การพัฒนาสตินทรีย์กับการตื่นรู้ของชาวพุทธ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาการพัฒนาสตินทรีย์ เพื่อเสริมสร้างวิถีชีวิตชาวพุทธในสังคมร่วมสมัย โดยพบว่า สตินทรีย์คือสติที่มีกำลังและเป็นใหญ่ในหน้าที่ของตน มีคุณสมบัติช่วยควบคุมจิตไม่ให้เผลอไผล ตกอยู่ในความประมาท อีกทั้งทำหน้าที่ประสานกับองค์ธรรมในอินทรีย์ 5 ได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สมาธิ และปัญญาให้ดำเนินไปอย่างสมดุล หากสตินทรีย์มีกำลัง อินทรีย์อื่นย่อมเสริมกันและนำไปสู่ปัญญาที่มั่นคง นอกจากนี้ยังแสดงความสัมพันธ์ของสตินทรีย์กับธรรมหมวดสำคัญ เช่น สติปัฏฐาน 4 ซึ่งเป็นแนวทางตรงในการฝึกสติ ไตรสิกขา ที่สติทำหน้าที่เป็นฐานของศีล สมาธิ และปัญญา และโพชฌงค์ 7 ซึ่งสติเป็นองค์ธรรมแรกในการบรรลุธรรม ในเชิงพุทธจิตวิทยา สตินทรีย์เปรียบเสมือนภูมิคุ้มกันทางใจที่ช่วยควบคุมอารมณ์และจัดการความคิด อีกทั้งยังนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงทั้งด้านการศึกษา การทำงาน ครอบครัว และสังคมดิจิทัล สรุปได้ว่าสตินทรีย์เป็นองค์ธรรมสำคัญที่เชื่อมโยงการฝึกภายในกับการพัฒนาภายนอก เกื้อกูลต่อคุณภาพชีวิตและความสงบสุขร่วมกันอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
ณัฎฐจิต เลาห์วีระ. (2555). ศึกษาการพัฒนาอินทรีย์ในอินทริยภาวนาสูตร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2563) พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). (พิมพ์ครั้งที่ 43). กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาพุทธศาสตร์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2540). การศึกษาพุทธศาสตร์ในโลกปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาพุทธศาสตร์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2554) พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆสาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน). (2496). ประวัติวัดสุปัฏนาราม. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุภีร์ ทุมทอง. (2554). การพัฒนาอินทรีย์สังวร. กรุงเทพฯ: บริษัท ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด (มหาชน).
เสถียร โพธินันทะ. (2522). พุทธธรรมศึกษา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.