ศึกษาการใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต ศึกษาการใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต 2) เพื่อศึกษาวิเคราะห์สภาพที่พึงประสงค์ความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ ประชากรกุ่มตัวอย่าง จำนวน 120 รูป/คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม จำนวน 45 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิวเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา
และเครื่องวิจัยคือผลการวิจัยพบว่า
- สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต โดยความต้องการความจำเป็นที่มีความสำคัญ พบว่า (1) เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ที่จะนำมาใช้ต้องมีความพร้อมและเสถียรภาพเพียงพอต่อการใช้งานจริง (2) ผู้ใช้งานต้องสามารถเรียนรู้และใช้งานเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ได้ง่าย ไม่ซับซ้อนจนเกินไป (3)ปัญญาประดิษฐ์นำมาใช้ในการเผยแพร่พระพุทธศาสนา เช่น ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ความต้องการเข้าถึงคนรุ่นใหม่ หรือความสะดวกในการจัดการข้อมูล
โดยระบุความต้องการความจำเป็นที่มีความสำคัญมากที่สุด และมีความเร่งด่วนที่ต้องได้รับการพัฒนาก่อน ซึ่งพิจารณาตามค่าดัชนี 0.182 พบว่า อันดับ 1 คือ ด้านความคิดเห็นเกี่ยวกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในปัจจุบัน รองลงมาคือ ด้านความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ ด้านความต้องการและความคาดหวังในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา และอันดับสุดท้ายคือ ด้านปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้ปัญญาประดิษฐ์
- สภาพที่พึงประสงค์ความต้องการจำเป็นในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต มีเป้าหมายเพื่อพัฒนาศักยภาพการเผยแผ่ธรรมะในยุคดิจิทัล โดยเริ่มจากการวิเคราะห์ปัญหาและความต้องการในปัจจุบัน พบว่า (1) การผลักดันเชิงนโยบายและเครือข่ายออนไลน์ เพื่อให้การนำ AI มาประยุกต์ใช้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด (2) สามารถพัฒนาด้วยหลักสูตรการเผยแผ่พระพุทธศาสนาโดยใช้ปัญญาประดิษฐ์ของพระธรรมทูต ชื่อหลักสูตร พระธรรมทูตยุคดิจิทัล (3) การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยมีวัตถุประสงค์ของหลักสูตรให้การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคดิจิทัลได้
- เสนอแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูต พบว่า พระธรรมทูตสามารถนำเครื่องมือสมัยใหม่นี้มาประยุกต์ใช้ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยยังคงรักษาหลักธรรมคำสอนดั้งเดิมไว้ได้อย่างครบถ้วน เสนอแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ 1.การให้คำปรึกษาและตอบปัญหาธรรมะออนไลน์ 2. การแปลและเผยแผ่ข้ามภาษา 3. การสร้างสื่อการเรียนรู้ที่หลากหลาย 4. การวิเคราะห์และเข้าใจกลุ่มเป้าหมาย 5. การจัดการชุมชนออนไลน์ โดยผู้เข้าร่วมกิจกรรม ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.05) โดยเรียงลำดับจากด้านที่มากที่สุด ได้แก่ ด้านภาพรวมของหลักสูตร ( =4.06) ด้านสื่อและสิ่งอำนวยความสะดวก ( =4.05) และด้านกิจกรรมการอบรม ( =4.00) ตามลำดับ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรมการศาสนา และกระทรวงวัฒนธรรม.(2547). สถาบันส่งเสริมและเผยแพร่การพระศาสนาแห่งประเทศ
ไทย. กรุงเทพมหานคร..
พระครูปลัดธันรบ โชติวํโส. (2563). เกณฑ์การตัดสินทางพุทธจริยศาสตร์ที่มีต่อการใช้ปัญญาประดิษฐ์.
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เชียงใหม่.
พระมหาบุญทิน ปุญฺญธโช (เทาศิริ), (2562). กลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามหลักปฏิสัมภิทา 4 สำหรับ
พระธรรมทูตไทยในทวีปยุโรป. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,วารสารมหาจุฬานา
ครทรรศน์ปีที่ 6 ฉบับที่ 6 (สิงหาคม 2562), หน้า 3155.
พระมหาบุญทิน ปุญฺญธโช (เทาศิริ). (2562). กลยุทธ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามหลักปฏิสัมภิทา 4 สำหรับ
พระธรรมทูตไทยในทวีปยุโรป. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, วารสารมหาจุฬานา
ครทรรศน์ปีที่ 6 ฉบับที่ 6 (สิงหาคม 2562). หน้า 3155.
พระณปวร โทวาท.(2559).ต้นแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์เผยแผ่พระพุทธศาสนาประจำจังหวัด
ในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. (ฉบับ
Supplementary ประจำเดือนธันวาคม, 2559), หน้า 155-156.
วดีนาถ วรรณสวัสดิ์กุล. (2567). การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันแยกประเภทขยะด้วยเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์.
บัณฑิตวิทยาลัย คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สิโรดม มณีแฮด, ปณิตา วรรณพิรุณ. (2562). ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลด้วยปัญญาประดิษฐ์สำหรับการ
เรียนรู้อย่างชาญฉลาด. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสน์,.