Causal Relationship of Driving Tambon Training Unit of Sangha Central Region in Nakhonsawan Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1. to study causal relationship of driving tambon training unit of sangha central region in Nakhonsawan province and 2. To verify the goodness-of-fit of causal relationship of driving tambon training unit of sangha central region in Nakhonsawan Province. This research was a quantitative research. Determine the size of the sample group according to the concept of Hair and ed. al. was 410 persons from the people in the 15 district in Nakhonsawan province by multi-stage random sampling. The tool used for data collection was questionnaire which has the confidence value of 0.921. Data analysis using descriptive statistics and analyze through the linear structural relationship model with the social science program.
The research findings revealed that:
- Statistic value of Bartlett's Test of Sphericity with 8670.903 test values (p < .000) indicated that the correlation matrix between all observed variables of the sample was different from the identity matrix at statistical significance of 0.01. And the Kaiser-Meyer-Olkin Measure of Sampling Adequacy (KMO) had a value of .869 indicated that the variables in this data set were appropriate to be used to analyze the structural equation model.
- The causal model relationship of driving tambon training unit of sangha central region in Nakhonsawan Province that developed in consistent with empirical data, based on the Chi-square value = 61, df = 40, probability (p) equal to 0.05143, Goodness of fit Index (GFI) was equal to 0.98. Adjusted Goodness of fit Index (AGFI) was equal to 0.94 The Root Mean Squared Residuals (RMR) was equal to 0.014. Therefore, factors such as participation, leadership, communication had relationships and affect to driving tambon training unit of sangha central region in Nakhonsawan Province.
Article Details
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
2. กฤษณ์ รักชาติเจริญ ดำรงศักดิ์ จันโททัย จันทนา อินทฉิม และเมทิณี แสงกระจ่าง. (2016). ปัจจัยชี้วัดความสำเร็จในการขับเคลื่อนมติสมัชชาสุขภาพแห่งชาติสู่การปฏิบัติ. วารสาร BU Academic Review, 15(2).
3. กองพุทธศาสนศึกษา. (2551). คู่มือการปฏิบัติงานหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ปิยะ นาควัชระ. (2560). แบบจำลองปัจจัยความสำเร็จของโครงการพลังงานชุมชนต้นแบบ. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(1).
5. พระครูอาทรวชิรกิจ (มานะ ฐานฺสิสฺโร). (2561). การพัฒนาการจัดการหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลในจังหวัดกำแพงเพชร. (พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
6. Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (Third Edition). New York: John Wiley & Sons. Inc.
7. Hair, J. F., Black. W. C., Babin. B. J. And Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis: A global perspective. (7th ed). New Jersey: Pearson Education Inc.
8. Likert, Rensis. (1970). The Method of Constructing and Attitude Scale. Reading in Attitude Theory and Measurement. Fishbeic. Matin. (Ed). New York: Wiley & Son.
9. Ronna, CT, Laurie C. (2003). Indexes of item-objective congruence for multidimensional items. Int J Test, 3(2).
10. Thayer, Lee O. (1961). Administrative Communication. Homewood Illinois: Richard D. Irwin, Inc.
