Guidelines for Providing Learning and Developing Media Regulation Volunteer Network on Radio and Television Contents in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were 1) to study the operational situation of the Volunteer Network in examining radio and television content; 2) to analyze learning needs; and 3) to suggest a guideline for learning management and network of volunteer building in examining the content of radio and television programs in Thailand. It was a mixed methods research. The samples used in this study were current members and those interested in joining the volunteer network in examining the content of radio and television programs. A total of 300 people were analyzed by descriptive statistics and content analysis. The results of the research revealed that 1) Thailand did not yet have a permanent and dedicated network of volunteers to monitor radio and television content, but there were 3 types of organizations that conducted radio and television content auditing as follows: 1.1) an organization formed by a combination of civil society networks to handle media complaints that were harmful to consumers, 1.2) the collaboration of the Federation of Mass Media Professionals, and 1.3) a network working as a funded project; 2) the network of volunteers in examining radio and television program content needed to learn about knowledge of media content that reflected public interest. Formats and laws related to content governance wanted to develop skills in teamwork, planning, coordination, networking and wanted to develop with group relationship activities, lessons learned from the case study and brainstorming; and 3) guidelines for learning management and creating a network of volunteers in examining the content of radio and television programs in Thailand should give basic knowledge of the media review process, should gather necessary knowledge for the volunteer network. There should be collaboration with professional media organizations and relevant networks on issues. Educating about the channels for reporting improper media to government agencies involved in the issue.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
เกษม นครเขตต์. (2554). เอกสารวิชาการ แนวคิดและทฤษฎีเครือข่ายทางสังคม (Social Network Theory). กรุงเทพฯ : กระทรวงสาธารณสุขร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสรางเสริมสุขภาพ (สสส.).
ชนัญสรา อรนพ ณ อยุธยา. (2556). การกำกับดูแลเนื้อหารายการที่อาจเป็นภัยในกิจการโทรทัศน์ของประเทศไทย เพื่อคุ้มครองเด็กและเยาวชนภายใต้ภาวะสื่อหลอมรวม. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เชิญพร คงมา. (2551). บทบาทของภาคประชาสังคมในการกำกับดูแลเนื้อหาอินเทอร์เน็ต. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวารสารสนเทศ). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดุษฎี ไชยชนะ. (2550). ความสำนึกของคน. กรุงเทพฯ : วี พรินท์.
ประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ แผนแม่บทกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2563-2568). (2563, 19 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 189 ง, หน้า 22.
พิรงรอง รามสูต รณะนันทน์ และศศิธร ยุวโกศล. (2546). การกำกับดูแลเนื้อหาของสื่อวิทยุและโทรทัศน์ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พิรงรอง รามสูต. (2556). วิทยุชุมชนในประเทศไทย จากการปฏิรูปสื่อสู่การกำกับดูแลที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : ภาพพิมพ์.
ศศิกานต์ กาละ และคณะ. (2561). การพัฒนาโปรแกรมฝึกอบรมจิตอาสาเพื่อส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ในชุมชน. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 5(2), 16-29.
สนธยา พลศรี. (2550). เครือข่ายการเรียนรู้ในงานพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ : โอเอสพริ้นติ้ง เฮ้าส์.
สุนิสา ทรงอยู่. (2560). ผลของโปรแกรมพัฒนาแรงจูงใจอาสาและจิตอาสาตามแนวคิดทฤษฎีการรู้คิดทางสังคมและการเรียนรู้จากการให้บริการสังคมที่มีต่อพฤติกรรมอาสาของนักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 11(25),153-163.
อรพินทร์ ชูชม และคณะ. (2549). การวิเคราะห์ปัจจัยทางจิตสังคมที่สัมพันธ์กับจิตสำนึกทางปัญญาและคุณภาพชีวิตของเยาวชนไทย. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อรวี ศรีชำนาญ. (2558). การกำกับดูแลเนื้อหารายการข่าวในโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ออกอากาศในระบบดิจิทัล ในช่วงหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2557. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิทธิพล วรานุศุภากุล. (2560). การกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์เพื่อความหลากหลาย. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
