ศึกษาวิเคราะห์ขันธ์ 5 คือภาระ ในภารสูตร

Main Article Content

รวิวรรณ ปุณณาภิรมย์
อธิเทพ ผาทา
อำพล บุดดาสาร

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่อง ขันธ์ 5 คือภาระ ตามนัยแห่งภารสูตรในพระไตรปิฎก ซึ่งระบุว่า ขันธ์ทั้งห้า ได้แก่ รูปขันธ์ เวทนาขันธ์ สัญญาขันธ์ สังขารขันธ์ และวิญญาณขันธ์ เมื่อถูกยึดมั่นด้วยอุปาทาน ย่อมเป็นภาระอันหนักที่บุคคลแบกรับ โดยการถือภาระนี้เกิดจากกามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา และในการวางภาระ คือ การดับตัณหา สิ้นความอยาก โดยแนวคิดภาระและการวางภาระนี้ มีความสอดคล้องกับหลักอริยสัจ 4 การแบกภาระสะท้อนถึงทุกข์ เหตุแห่งการแบกภาระด้วยตัณหาคือสมุทัย การวางภาระดับทุกข์คือนิโรธ และหนทางปฏิบัติสู่การวางภาระด้วยอริยมรรคมีองค์ 8 คือมรรค นอกจากนี้ การวางภาระเพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ยังสามารถทำได้โดยการประยุกต์ใช้หลักธรรมสำคัญ ได้แก่ การเข้าใจการเกิดและดับของอุปาทานขันธ์ 5 ตามปฏิจจสมุปบาท การละความยึดมั่นในขันธ์ทั้งห้าโดยเห็นแจ้งในไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา การรู้ทุกข์และการดับทุกข์ ตามอริยสัจ 4 และการเจริญสติปัฏฐาน 4 มีสติระลึกรู้ต่อกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อเห็นตามความเป็นจริงจนคลายความยึดมั่นในตัวตน และขันธ์ทั้งปวง อันนำไปสู่การวางภาระขันธ์ 5 และความพ้นทุกข์ในที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปุณณาภิรมย์ ร., ผาทา อ., & บุดดาสาร อ. (2025). ศึกษาวิเคราะห์ขันธ์ 5 คือภาระ ในภารสูตร. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(3), 181–196. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/288967
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

พระเทพเวที (ป.อ.ปยุตฺโต). (2536). กระแสธรรมเพื่อชีวิตและสังคม. นนทบุรี: กองทุนวุฒิธรรมเพื่อการศึกษาและปฏิบัติธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

พระมงคลธรรมวิธาน และ พระมหาประสิทธิ์ สระทอง. (2563). การสร้างความสุขในทัศนะของพระพุทธศาสนา. วารสารสิรินธรปริทรรศน์. 21(1), 254-261.

พระมหาไพฑูรย์ สิริธมฺโม (ชัยกุง). (2561). การวิเคราะห์แนวคิดเรื่องขันธ์ 5 ในเชิงอภิปรัชญา. ดุษฏีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาโยธิน โยธิโก (ปัดชาสี). (2561). การจัดการขันธ์ 5 เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนามนุษย์ในพระพุทธศาสนา. ดุษฏีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2556). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิบูลย์พงศ์ พันธุนนท์ และ บาลี พุทธรักษา. (2563). ความสัมพันธ์ของขันธ์ 5 ที่มีต่อการเจริญกรรมฐาน. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์. 4(1), 116-130.