ศึกษาวิเคราะห์ขันธ์ 5 คือภาระ ในภารสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่อง ขันธ์ 5 คือภาระ ตามนัยแห่งภารสูตรในพระไตรปิฎก ซึ่งระบุว่า ขันธ์ทั้งห้า ได้แก่ รูปขันธ์ เวทนาขันธ์ สัญญาขันธ์ สังขารขันธ์ และวิญญาณขันธ์ เมื่อถูกยึดมั่นด้วยอุปาทาน ย่อมเป็นภาระอันหนักที่บุคคลแบกรับ โดยการถือภาระนี้เกิดจากกามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา และในการวางภาระ คือ การดับตัณหา สิ้นความอยาก โดยแนวคิดภาระและการวางภาระนี้ มีความสอดคล้องกับหลักอริยสัจ 4 การแบกภาระสะท้อนถึงทุกข์ เหตุแห่งการแบกภาระด้วยตัณหาคือสมุทัย การวางภาระดับทุกข์คือนิโรธ และหนทางปฏิบัติสู่การวางภาระด้วยอริยมรรคมีองค์ 8 คือมรรค นอกจากนี้ การวางภาระเพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ยังสามารถทำได้โดยการประยุกต์ใช้หลักธรรมสำคัญ ได้แก่ การเข้าใจการเกิดและดับของอุปาทานขันธ์ 5 ตามปฏิจจสมุปบาท การละความยึดมั่นในขันธ์ทั้งห้าโดยเห็นแจ้งในไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา การรู้ทุกข์และการดับทุกข์ ตามอริยสัจ 4 และการเจริญสติปัฏฐาน 4 มีสติระลึกรู้ต่อกาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อเห็นตามความเป็นจริงจนคลายความยึดมั่นในตัวตน และขันธ์ทั้งปวง อันนำไปสู่การวางภาระขันธ์ 5 และความพ้นทุกข์ในที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
พระเทพเวที (ป.อ.ปยุตฺโต). (2536). กระแสธรรมเพื่อชีวิตและสังคม. นนทบุรี: กองทุนวุฒิธรรมเพื่อการศึกษาและปฏิบัติธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 31). กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระมงคลธรรมวิธาน และ พระมหาประสิทธิ์ สระทอง. (2563). การสร้างความสุขในทัศนะของพระพุทธศาสนา. วารสารสิรินธรปริทรรศน์. 21(1), 254-261.
พระมหาไพฑูรย์ สิริธมฺโม (ชัยกุง). (2561). การวิเคราะห์แนวคิดเรื่องขันธ์ 5 ในเชิงอภิปรัชญา. ดุษฏีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาโยธิน โยธิโก (ปัดชาสี). (2561). การจัดการขันธ์ 5 เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนามนุษย์ในพระพุทธศาสนา. ดุษฏีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2556). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิบูลย์พงศ์ พันธุนนท์ และ บาลี พุทธรักษา. (2563). ความสัมพันธ์ของขันธ์ 5 ที่มีต่อการเจริญกรรมฐาน. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์. 4(1), 116-130.