หลักคำสอนทางศาสนาพุทธ-คริสต์เพื่อส่งเสริมศาสตร์ของพระราชา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอหลักคำสอนในศาสนาพุทธ-คริสต์ที่เป็นแนวคิดช่วยส่งเสริมศาสตร์ของพระราชา (ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง) ซึ่งเป็นแนวทางการพัฒนาที่ยึดหลักความพอประมาณ ความมีเหตุผล การมีภูมิคุ้มกันในตัว และการใช้ความรู้ควบคู่คุณธรรมในการดำเนินชีวิต การศึกษาครั้งนี้อาศัยการวิเคราะห์เนื้อหาทางพุทธธรรมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์ไบเบิล ตลอดจนเอกสารวิชาการเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อเปรียบเทียบและค้นหาจุดร่วมระหว่างหลักคำสอนในศาสนาพุทธ-คริสต์กับแนวคิดศาสตร์ของพระราชาในเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงดังกล่าว ผลการศึกษา พบว่า หลักคำสอนสำคัญในศาสนาพุทธ-คริสต์ 7 หลักคำสอน เพื่อส่งเสริมศาสตร์ของพระราชา (ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง) ได้แก่ หลักคำสอนในศาสนาพุทธ 3 หลักธรรม คือ 1) มรรคมีองค์ 8 (ทางพ้นทุกข์) อันเป็นทางที่จะนำไปสู่ความดับทุกข์ 2) หัวใจเศรษฐี (ทิฏฐธัมมิกัตถะ 4) เป็นข้อปฏิบัติที่ทำให้เกิดผลความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และ 3) อิทธิบาท 4 คือ คุณธรรมนำไปสู่ความสำเร็จ และคำสอนทางศาสนาคริสต์ 4 คำสอนหลัก เพื่อส่งเสริมศาสตร์ของพระราชา คือ 1) คำสอนอย่าลักขโมยและอย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น 2) คำสอนการเข้าโบสถ์เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ 3) คำสอนการถูกตบแก้มขวาของท่าน จงหันแก้มซ้ายให้เขาด้วย และ 4) คำสอนการเก็บเงิน 10 เปอร์เซ็นต์ของเงินรายได้ทุกเดือน เพื่อบริจาคเป็นกองกลางให้โบสถ์คริสต์นำไปช่วยเหลือสังคม โดยหลักธรรมคำสอนทั้ง 7 ประการเหล่านี้ ที่มีความสำคัญและสอดคล้องกับเศรษฐกิจพอเพียง และสามารถนำมาประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริมการดำเนินชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งในระดับปัจเจกบุคคล ครอบครัว และชุมชน ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายของการพัฒนาอย่างยั่งยืนในมิติของจิตวิทยา เศรษฐกิจ และสังคมไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์. พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมและพระคัมภีร์ภาคพันธ สัญญาใหม่. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://www.thaicatholicbible.com/main/bible-knowledge
ชาญชัย เต็มอรุณรุ้ง. (2554). วิถีชีวิตคริสตชนกับเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาบ้านขุนแตะ อําเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาภูมิสังคมอย่างยั่งยืน: มหาวิทยาลัยแม่โจ้. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก http://webpac.library.mju .ac.th:8080/mm/ fulltext/thesis/2555/ chanchai_ temaroonrung/fulltext.pdf
ธเนศ เกษศิลป์. (2561). วิถีทางสายกลางเพื่อความอยู่ร่วมกันของสังคมและลดการเบียดเบียนธรรมชาติแบบบูรณาการ. วารสารปรัชญาปริทรรศน์. 23(1), 82-91.
บาทหลวงวุฒิเลิศ แห่ล้อม. (2555). หลักธรรมคำสอนคาทอลิก. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โอกาสการพิมพ์.
บาทหลวงวุฒิเลิศ แห่ล้อม. (2560). อย่าลักขโมย อย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น. แผนกคริสตศาสนธรรมอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://www.kamsonbkk.com/catholic/7504-อย่าลักขโมย-อย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น
ปรเมธี วิมลศิริ. (2559). หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่การวางแผนพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน. วารสารสถาบัน พระปกเกล้า. 14(3), 65-80.
ปฤณ ลมรส. (2555). สุนทรียภาพทางภาพยนตร์ของคริสตอฟ เคียลอฟสกี้. วิทยานิพน์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://cuir.car.chula.ac.th/dspace /bitstream/ 123456789/44931/1/Prin_lo.pdf
ปัทญภัจช พรมเสนา และคณะ. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 กับวิสาหกิจชุมชนไม้ปาร์เก้ ตําบลเวียงทองอําเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่. วารสารธรรมวิชญ์. 3(1), 305-314.
แผนกคริสตศาสนธรรม สังฆมณฑลจันทบุรี. (2555). ทำไมคริสตชนจึงต้องไปร่วมพิธีบูชาขอบพระคุณในวันอาทิตย์. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://www.kamsonbkk.com/catholic-catechism/2012-02-15-07-27-46/4 54-00715
แผนกคริสตศาสนธรรม สังฆมณฑลจันทบุรี. (2562). ทำไมในพระคัมภีร์ จึงสอนว่าเมื่อเขาตบแก้มซ้าย ทำไมต้องยื่นอีกข้างหนึ่งให้เขาด้วย?. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก http://www.kamsonchan.com/index.php/2019-01-23-08-16-06/2925-4
พระมหาเจนภพ ปภาโส, สมเดช นามเกตุ และบุญส่ง สินธุ์นอก. (2566). การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนตามหลักทิฏฐธัมมิกัตถะประโยชน์ 4. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 6(1), 119-136.
พระมหาวิเชียร วชิรธมฺโม และคณะ. (2562). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคมไทยยุคใหม่. วารสารมหาจุฬาตานี ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 1(1), 62-70.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2560). จุดเริ่มต้นแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://www.chaipat .or.th/ publication/publish-document/sufficiency-economy.html
ศิริพจน์ สกุลทอง. (2546). กระบวนการสืบทอดจากสื่อสัญลักษณ์ทางพิธีกรรม“ศีลศักดิ์สิทธิ์ 7 ประการ” ไปสู่ความเชื่อศรัทธา และการดําเนินชีวิตทางธุรกิจ ชุมชนชาวคริสต์ (โรมันคาทอลิก) ของโบสถ์พระมารดานิจจานุเคราะห์กรุงเทพฯ. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/ 12579.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อานนตรี ประสมสุข. (2561). การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงตามหลักพระพุทธศาสนาของปราชญ์ชาวบ้าน ตำบลขวาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สืบค้น 20 ตุลาคม 2568 จาก http://oldweb.mcu.ac.th/userfiles/file/วิทยานิพนธ์/ปริญญาโท/พระพุทธศาสนา/2562/MCU 62020228.pdf
