The learning behavior of students at Rajamangala University of Technology Thanyaburi
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the learning behavior of Rajamangala University of Technology Thanyaburi students; and 2) to compare the learning behavior of Rajamangala University of Technology Thanyaburi students classified by gender and year. This was a quantitative research by distributing valuable questionnaires with confidence 0.98. Craigsie and Morgan's table was used to determine the sample size. A multi stage sampling was conducted with students in Rajamangala University of Technology Thanyaburi, Pathum Thani Province, academic Year 2020, consisted of 25,518 students. A sample of 379 students was obtained. The tool was used as a questionnaire. The statistics used in the data analysis were percentage, mean, standard deviation, T test and analysis of variance. The results of the research showed that 1) the learning behavior of students of Rajamangala University of Technology Thanyaburi was at a high level both in overall and in each aspect; and 2) comparing the learning behaviors of students of Rajamangala University of Technology Thanyaburi classified by gender and year were not significantly different at the 0.05 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ พ ศ 2545-2549. กรุงเทพฯ: อรรถพลการพิมพ์.
ชำนาญ ด่านคำ.(2559). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 23-31.
ทัศนาวลัย ตันติเอกรัตน์. (2559). พฤติกรรมการเข้าเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการคิดและการตัดสินใจของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์ตรัง. ใน รายงานการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7. (น. 1038). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ผ่องใส เพ็ชรรักษ์และคณะ. (2558). การศึกษาถึงการศึกษาพฤติกรรมการเรียนที่มีผล ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา สาขาการจัดการอุตสาหกรรม คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. (รายงานผลการวิจัยในชั้นเรียน). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์: คณะบริหารธุรกิจ.
สำนักงานการปฏิรูปการศึกษา. (2544). การปฏิรูปการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ 2542. กรุงเทพฯ: สำนักงานการรูปการศึกษา (สปศ) องค์กรมหาชนเฉพาะกิจ.
สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน. (2562). ข้อมูลผลการเรียนนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ปีการศึกษา 2562. (อัดสำเนา).
อรพิณ ศิริสัมพันธ์ (2550). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. (รายงานการวิจัย). คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of Psychological Testing. (5th ed.). New York: Harper & Row.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Rycroft, C. & G. M. Carstairs. (1968). Anxiety and Neurosis. London: Routledge.
Uris, A. (1970). The Executive Desk Book. New York: Van Nostrand Reihold.
Weinstein, C. E., & Palmer, D. R. (2002). Learning and Study Strategies Inventory (LASSI): User’s manual. (2nd ed.). Clearwater, FL: H & H Publishing.
