พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหรับเยาวชนในยุคดิจิทัลตามหลักสัปปุริสธรรม 7
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
หลักสัปปุริสธรรม ๗ เป็นธรรมะของสัตบุรุษ มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม สำหรับเยาวชนในยุคดิจิทัล จากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว จะเห็นถึงการเสพข้อมูลที่ขาดการกลั่นกรอง อาจทำให้ตกเป็นเหยื่อของข้อมูลข่าวสาร การนำเอาหลักสัปปุริสธรรม ๗ เข้ามาบูรณาการเพื่อพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนในยุคดิจิทัล ได้แก่ ธัมมัญญุตา(รู้จักเหตุ), อัตถัญญุตา(รู้จักผล), อัตตัญญุตา(รู้จักตน), มัตตัญญุตา(รู้จักประมาณ), กาลัญญุตา(รู้จักกาล), ปริสัญญุตา(รู้จักชุมชน), และปุคคลัญญุตา(รู้จักบุคคล) การรู้เท่าทันและรับผิดชอบทางดิจิทัลใช้หลักธัมมัญญุตาและอัตถัญญุตาเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ข้อมูลและตระหนักถึงผลกระทบจากการกระทำในโลกออนไลน์, การพัฒนาตนเองใช้หลักอัตตัญญุตาและมัตตัญญุตา เพื่อให้เยาวชนรู้จักตนเอง ควบคุมการใช้งานดิจิทัล และการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมอย่างมีจริยธรรม ใช้หลักกาลัญญุตา ปริสัญญุตาและปุคคลัญญุตาเพื่อให้รู้จักกาลเทศะ มารยาทในสังคมออนไลน์และรู้จักเลือกคบหาปฏิบัติต่อบุคคลด้วยความเคารพ ผลการศึกษาพบว่าการบูรณาการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมสำหนับเยาวชนในยุคดิจิทัลตามหลักสัปปุริสธรรม7เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันทางจริยธรรมให้แก่เยาวชน สามารถใช้เทคโนโลยีดิจิทัลได้อย่างสร้างสรรค์และปลอดภัยอีกทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ, คู่มือการสร้างเครื่องวัดคุณลักษณะด้านจิตพิสัย, (กรุงเทพมหานคร : คุรุสภา, ๒๕๕๕) , หน้า ๔๔
กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม (2554). การอบรมคุณธรรมตามหลักธรรมทาง. กรุงเทพมหานคร: กองทุนส่งเสริมการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา.
จ.เปรียญ, อ้างใน พระสามารถ อานนฺโท, “ภาวะผู้น าตามหลักสัปปุริสธรรม”, ปริญญานิพนธ์ศา สนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาพุทธศาสน์ศึกษา, (บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๔๘), หน้า ๓๓-๓๔
ดวงเดือน พันธุมนาวิ (2523). จิตวิทยาการปลูกฝังวินัยแห่งตน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ , มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิยะดา ฐิติมัชฌิมา. (3553). เครือข่ายสังคมออนไลน์: แนวโน้ม ปรากฏการณ์และจริยธรรม. วารสารนัก บริหา'ร, 30(4), 150-156
วิโรจน์ ชัยมูล และ สุพรรษา ยวงทอง. (2552). ความรู้ เบื้องต้นเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยี สารสนเทศ(ฉบับปรับปรุงใหม่).กรุงเทพ
สุคนธ์ สินธพานนท์ (2559). การจัดการเรียนรู้ของครูยุคใหม่ เพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สุรศักดิ์ หลาบมาลา, “การส่งเสริมการพัฒนาจริยธรรมในโรงเรียน”, ศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, ปีที่ ๑๓ (มกราคม - เมษายน ๒๕๔๑): ๔๙.
สมผิว ชื่นตระกูล, ความเป็นครู, (เชียงใหม่ : คณะครุศาสตร์สถาบันราชภัฏเชียงใหม่, ๒๕๓๖) ,
สมเดช มีแสง. (2538). คู่มือการปฏิบัติราชการ และเตรียมสอบผู้บริหารการศึกษา สํานักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ. อุทัยธานี. ม.ป.พ
ประภาศรี สีหอ าไพ, พื้นฐ านก ารศึกษาทา งศาสนาและจริยธ รรม , พิมพ์ครั้งที่ ๔, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๐) หน้า ๗.
พระธรรมปิฎก (2539). ธรรมกับการพัฒนาชีวิต. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต), พุทธธรรม ฉบับเดิม, พิมพ์ครั้งที่ ๑๙, (กรุงเทพมหานคร: ส านักพิมพ์ ธรรมสภา, ๒๕๔๕), หน้า ๗๖
พระพรหมคุณาภรณ์, (ป.อ. ปยุตฺโต) , พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์(ช าระเพิ่มเติม ช่วงที่๑) , พิมพ์ครั้งที่๑๗, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา, ๒๕๕๔) , หน้า ๕๑.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์, ๒๕๕๑.
พระพรหมคุณาภรณ์, (ป.อ. ปยุตฺโต) , พัฒนาการแบบองค์รวมของเด็กไทย, (โครงการต ารา ส านักที่ปรึกษากรมอนามัย : กระทรวงสาธารณสุข, ๒๕๔๖) , หน้า ๑๕
เพ็ญแข ประจนปัจจนึก และคณะ, “การยกระดับคุณธรรมจริยธรรมของสังคมไทยเพื่อการปฏิรูปสังคม : แนวทางและการปฏิบัติ”, รายงานการวิจัย, (กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหิดล, ๒๕๕๔) ,หน้า๑๔.
วิชิต ธรรมฤทธิ์. (ม.ป.ป.). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 10/03/2567. เข้าถึงได้จาก
รุ่งรัตน์ พลชัย.(2563). ภาวะผู้นํากับการบริหารในยุคดิจิทัล. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสร์
นางอัมพร วงศ์โสภา. (2555). รูปแบบภาวะผู้นำเชิงพุทธตามหลักสัปปุริสธรรมขององค์กรปกครองส่วน
ท้องถิ่น: กรณีศึกษาความคิดเห็นของประชาชน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์
ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
