การเรียนรู้และปลูกฝังวัฒนธรรมผ่านศาสนาพิธี ของวัดมังกรกมลาวาสและวัดโพธิ์แมนคุณาราม กรุงเทพมหานคร

Main Article Content

พระปรเมษฐ์ เจริญเชาวฤทธิ์
พระสุรเกียรติ หาญบุญศรี
เกรียงไกร กองเส็ง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบการเรียนรู้และปลูกฝังวัฒนธรรมผ่านศาสนาพิธีของวัดมังกรกมลาวาสและวัดโพธิ์แมนคุณาราม กรุงเทพมหานคร โดยวิเคราะห์กิจกรรมพิธีกรรมและเทศกาลสำคัญ ได้แก่ พิธีทิ้งกระจาด เทศกาลกินเจ เทศกาลตรุษจีน วันเกิดหรือวันบรรลุธรรมของเทพเจ้า และพิธีกงเต็ก จากเอกสารประวัติศาสตร์ ศาสนพิธี และการสังเกตการณ์พิธีกรรมในวัด ผลการวิเคราะห์พบว่า1) พิธีทิ้งกระจาดเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่ปลูกฝังค่านิยมด้านเมตตาธรรม การเอื้อเฟื้อ และความรับผิดชอบต่อสังคม ผ่านการมีส่วนร่วมในพิธีกรรมตามคติศาสนาจีนในบริบทสังคมไทย 2) เทศกาลกินเจทำหน้าที่ถ่ายทอดวัฒนธรรมการสำรวมกาย วาจา ใจ และการควบคุมตนเอง ผ่านข้อปฏิบัติทางศาสนาและวิถีชีวิต ส่งเสริมการเรียนรู้เชิงจริยธรรมและอัตลักษณ์จีน 3) เทศกาลตรุษจีนเป็นสื่อกลางในการปลูกฝังค่านิยมเรื่องความกตัญญู ความสามัคคีในครอบครัว และการสืบทอดวัฒนธรรมจีน ผ่านพิธีกรรมและกิจกรรมทางศาสนา 4) เทศกาลวันเกิดวันบรรลุธรรมของเทพเจ้า เป็นกระบวนการถ่ายทอดคติความเชื่อและแบบอย่างทางคุณธรรม ผ่านพิธีกรรมที่เชื่อมโยงความศรัทธากับการเรียนรู้ด้านจริยธรรมและการพัฒนาจิตใจ และ 5) พิธีกงเต็กเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่ถ่ายทอดค่านิยมด้านความกตัญญู ความเคารพบรรพบุรุษ และอัตลักษณ์วัฒนธรรมจีน ผ่านพิธีกรรมทางศาสนาที่เชื่อมโยงความเชื่อ จริยธรรม และความสัมพันธ์ของครอบครัวในบริบทสังคมไทย โดยศาสนาพิธีทำหน้าที่เป็นกลไกสำคัญในการถ่ายทอดค่านิยม ความเชื่อ และพฤติกรรมทางสังคมต่อคนรุ่นใหม่ ทั้งการเรียนรู้โดยตรง การเรียนรู้โดยสังเกต การเรียนรู้เชิงสัญลักษณ์ และการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติ พิธีกรรมเหล่านี้ไม่เพียงช่วยให้ผู้เข้าร่วมเกิดความเข้าใจในบทบาทและคุณค่าของเทพเจ้าและบรรพบุรุษเท่านั้น แต่ยังสร้างความตระหนักด้านความกตัญญู ความเมตตา และความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ สะท้อนให้เห็นว่า ศาสนาพิธีเป็นเครื่องมือสำคัญในการเสริมสร้างและสืบทอดวัฒนธรรมของชุมชนให้คงอยู่และเข้มแข็ง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เจริญเชาวฤทธิ์ พ., หาญบุญศรี พ., & กองเส็ง เ. (2026). การเรียนรู้และปลูกฝังวัฒนธรรมผ่านศาสนาพิธี ของวัดมังกรกมลาวาสและวัดโพธิ์แมนคุณาราม กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 109–123. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/290323
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ธรรญาภรณ์ วงศ์บุญชัยนันท์. (2547). พิธีกงเต๊ก : ระบบสัญลักษณ์และระบบเครือญาติของชาวจีนแต้จิ๋วในเยาวราช. วิทยานิพนธ์มานุษยวิทยามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นรุตม์ คุปต์ธนโรจน์. (2558). ย่านไชน่าทาวน์เยาวราช: พื้นที่การนำเสนออัตลักษณ์เชิงซ้อนของวัฒนธรรมความเป็นจีนในสังคมไทยร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระศรัญย์ ช้างกุล. (2563). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่อการจัดการพุทธสถานวัดจีนเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนา กรณีศึกษา : วัดมังกรกมลาวาส (เล่งเน่ยยี่1) และวัดบรม ราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ คณะสงฆ์จีนนิกายรังสรรค์ (เล่งเน่ยยี่2). วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา บัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วัดโพธิ์แมนคุณาราม. (2568). อัลบั้มรูป. สืบค้น 15 กันยายน 2568 จาก https://www.facebook.com /bhom antemple/photos_albums?locale=th_TH

วัดมังกรกมลาวาส. (2561). ประวัติและความหมาย “พิธีทิ้งกระจาด”. สืบค้น 15 กันยายน 2568 จาก https://www.facebook.com/Wat.Mangkonkamalawat.Temple/posts/ประวัติและความหมาย-พิธีทิ้งกระจาด-การทิ้งกระจาด-นี้ชาวจีนเรียกกันว่า-ซีโกว-施孤-แป/284384015620556/?locale=th_TH

วัดมังกรกมลาวาส. (2568). อัลบั้มรูป. สืบค้น 15 กันยายน 2568 จาก https://www.facebook .com/Wat.Mangkonkamalawat.Temple/photos_albums

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. (2560). ทิ้งกระจาด. สืบค้น 15 กันยายน 2568 จาก https://rituals.sac.or.th/rituals_pdf.php?id=46

อรศิริ ปาณิณทร์. (2526). รายงานวิจัยเรื่องการศึกษาเปรียบเทียบวัดจีนในกรุงเทพ. สืบค้น 15 กันยายน 2568 จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NAJUA-Arch/article/view/47243

อ้อมพร ตันกิติภิญโญ. (2546). การศึกษาคติการสร้างรูปจตุโลกบาลในวัดจีนในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษาวัดมังกรกมลาวาส วัดบำเพ็ญจีนพรต วัดทิพยวารีวิหาร และวัดโพธิ์แมนคุณาราม. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.

Durkheim, E. (1912). The elementary forms of the religious life. London: George Allen & Unwin.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.