพื่อนำเสนอการเรียนรู้ความศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรีในชุมชนลุ่มน้ำเจ้าพระยาตามแนวพระพุทธศาสนา เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร การวิจัยเชิงคุณภาพ และเชิงปฏิบัติการ ใช้วิธีการศึกษาจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มนักวิชาการ จำนวน 30 คนและเขียนวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเชื่อพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์มาจากรากฐานความเชื่อจาก 3 ศาสนาหลัก คือ (ก) ศาสนาผี ประกอบด้วยสัตว์ กบ, ช้าง เป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ และสตรีผู้มี สถานะสูง เป็นผู้นำพิธีกรรม (ข) ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ประกอบด้วยสัตว์ คือ ช้างเป็นพาหนะของเทพและเชื่อมโยงกับตำนาน และสตรีมีบทบาทในพิธีกรรม สัญลักษณ์เน้นการเกื้อหนุนกันระหว่างเพศชาย และเพศหญิง (ค) พระพุทธศาสนาเถรวาท ประกอบด้วยสัตว์ในชาดก เป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมและความบริสุทธิ์ และสตรีที่มักถูกมองเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติธรรม แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นผู้สนับสนุนให้บุรุษบรรลุเป้าหมาย 2) การพัฒนาการเรียนรู้คววามศศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรี คือ (ก) ระดับชุมชน ผ่านแนวคิดเรื่องสัตว์ศักดิ์สิทธิ์คือ ความเชื่อเรื่องปลาตะเพียน ถูกพัฒนาสู่วัตถุมงคล และวัฒนธรรม    สื่อถึงคุณธรรมและสตรีศักดิ์สิทธิ์ผ่านเรื่องเล่าของพระนางสร้อยดอกหมากและแม่นางปลื้มถูกถ่ายทอดผ่านพิธีกรรม และงานศิลปะ (ข) ระดับสถาบัน ผ่านแนวคิดเรื่องสัตว์ศักดิ์สิทธิ์คือการฟื้นฟูวัดที่เกี่ยวกับสัตว์ เช่น ช้าง เพื่อให้เป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องได้ เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ชาติ และสตรีศักดิ์สิทธิ์คือการยกระดับตำนาน เช่น พระนางสร้อยดอกหมาก ให้เป็นมรดกวัฒนธรรมที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างไทย-จีน และคุณค่าทางจิตวิญญาณ เพื่อลดภาพความงมงาย 3) การนำเสนอสู่การเรียนรู้ความศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรี คือ (ก) การเรียนรู้ผ่านมิติประวัติศาสตร์ ช้างเผือกที่มีสถานะเทียบเท่าเทพเจ้าและคนกับคนผ่านการนำเสนอบทบาทสตรีทั้งในฐานะวีรสตรี (ข) การเรียนรู้ผ่านมิติวัฒนธรรม ผ่านการพัฒนาช้างจากสัญลักษณ์ชั้นสูงสู่การท่องเที่ยวเชิงอัตลักษณ์ เช่น ปางช้างอยุธยา และออกแบบการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่มีชีวิตและเส้นทางท่องเที่ยวตามรอยสตรีในประวัติศาสตร์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สิริวโร (ศรีภักดี) พ., กิตฺติเมธี (เหมประไพ) พ., & เฟื่องฟูลอย เ. (2025). พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์: การกลับกลายเป็นความศักดิ์สิทธิ์ของสัตว์และสตรีในชุมชนลุ่มน้ำเจ้าพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(3), 102–116. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/288866
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร.(2565). นาค: จากตำนานความเชื่อสู่ความศรัทธาร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

จิตต์ วงษ์เทศ. (2568). ความเชื่อพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

โชติมา จตุรวงค์ และคณะ. (2563). การบริหารจัดการมรดกวัฒนธรรมในศาสนสถานและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์. รายงานวิจัย. สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

ชัยภัทร ปทุมทา และคณะ. (2563). สัตว์สัญลักษณ์ทางพระพุทธศาสนา: การสังเคราะห์คติธรรมและความเชื่อสู่การสร้างสรรค์พุทธศิลปกรรมของวัดในจังหวัดพิจิตร. รายงานวิจัย. หน่วยวิทยบริการจังหวัดพิจิตร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธรักษ์ ปราบนอก. (2562). การสร้างอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวัดเพื่อการท่องเที่ยวเชิงศาสนา. รายงานวิจัย. ทุนนวัตกรรมการวิจัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธิดา สาระยา. (2555). ประวัติศาสตร์มหาสมุทรอินเดีย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2545). ว่าด้วยเพศ: ความคิด ตัวตน และอคติทางเพศ ผู้หญิง เกย์ เพศศึกษา และกามารมณ์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

ยศ สันตสมบัติ. (2544). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ: ความหลากหลายและการจัดการทรัพยากร. เชียงใหม่: ลพบุรี.

วิบูล วิจิตรวาทการ. (2543). สตรีสยามในอดีต. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊ค.

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2560). พุทธศาสนาและความเชื่อในสังคมไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.

ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (2560). เจดีย์ในประเทศไทย: รูปแบบ พัฒนาการ และพลังศรัทธา. นนทบุรี: เมืองโบราณ.

ศิริพจน์ เหล่ามานะเจริญ. (2565). ศาสนาผีใต้ชะเงื้อมเขาพระสุเมรุ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นาตาแฮก.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2559). วัฒนธรรมร่วมอุษาคเนย์ในอาเซียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นาตาแฮก.

อเนก เหล่าธรรมทัศน์. (2562). ทวิทรรศน์: ผสานตะวันตก-ตะวันออก. นนทบุรี: วัชรินทร์ พี.พี.

Charles, G. (2006). "History and Historicity". A Companion to Phenomenology and Existentialism. Edited by Hubert L. Dreyfus, Mark A. Wrathall. Oxford: Blackwell Publishing Ltd.

Clifford, G. (1973). The Interpretation of Cultures. New York: Basic Books.

Donald, M. S. (2015). Sacred Sites of Burma: Myth and Folklore in an Evolving Spiritual Realm. Bangkok: Bangkok Printing Co., Ltd..

Harvey, P. (2000). An Introduction to Buddhist Ethics: Foundations. Values and Issues. Cambridge University Press.

Peter, H. (2000). An Introduction to Buddhist Ethics: Foundations, Values and Issues. Cambridge University Press.

Pitchford, S. (2008). Identity Tourism: Imaging and Imagining the Nation. Bingley: Emerald Publishing Ltd.

Susan, P. (2008). Identity Tourism: Imaging and Imagining the Nation. Bingley: Emerald Publishing Ltd.