วัตรปฏิบัติของพระสงฆ์นิกายมหายานของจีนและไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการศึกษาและวิเคราะห์วัตรปฏิบัติของพระสงฆ์นิกายมหายานในประเทศจีนและประเทศไทย โดยมุ่งเน้นความเหมือนและความแตกต่างของแนวทางปฏิบัติ ตลอดจนปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อรูปแบบการดำรงชีวิตของพระสงฆ์นิกายมหายานทั้งสองประเทศ เริ่มต้นด้วยการกล่าวถึงพัฒนาการของพระพุทธศาสนานิกายมหายานและการเผยแผ่เข้าสู่ประเทศไทย จากนั้นจึงวิเคราะห์วัตรปฏิบัติของพระสงฆ์มหายานในด้านต่าง ๆ ได้แก่ การครองจีวรที่มีลักษณะแตกต่างกันตามขนบธรรมเนียมของแต่ละประเทศ รูปแบบการฉันภัตตาหารที่บางแห่งปฏิบัติตามแนวทางการถือศีลเคร่งครัด ขณะที่บางแห่งยืดหยุ่นขึ้นตามบริบทสังคมและวัฒนธรรม การถือศีลอันเป็นรากฐานของพระพุทธศาสนาแต่มีการปรับใช้ให้เหมาะสมกับข้อกำหนดทางศาสนาและจารีตประเพณีของแต่ละพื้นที่ การสวดมนต์และการปฏิบัติธรรมที่สะท้อนอิทธิพลของแนวคิดมหายานในการเข้าถึงพุทธธรรมผ่านบทสวดและพิธีกรรมต่าง ๆ รวมถึงแนวทางการออกบิณฑบาตและการดำรงชีพที่มีความแตกต่างกันในด้านการพึ่งพาญาติโยมและระบบสนับสนุนของวัด นอกจากนี้ ยังนำเสนอการวิเคราะห์บทบาทของพระสงฆ์ในการเผยแผ่หลักธรรมคำสอนซึ่งได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมทางสังคมและวัฒนธรรมในแต่ละประเทศ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์