ศึกษาเรื่องปรับปวาทในพระไตรปิฎก
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาและทำความเข้าใจแนวคิดเรื่อง “ปรัปวาท” ซึ่งหมายถึง คำกล่าวอ้าง ความเชื่อ หรือหลักคำสอนที่อยู่นอกพระพุทธศาสนา หรือขัดแย้งกับหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความหมายและลักษณะของปรัปวาทในพระไตรปิฎก 2) วิเคราะห์สาเหตุและประเภทของปรัปวาทที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล และ 3) ศึกษาวิธีการปราบปรัปวาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตามแนวทางในพระไตรปิฎก รวมถึงการประยุกต์ใช้แนวทางดังกล่าวในยุคปัจจุบันเพื่อคุ้มครองพระพุทธศาสนาให้ดำรงมั่นคง ผลการศึกษาพบว่า ปรัปวาทเกิดขึ้นจากความเข้าใจผิดหรือความเห็นต่างจากหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา ซึ่งมักเกิดขึ้นภายหลังการเผยแผ่พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าและพระสาวก ทำให้เกิดการเปรียบเทียบระหว่างคำสอนในและนอกพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงใช้หลักเหตุผล การแสดงธรรม การโต้ตอบเชิงปัญญา และการประพฤติปฏิบัติที่เป็นแบบอย่าง เพื่อปราบปรัปวาทอย่างมีเมตตาและสันติ ไม่ใช้ความรุนแรง ผลของการปราบปรัปวาทดังกล่าวมีส่วนสำคัญต่อความมั่นคงและความบริสุทธิ์ของพระธรรมวินัย อีกทั้งยังแสดงให้เห็นคุณสมบัติของผู้ปราบปรัปวาท ได้แก่ ความรู้แจ้งในพระธรรม ความมีปัญญาไตร่ตรอง และความตั้งมั่นในเมตตาธรรม ในยุคปัจจุบัน แนวทางการปราบปรัปวาทสามารถประยุกต์ใช้โดยเน้นการเผยแผ่พระธรรมอย่างถูกต้องตามพระไตรปิฎก การใช้สื่อสารสมัยใหม่เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิด และการส่งเสริมการศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง เพื่อป้องกันภัยจากความเข้าใจผิดหรือการบิดเบือนพระธรรมคำสอน อันจะนำไปสู่การธำรงรักษาพระพุทธศาสนาให้คงอยู่สืบไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
ชมรมธรรมธารา. (2567). บาลีวันละคำ. สืบค้น 11 ธันวาคม 2567 จาก https://dhamtara.com/?p=4361
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2544). ภาษาธรรม. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเชียงการพิมพ์.
พระปลัดณัฐยุทธ์ โฆสิตวํโส (ชัยวงศ์). (2566). พุทธวิธีการอยู่ร่วมกันของคนนับถือต่างศาสนาที่ปรากฏใน ปาฏิกสูตร. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์. 7(1), 15-32.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณรชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.